Tula Para Sa

Meu noivo era o principal neurocientista do país. A primeira namorada dele foi diagnosticada com câncer, e só lhe restava um mês de vida. Para acompanhá-la em sua última jornada. Ele me forçou a engolir um novo soro da amnésia que havia desenvolvido, para que eu o esquecesse por um mês. Durante esse mês, ele ficou ao lado da primeira namorada para organizar o casamento, passar a lua de mel, e prometer um reencontro em outra vida, no meio de um mar de flores. Um mês depois, ele, em prantos de sangue, ajoelhou-se sob a chuva e, com a voz rouca, me perguntou: — O efeito do remédio é só de um mês. Por que você me esqueceu para sempre?

"Inakit mo ako para sa pera. Ikaw rin ang dahilan kung bakit naghiwalay kami ng girlfriend ko. Ito ang tandaan mo, ni kakarampot na pagmamahal, wala akong mararamdaman para sa 'yo. Gusto mong lumaya? Tss! Magdusa ka muna at pagbayaran ang ginawa mo!"

Renascida, ao reabrir os olhos para esta nova vida, compreendi meu único caminho: precisava me manter o mais longe possível de Lorenzo Alencar. Quando ele caiu de paraquedas na empresa onde eu trabalhava, pedi demissão sem pensar duas vezes. Quando comprou um apartamento no meu condomínio, fiz as malas e me mudei para bem longe. Quando decidiu assumir os negócios da família e permanecer em Santa Esperança, tratei logo de pedir transferência para o exterior. Na vida passada, usei a gravidez como pretexto para obrigar ele a se casar comigo. Mas, no dia da cerimônia, o grande amor da vida dele voltou. E ao ver ele subir ao altar comigo, ela se lançou do terraço de um hotel. Lorenzo fingiu que nada havia acontecido, sorriu e repetiu os votos ao meu lado. No aniversário de casamento, levou a mim e à nossa filha para um salto de bungee jump. E então… cortou a corda. Nós duas fomos despedaçadas na queda. Diante do meu corpo, ele riu com crueldade: — Se não fosse por você, Patrícia jamais teria se matado. Agora, desça ao inferno, pague a sua dívida com ela! Quando abri os olhos novamente, já estava de volta àquela noite — a noite em que usei a minha filha como arma para forçar nosso casamento.

Malaking halaga ang kinakailangan ni Colleen Perez para mabili ang bahay na kanyang nais para sa kanila ng kaniyang kapatid. Ngunit dahil hindi sapat ang kanyang ipon ay pumunta siya sa bangko para kumuha ng loan. At ang housing loan lamang ang available para sa halaga na kinakailangan nya. Hindi naging madali ito dahil hindi pa siya pasado sa kwalipikasyon. May kinakasama o dapat kasal na ang maaaring maka avail lamang ng loan na ito. Dahil dito tinanggap niya ang alok ng kakilala niyang lola na makipag blind-date sa kaniyang apo at pumayag sa alok nitong kasal. Ang hindi niya lang inaasahan ay boss niya sa trabaho ang magiging ka blind-date niya at agad siyang pumayag sa idea na sila ay magkaroon ng isang contractual relationship sa loob lamang ng isang taon.

Isang salitang “diborsyo” ang wawasak sa pitong taong kasal ni Mariel Benning. Sa loob ng isang iglap, ang asawang si Billie Walter—ang lalaking minsang nangakong “habambuhay”—ay humiling ng kalayaan para pakasalan ang ibang babae: si Vicky Singson, ang babaeng sinasabing may anim na buwang taning ang buhay. Habang pinupuri ng mundo si Vicky, unti-unting naglalaho si Mariel sa mga anino ng kasinungalingan. Ngunit sa ilalim ng kanyang katahimikan, may lihim siyang tangan—isang lihim na mag payanig sa lahat. Pag-ibig, pagtataksil, at paghihiganti—isang kwento ng babaeng iniwan, ngunit hindi natalo. Dahil kapag ang puso’y minsang sinugatan, matututunan nitong tumibok muli—hindi para sa iba, kundi para sa sarili. “Hindi ko kailangan maging perpekto para manatili ka. Pero sa pag-alis mo, doon ko natagpuan kung sino talaga ako.”

Eu fui linchada na internet pelas minhas próprias funcionárias que eram mães. Elas começaram a espalhar que a creche gratuita da empresa, feita especialmente para os filhos delas, era na verdade uma "prisão de crianças", um truque cruel para forçar horas extras. O que elas não sabiam era que aquela creche foi o meu projeto mais caro e mais amado: eu importei equipamentos de ponta, contratei professores de fora do país, montei uma estrutura em que cada criança custava, em média, oito mil reais por mês. Ainda assim, a internet inteira caiu matando em cima de mim, me chamando de palhaça, de hipócrita, de capitalista nojenta. Foi aí que eu perdi a paciência e soltei um comunicado interno para todos os funcionários: [Para atender ao desejo de autonomia das famílias na criação dos filhos, a empresa decidiu encerrar o serviço de creche gratuita. A partir de hoje, será substituído por um auxílio‑creche: funcionários que se encaixarem nos critérios receberão 200 reais por mês.] Bastou o aviso ser enviado para o caos começar. As mesmas mães que me xingavam estão agora em massa na porta da minha sala, implorando para eu não fechar a creche.

Hindi naging maganda ang una at ikalawang pagtatagpo ni Armelle at Hanz. Lalo na ng nalaman nila na pareho silang titira sa iisang bubong. Ngunit hindi akalain ni Armelle na si Hanz ang masasandalan niya sa panahong bigo siya sa pag-ibig. Dumating pa sa punto na nagpanggap ito na boyfriend niya sa harap ng ex-boyfriend niya. Naging maayos ang samahan nilang dalawa at para niyang naging kuya si Hanz. Hanggang sa nagising na lang siya isang araw ay may nararamdaman na siya para sa binata. Inilihim niya ang kanyang pag tangi para hindi magbago ang pakikitungo nito sa kanya. Isa pa, kilala itong playboy. Ayaw rin niyang mapabilang sa mga naging babae nito kahit imposibleng mangyari iyon dahil parang nakababatang kapatid ang turing nito sa kanya. Ngunit hindi inaasahang panauhin ang magpapabilis sa pag-alis niya. Sinabi ng babae na malapit na itong ikasal kay Hanz. Para hindi siya makasira ng relasyon ay umalis siya ng walang paalam. Makalipas ang tatlong taon ay muling nagtagpo ang kanilang landas dahil siya ang magiging bagong sekretarya nito. Akala ni Armelle ay naibaon na niya sa limot ang nararamdaman niya para kay Hanz ngunit nakaramdam siya ng lungkot ng makita niya na kausap ng binata ang babaeng nakaharap niya tatlong taon na ang nakalipas. May pag-asa pa kaya na bumalik sa dati ang samahan nila kung sa araw-araw na pagkikita nila ay malamig na ang pakikitungo nito sa kanya? Hanggang kailan niya ililihim ang tunay na damdamin para sa binata gayong habang lumilipas ang mga araw na kasama niya ito ay mas lalo lamang lumalalim ang pagmamahal niya para rito?

Pinakasalan ni Monica Aguilar ang young master nito para maisalba sa kahihiyan na nakaniig ang isang babaeng may asawa na pala! Mapapatino nga kaya ng inosenteng dalaga ang womanizer nitong asawa? Para tigilan na siya ng babae at ang asawa nito ay pinakasalan ni Aldrich Di Caprio ang kanyang Yaya na si Monica Aguilar na para na niyang nakababatang kapatid. Paano kung matapos na ang kontrata nila? Magagawa nga kayang pakawalan pa ni Aldrich ang asawa kung sa ilang buwan nilang pagsasama bilang mag-asawa ay natutunan na niya itong, mahalin bilang kanyang ......asawa.

Sabi nila, may isang taong nakatadhana sa atin. Isang tao na siyang inilaan para makasama natin sa habang buhay pero hindi nila nabanggit na bago natin mahanap ang tamang tao para satin ay makakatagpo muna tayo ng mga tao na aakalain nating " siya na" peor hindi pa pala. Mga taong aakalain nating nakatadhana satin pero namamalikmata lang pala tayo pero kahit anong mangyari isang lang ang totoo....sa dinami-dami ng taong makikilala natin sa buhay natin, makikita padin natin kung sino talaga ang nakatadhana para sa atin.

El camión rumbo a la universidad iba atascado de gente. A propósito, me pegué contra una estudiante de nuevo ingreso; se veía tiernita e inocente. Llevaba una minifalda escolar. Se la levanté sin dudarlo para frotárselo contra su trasero jugoso. Y para colmo, como venía de una familia pobre, su ropa interior tenía un agujero. Justo cuando estaba a punto de entrar en su intimidad, me hice para atrás rápidamente. Pero ella me agarró con fuerza, y dijo: —¡Señor, empuje duro, no se suelte!