Novel & Cerita Troy: The Odyssey

pasya ni Isa dahil hindi niya pa alam kung kailan siya makakapunta Siguro kasi, nandoon ang takot pero kailangan niyang paglabanan iyon dahil gusto niyang malaman ang totoo at kung ano ang nakaraan niya. Magbuhat kasi nung may mga makita siyang imahe sa isip niya ay palagi na itong nangyayari kasabay ng pananakit ng ulo niya pero hindi naman sapat ang nakikita niya para maalala niya ang lahat. “Good! Hihintayin kita! Para maliwanagan mo na ang lahat!” sabi pa ni Troy bago siya magpaalam Napahinga siya ng malalim at nagdasal na sana, tama ang naging desisyon niya! Sana nga, kapag sinabi na ni Troy sa kanya ang lahat ay magbalik na ang kanyang alaala.

Siguro hindi talaga siya gutom; marahil ang kaba sa kung anong naghihintay sa kanya ngayong umaga ang nagpawala ng kanyang gana. Sumakay si Troy sa kanyang kotse at nagmaneho papunta sa lumang gusali kung saan sila magkikita ng misteryosong nagpapadala ng mensahe. Malayo ito sa siyudad, tahimik at liblib. Pagkaparada niya sa desoladong lugar, nagbulong si Troy sa sarili, "Tahimik masyado…" Biglang may dalawang malalaking lalaki na maiitim ang balat ang humarang sa kanyang daan. Huminto si Troy at sinuyod ng kanyang mga mata ang paligid.

Hindi na lang ito basta paramdam at pananakot ng taong nagawan niya ng kasalanan. "Huwag kayong gumalaw at manatiling naka yuko." Utos ni Troy sa mag ina niya saka kinuha na rin ang baril na laging dala at nasa sasakyan lang. Talagang pinag planuhang tambangan sila ng hibdi pa kilalang tao at doon pa sa makipot na daan at malayo pa sa highway.

Pagkatapos ay sinipa niya si Troy sa dibdib, binasag ng malakas ang kanyang tadyang. Kahit na pinalipad si Troy, tila lumubog ang kanyang dibdib habang sumusuka siya ng dugo! "How dare you! Taga-South Alp Sect kami!" Sumigaw si Aiden, namumula ang kanyang mga mata! Si Troy ay anak ng hepe, at sa huli ay nasaktan siya sa piling ni Aiden. Ano iyon, kung hindi patunay ng kabiguan niyang protektahan si Troy?

utos ni Troy na may halong tanong ngunit tinawanan lang siya nito. "I'm feeling hot right now, kaya hayaan mo na 'ko," pilyang sagot ni Franzelle sabay tungga ng ang hawak niyang wine. Lumapit si Troy na naka-tapis lang at naupo sa ibabaw ng kama katabi nito sabay haplos niya ng mukha at buhok ng nobya. "Don't flirt with other men or I will kill you," sabi ni Troy na may pagbabanta sa boses sabay biglang hinigpitan ang pagkakahawak sa buhok nito na ikinabigla ni Franzelle.

Ang nakakatawa pa, sa halip na mandiri ay parang musika pa sa pandinig niya ang kaalamang ganito kung mag isip si Troy tungkol sa kaniya. Marahas niyang hinawakan sa baba si Troy at pinatingala. "Paano mo ako paliligayahin?" Sa halip na sagutin ang binata ay mabilis na kinabig ni Troy sa batok ito. Marahas na hinalikan sa labi na ikinaungol ng huli. Hindi na nakapagtimpi pa si Dante nang malasahan ang tamis ng labi ng kaibigan. Kinuyumos niya ito ng halik at walang ingat na hinubaran. "You ask for it!"

tugon nito sa akin. Bigla, ang hangin ay tila nagbago, nagdala ng takot at pagkabahala. Ang mga ngiti at tawanan ay pinalitan ng mga sulyap ng pagkabigla at pangamba. Ang masayang hapunan ay nagiging isang labanan sa pagitan ng buhay at kamatayan, at ang isang masalimuot na kwento ay nag-uumpisa na. Kaya natakot si Troy sa pusibilidad na nangyari, hindi para sa kanyang sarili kung di para kanyang asawa't anak. Sina Mikaela at Aerol.

Gusto ko nang umalis sa harap ng mga ito subalit, magmumukha naman akong katawa-tawa. Naramdaman ni Troy ang tensyon ko, kaya ito na ang gumawa ng paraan para makawala ako doon. “Hindi pa tayo nagkakakilala, my name is Troy Gascon,” pagpapakilala nito sa sarili kay Bianca na may triumphant na ngiti habang nakatitig kay Franco.