Logical Questions And Answers Tagalog Novels & Stories

tanong ng katabi sa naguguluhang kaklase. Ngumuso ang babae. "Wala, nalito ako 'e. Iyon na nga lang 'yong isang tagalog na question, 'di ko pa nasagutan. Tungkol pa ba sa society and culture 'yon?" kamot batok niyang tanong at muling nangalabit. "Ikaw ba, ano'ng sagot mo?" "Brownout." Tipid na sagot nito at tsaka tumayo.

"Tell me, ano ang gumugulo sa isip mo? Natatakot ako na baka nagsisisi ka na naging ayos na tayo at magiging tayo ulit.— lumunok siya. Parang nahihirapan siyang sabihin ang susunod. —baka naisip mo na mas mabuting si Vince nalang ang— Pinutol ko na ang iba pa niyang sasabihin sa pamamagitan ng isang mapusok na halik na kaagad naman niyang tinugon ng buong-puso. Ipinaramdam ko sa halik na iyon ang sagot sa tanong niya. Kinakapos ang aking hininga ng maghiwalay ang aming mga labi at ganun din siya. Pinasadahan pa niya ang labi ng kaniyang dila. Sh*t! Bakit ang hot?

Kung nakasusugat lang ang tingin, sigurado akong sugatan na siya ngayon. "Without reading our book, could you please give us the cause of acid rain?" English talaga? Tagalog ang subject namin ah? Nganga. Hindi ko memoryado. At dahil pakitang gilas siya, tumayo siyang muli. “Ano? Sagot! Alam mo o hindi?” Presko talaga. “Hindi.” "Okey, do you want me to define it for you Miss Reporter?"

May nilabas na chart si Grey at bumungad doon ang alphabet chart, sa isa naman na chart ay may mga nakalagay na mga pangungusap. "Yana, ano letter ito?" "A" "Ano ang maiisip mo na bagay, hayop o pagkain na nagsisimula sa letrang 'yan?" "Aso!" "Tama, e' ito?" "B. Baboy!" "Ang C. Sa Filipino ay 'K' ano ang maibibigay mo do'n?" "Kalabaw!" "Ano naman ito?" "D. Damit!"

Vocabulary-related game. "What's the rule?" muli kong tanong. "Maximum of three seconds to think. No three letter and below words." Tumango ako. Nice game. "Bakit hindi ka sumali?" "Wala ako sa mood na makipaglaro ate," aniya habang nakapangalumbaba. "Hindi ako masaya."

Napa face palm si Grethel, “Hindi nyo ba pinaliwanag sa kanya?” Umiling si Rhei, “Si Dhirma ang nagbigay ng crest, akala ko ay siya na ang magpapaliwanag.”

"Aba, Bakit parang ang lumalabas ay kasalanan ko? Hindi ba obvious na nasiraan ako ng sasakyan kaya busy ako sa pagte-text sa susundo sa akin? Do you have common sence mister?" "Bakit? Kasalanan ko ba kung bakit ka nasiraan?" ngumisi ito, isang nakakapanindig-balahibong ngisi. "What do you want me to do? Fix your uhm," tumingin siya sa kotse namin. "Your cheap car? I think, your car cannot be fixed anymore. Mas bagay siya sa junkshop."

dere-deretsang sagot ko. "Isa lang naman ang tanong ko, ang dami mong sagot. Simple nga lang ang sagot, oo o hindi. Hayts, kilala kita ate. Alam ko na nagsisinungaling ka. Alam ko na hindi ka ayos, kaya huwag ka nang magkaila pa sa akin. Dahil, hindi ka naman makakatakas sa akin. Mula nang isilang ako, ikaw na ang nakasama ko. Kaya naman, alam na alam ko na ang galawan mo," seryosong wika niya. Pilit pa rin akong ngumiti, ngunit, ibinigay ko muli ang paningin ko sa himpapawid.

Palagi na lang nakaka-bored at parang wala lang ding silbi sa totoong buhay. "Kasama na sa set na 'yan ang Math, Physics, English at Filipino, ha. May siyamnapung minuto ka pa naman para sagutan 'yan kaya 'wag kang magmadali. Isulat mo lang ng dahan-dahan kasi mas mahalaga ang kalidad ng magiging sagot mo kaysa sa dami niyan." mahinahong paalala ng head sa dalaga sa pag-aakala na nahihirapan si Cailyn sa mga tanong.

seryosong sagot ko "Nang ganitong oras ng gabi? Arif, oras ng pahinga ang ganitong oras, kailan ka ba titigil sa bahay? Kailan mo ba sasamahan ang asawa mo sa bahay mo? Kailan mo ba kami balak bigyan ng apo?" seyosong tanong niya. "Apo? No! Walang apo hangang sa hindi matagpuan si Mikyla." seryosong sagot ko