Novel & Cerita Humorous

He chuckled and held my waist tightly, halos magkalapit na iyong mukha namin sa isa't-isa. "Sandali, sandali, ito naman." I mockingly rolled his eyes at tiningnan niya lang ako na parang nangaasar. Yumuko na lang ako dahil parang matutunaw na ako sa mata niyang nagniningning. I sighed deeply, "sige na nga, suko na ako. Paano naman kasi, pang-high class iyong humor mo." He laughed softly, "ganyan ang humor ng mga pogi."

sabi ko sa kanya at nagulat ako dahil humagalpak ng tawa ang asawa ko. “What’s funny?” galit na tanong niya sa asawa ko. “Maliit daw, bro. Ayaw ng misis ko ng maliit eh,” natatawa na sabi niya kaya sinabayan ko na lang. Hindi ko na tuloy alam kung paano ba magsisimula ang seryoso na laban dahil sa same ang humor naming dalawa ng mister ko. Eww lang talaga! Na gusto pa niya na magpalitan kami! Y*ck! Super kad*ri siya!

Halos sumayaw ang mga bulate ko sa tiyan dahil sa sinabi niya! I giggled. "Naku, hindi n'yo naman ako kailangang ihatid!" I even swayed my hand in the air as if they were teasing me. "Papabuksan ko lang ang gate..." The other side of my lips rose. Hindi man lang nila magawang tumawa sa joke ko? "Ganoon ba? Ngayon na po ako aalis," sambit ko sa mga robot na nandito. I supposed humor died somewhere around the same time emotions did in this place.

he declared, tapping his chest like he was making some grand announcement. “Oh, see? Lahat dinadaan mo sa biro kahit seryoso ang kausap mo!” singhal ko sa kaniya. Though, I couldn’t help the tiny smile tugging at my lips dahil sa sinabi niyang ‘Half Lee, half betlog’. His humor was infectious, even when I didn’t want it to be. “Oh, bakit ka nakangiti diyan? Akala ko ba gusto mo nang seryosong usapan?” pang-aasar niya sa ‘kin nang sulyapan niya ako.

Komportable ako doon. Pero siya, parang binasag ang lahat. Tanong. Reklamo. Joke. Sarkasmo. Galit na tinatakpan ng humor. Trauma na tinatakpan ng ingay. Hindi siya humihinto. At sa bawat salita niya, mas lalo kong nararamdaman ang pag ipon ng init sa dibdib ko. Hindi galit. Hindi inis. Isang kakaibang tensyon na matagal ko nang hindi nararamdaman.

Tila ba nasa loob ito ng comedy bar at hindi niya mapigilan mapahalakhak sa joke na narinig. Nang kumalma si Amber ay agad siyang nagpunas ng butil ng luha na gumilid sa kanyang mga mata. “Sorry, I think I heard a nice joke.” Inabutan siya ni Zavian ng tubig para tuluyang mapakalma. “Are you this desperate to have me invited to your house?” Napailing si Amber. “Pay me? Ridiculous.” Agad na nanlamig ang ekspresyon ni Amber nang sabihin ang salitang ‘Ridiculous’.

Pero kapag nakilala mo pala nang husto si Lolo Gregore, malalaman mong kabaligtaran iyon ng tunay nitong ugali. Napakahilig nitong magbiro., at ang mas nakakatawa pa, kahit ilang beses na niyang narinig ang parehong joke nito, natatawa pa rin siya sa paraan ng pagkukuwento ng matanda. May kasama kasing facial expressions, pagbabago ng boses, at kung anu-anong actions na lalo lamang nagpapatawa sa kanya. “Hahaha! Kaya ikaw talaga ang gusto kong kausap, apo,” natatawang sabi ni Lolo Gregore. “Palagi kang tumatawa sa mga joke ko kahit corny na.”

humalakhak siya, nakita ko ang pagtaas baba nang kanyang balikat dahil sa paghalakhak. Saglit na napatitig ako sakanya dahil sa pagtawa niya. Even his laugh is like a beast trying to annoy the poor little kitten that still hes holding tightly on the wist still right now. I knotted my head because of his bipolarness, recently when I saw in the morning his eyes was furrowed and and his eyes was furious and now,midnightb hes mocking me with the one brow shot up and playfulness was written on his eyes. What a bipolar.

Thirty years old na pala ito. Mataas ang sense of humor ng lalaki. Natatawa siya sa mga simoleng hirit nito. Parang nababawasan na ang sakit ng kanyang ulo. Pakiramdam niya ay nagrelease siya ng maraming stress thru sweat. "Kumain na kayo," yaya sa kanila ni Harvy. Ramdam niya sa tinig at kilos nito na masama ang loob nito.

Hindi typical na gawin ng isang Ashmer Guieco ang tumawa pero kapag ako kausap niya ay puro gano'n ang ginagawa niya. Like hell! Am I actually funny, or are my words just too dull and nonsensical for him to laugh at? "You're quite funny." Blangko ang mukha kong tumitig sa kanya. Sinabi na nga ba! Kung sa iba ay compliment ang gano'n, well, sa akin ay insulto. Haduf ang lalaking ito! "So, katawa-tawa nga ako sa'yo? Wow. Just wow." Nanlaki naman ang mata niya. "No, that's not my point. I mean, your sense of humor..."