Novel & Cerita Maikling Kwento Tungkol Sa Pangarap

Magkahalong awa at pangungutya ang naging reaksyon ng audience. "Sobrang devoted na ina! Kung alam ng bata kung gaano kahirap ang buhay, dapat mas pinaghihirapan niya!" "Ang kahirapan ay bumubuo ng pagkatao. Tingnan natin kung ang bata ay makakaahon dito."

sagot ni Nikolo, habang sila ay nagtatanim ng mga pangarap na sama-samang bubuo ng kanilang kwento. Dahil sa mga sandaling iyon, nagiging mas maliwanag ang kanilang hinaharap. Sa likod ng bawat tawanan at bawat pag-uusap, may mga pangarap na sabay nilang bubuuin. Kung saan, sa bawat hakbang na kanilang tatahakin, magiging isa silang kwento na puno ng pag-asa, pagmamahal, at bagong simula.

“Kung gusto mo, kunin mo na ito.” Hindi agad nakapagsalita si Amara. Hindi niya inaasahan ang ganoong pagkakataon. Ngunit sa kanyang puso, alam niyang ito na ang simula ng mas malaking hakbang. Tinanggap niya ang alok. Sa isang maliit na puwesto sa gilid ng palengke, nagsimula ang kanyang sariling pagawaan. Hindi iyon malaki. Isang simpleng lugar lamang na may dalawang makina ng pananahi at isang mesa. Ngunit para kay Amara, iyon ay isang pangarap na nagsisimula pa lamang. Unti-unti, dumami ang kanyang kostumer. Nakilala ang kanyang pangalan sa mga taong naghahanap ng magandang disenyo ng damit. At sa bawat damit na kanyang ginagawa, inilalagay niya hindi lamang ang kanyang talento—kundi pat

“Yung simpleng saya lang.” “Tama ka,” sagot ko. “Sa dami ng nangyari, ito ang unang beses na ramdam ko ulit ang katahimikan.” Lumipad sa ere ang mga kwento—tungkol sa nakaraan, kabataan, mga pangarap, at mga pag-ibig na dumaan. Hindi namin namalayang halos hatinggabi na, pero walang isa man sa amin ang gustong tapusin ang gabing iyon.

At saka hindu rin naman ganoon kadama ang init dahil sa malakas na simoy ng hangin. Inangat ko ang aking mga paningin sa mataas na puno. Tulad ng punong ito ay mataas at matayog din ang pangarap ko. Mataas na kung minsan ay napakahirap abutin, at ilang beses pang mahuhulog bago marating r***k. Nagdadalawang-isip pa dahil alam ko sa sarili kong ang pangarap na mabuo ang pamilya ko ay isang mataas na pangarap na kahit kailan ay hindi ko maaabot.

Mahina kong sabi. "Kala ko naman ano! Bwisit ka talaga Anna, kinabahan ako dun!" Naiinis nitong sabi na tinawanan ko lang. Alam kong parang OA masyado pero para sakin hindi, napakalaking bagay na ito sakin ito yong pangarap ko. High School lang tinapos ko at hindi na ako nangarap pa ng mas malaki tinatak ko na sa isip na walang mangyayari kong hihigitan ko pa ang pangarap ko. Kaya ng umalis sila Mar papuntang Maynila at sinabi nitong babalikan ako, ay duon ko na inilaan ang lahat at isinaisip na ito na ang pangarap ko dahil alam kong balang araw matutupad ito. Katulad ng nangyayari ngayon.

"...wala ka bang pangarap para sa sarili mo? Passion? Personal na pangarap na gusto mong maabot?" Natigilan ako sa tanong ni Clark. Hindi ako makasalita kasi hindi ko alam kung anong isasagot. Mahigpit ang hawak ko sa lata ng beer habang napagtatantong wala nga talaga akong personal na pangarap sa buhay. Ang pangarap ko ay para sa mga kapatid ko lang, na hindi nila maranasan ang mga bagay na naranasan ko dati. Maliban doon ay wala na akong ibang gustong gawin o maabot sa buhay. Nakakatakot. Somehow, nakakatakot palang isipin na baka hanggang dito na lang ako, na hanggang dito na lang ang mararating ko.

Mahal na mahal ko sya at sya na ang pinangarap ko na makasama habang buhay tapos sa isang iglap lang ang abot kamay mo ng pangarap ay bigla na lang mag lalaho na parang bula. Yung pinangarap mo na kung ilan ang magiging anak nyo. Kung saan kayo titira pag kinasal kayo. Yung nag ba balak ka ng mag propose sa kanya pagka graduate mo pa lang. Na ngayon ay nabaliwala na lang dahil sa hindi ito na kontinto sayo. Nag hanap pa siya ng mas better kaysa sayo.

Ang kanilang mga pangarap ay tila naglalakbay na sa bagong direksyon. Habang ang mga bata ay abala sa kanilang mga bagong ideya, nagpasya akong ipagsalita ang nararamdaman ko. “Tama ang sinasabi ng inyong Lolo. Ang mga kwento ay hindi lang mga kwento; ito ay mga aral at inspirasyon. Sa bawat kwentong naririnig natin, may matutunan tayong mahalaga sa ating paglalakbay.”

Malakas kasi siyang maka-usog palibhasa minsan na siyang nausog kaya may kakayahan na rin siyang makausog. Dahil nga sa lumaki siya sa Yaya, marami siyang nakuhang kuwento rito tungkol sa kung anu-anong mga kababalaghan at pinaniwalaan niya iyon. Mahal siya nito kaya alam niyang hindi siya nito lolokohin. Saka, sabi rin ng Mama niya, sa ating mundo ay mayroon talagang nilalang na mapaglaro. "What was that?" Maarteng tanong ng boses.