Troy: The Odyssey の小説・ストーリー

Ang isang pambihirang imbensyon ay maaaring maging daan sa pag-unlad ng mundo kapag nasa tamang tao ang paggamit. Ngunit kung mapunta ito sa maling kamay, maaari rin itong maging simula ng isang buhay na impyerno. Sa pagitan ng pag-asa at pagkawasak, minsan ay isang desisyon lamang ang naghihiwalay. Ngayon niya lubos na naunawaan kung bakit pinili ni Troy na iwan ang buhay na nakasanayan at bumalik sa sariling bayan.

Iniwan na niya si Assy at lumabas ng silid. Nakahanda siyang suportahan si Assy kung saan ito masaya. Ngunit nag-aalangan siyang ibigay ang kaniyang suporta sa babae lalo na't ang lalaking karelasyon nito ngayon ay hindi mapagkatiwalaan. Alam niyang dakilang babaero si Troy noon pa man at alam din niya kung anong uri ang pagkatao nito. Isang mayabang, basagulero at lasinggero si Troy. Higit sa lahat ay gumagamit ito ng ipinagbabawal na gamot at hindi niya alam kung patuloy ba ito sa paggamit hanggang ngayon. Hindi niya puwedeng ipagkatiwala si Assy rito. Hindi siya makakapayag na masali si Assy sa listhan ng mga babaeng pinaiyak nito.

banta ng binata muling ikinuyom ang mga kamay. Si Troy ang panganay na anak ni Reymond na kasalukuyang nakabase sa US. May pamilya na ito roon subalit walang permanenteng trabaho at madalas ay umaasa lamang sa sustentong ibinibigay ni Reymond. Subalit marami itong kakilala dahil sa mga naging konseksyon nito.—koneksyon na nagdulot ng minsan na nitong pagkakasangkot sa isang drug syndicate. Upang protektahan ang anak, pinilit ito ni Reymond na mangibang-bansa at doon magsimulang muli. Mabuti at pumayag ito. Now Troy is living the American dream only… sans the money.

Ngunit nasaan ang nanay niya? Tila ilang linggo na akong naglalakad sa mahabang hagdan. Buong kuwento yata ng buhay ni Troy ay nakita ko na dahil sa mga litratong nakasabit. Simula infant hanggang maging tagapagmana ng negosyo ay nakita ko na sa litrato. Wala na yata akong itatanong pa sa kanya. Halos l***t ang dila ko nang makarating sa dulo.

Ash explained at sumangayon naman kaming lahat. "My plan is to allow Eclipse to do her own way, para mamanipula si Avignon, for two months of spawn of time, let's see how Christ will play, and kapag naging successful ang plano, then the underground city of Allegra will went smooth." Tumango ang iba at tumaas na naman ang kamay ni Troy. Si Troy yung klase ng tao na masyadong pabibo, mula bata kami ganyan na s'ya. Nakakainis na rin.

Habang patuloy ako sa pagmamasid kay Troy sa kaniyang paliligo sa ilog. Mayamaya lamang ay lumangoy siya sa patungo sa malayo na siyang hindi na maabot ng aking tanaw. Ilang sandali pa ay tila nagtaka na ako sapagkat hindi ko na muling maabot sa aking tanaw si Troy at hindi ko man lang din siya nakitang umahon sa tubig. Ni wala rin akong nakikitang kahit ulo niya na lumulutang sa tubig.

Nakangisi na siniko ni Khalid si Troy. Tawanan ang tatlo at ginawang biro ang mga natutunang salitang tagalog bukod sa kaniya. Lapat ang mga labi at nangangalit ang kaniyang mga ngipin habang pinagmamasdan ang dalagang ilang gabi niya ring hinanap. Kung totoo ang sinabi ni Troy, kailangan niyang gumawa nang paraan upang maala siya ng kaniyang asawa. Napatingin silang tatlo kay Zoe nang tumayo ito at pumunta sa mini stage.

Tumigil ito sa harap niya, dumukwang àt inilapit nito nang husto ang mukha sa kanya. Nahindik siya sa nakita. Agad siyang napapikit. Hindi ito ang Troy na naaalala niya nang magkita sila nang isang beses. May hawig si Troy kay Tyrone. May hitsura at maayos manamit. Ang Troy na nasa harap niya ngayon ay marumi, amoy-alak at sunog ang kalahati ng mukha. "Open your eyes, my sweet Helen," bulong nito. Nangilabot siya sa utos nito. Nanatili siyang nakapikit. "I said open your eyes!" sigaw nito.

Umiyak nang malakas si Chloe, iniunat ang kanyang mga kamay para hawakan ang kanyang mga bukung-bukong, at tinakpan ang kanyang patag pa ring tiyan, humihikbi at nagrereklamo: "Ate, kasalanan ko ang lahat. Kung alam ko lang na darating ang araw na ito, hindi sana ako pumayag na pakasalan ka ni Troy. Kailangan niyang makasama ka para lamang mapanatag ang pakiramdam ni lolo. Maawa ka at parusahan mo ako sa anumang paraang gusto mo, hayaan mo lang akong makaalis at ang anak namin ni Troy." Sa sandaling lumabas ang mga salitang ito, ang mga talakayan sa karamihan ay biglang tumigil, na sinundan ng isang malaking kaguluhan. "That woman saying Troy, couldn't be talking about Troy Olivares, right?"

Mas hinigpitan pa nito ang kapit sa kwelyo ni Troy, halata sa mukha nito ang galit. Troy was not at all intimidated. Now that seven years have passed, Troy has become taller and nagkaroon na rin ito ng aura ng isang young master ng mayamang angkan. Halos magkasingtangkad na sila ni Ryan. Tinabig nya ang mga kamay ni Ryan at inayos ang nagusot niyang damit. “I gave you my answer. It’s not my fault if you thought that was an insult.” Troy was still laughing when he added, “Freslin is a genius, I can’t believe his…”