Tula Tungkol Sa Aso Mga Nobela at Kwento

“Uy meron ha. Di ako kumakain ng karne ng crocodile at saka ng rabbit, saka palaka, ng ahas at saka ng aso ‘no!” “Aso? Me kumakain ba ng aso?” “Oo, marami sa Baguio na kumakain ng aso.” “Yikes, ang weird.” “Weird talaga. Lalo na iyong mga koreano, ang daming mahilig sa aso. Pero bawal iyon kaya patago ang bentahan sa Baguio ng karne ng aso.” Kwento pa nito sa kanya. Napansin niya iyong sauce sa may bibig nito. Kumuha siya ng tissue at pinunasan iyon. Napatitig sa kanya si Catherine.

Ang paligid ay puno ng mga bakal na kulungan, ang bawat isa ay humigit-kumulang dalawa hanggang tatlong metro kwadrado, karamihan ay may malalaking aso na laman. Talaga namang eksperto si Julien sa aso, dahil kilala ang mga Amerikano bilang pinaka mahilig sa aso sa mundo. Bilang top-tier billionaire, pamilyar siya sa iba't ibang lahi, kaya sa isang sulyap sa mga pintuan sa magkabilang gilid, nakilala niya ang mga Tibetan Mastiff, Pit Bull, Dogo Argentino, Tosas, Rottweiler, at marami pang iba na pamilyar siya ngunit hindi mapangalanan.

Kita pa niyang marahan nitong hin*god ang balahibo ng aso. "Okay lang iyan, Tuti. Kahit hindi ka love ng tatay mo, love naman kita. Ako naman ang Mommy mo," pagkausap nito muli sa aso. Napanganga siya at hindi na nabuksan ang laptop ng tuluyan. Napamewang siya at bumuga ng marahas na h*ngin. Ayaw na yata nitong bitiwan ang aso at iyon ang kinakaselos niya!

sagot niya at napatawa kaming lahat. Mayamaya pa ay nakalapit na nga sila sa amin. "Anong nahuli niyo?" tanong ni Aling Neliza sa Asawa nito. "Tsaran! Bangus!" bibong sagot ni Mang Ging ging. "Iyon akin Lapu lapu!" Sabi naman ni Mang Sunny na ayaw patalo. "Hindi hamak na mas masarap itong tulungan na nakuha ko," Sabi naman ni Mang Natoy.

Mukhang mabagsik ang aso, malaki ang katawan, diretso ang tindig, at seryoso ang mukha. “Uncle,” biglang sabi ng dalaga habang nakatagilid ang ulo, tila nag-iisip nang malalim, “parang medyo kamukha mo yung aso ah.” Napatingin si Arion sa kanya nang masama, napahigpit ang panga. “Ikaw ang mukhang aso.” Hindi na nakasagot ang dalaga at napanguso na lang.

Biglang may isang pamilyar na boses ang umalingawngaw sa likuran: “Grabe, kaninong aso ‘to na walang tali? Ang ingay, tahol nang tahol dito sa Ateneo University?”

Tinalikuran si Ella. “Gusto ko ng magpahinga. Leave me now.” Wika nito. Natutulirong hindi malaman ni Ella ang gagawin. “Luka-luka talaga ang babaing ito,“ sa isip niya, “ngayon pa nagustuhang maging isang Sandoval, kung kailan…” napakamot nang mariin sa ulo si Ella. Nanggigigil sa inis, “’kakabuwisit!”

Ang lahat ng mga mata ay nahulog sa Banal na Magsasaka sa isang iglap. Ang Banal na Magsasaka ay nag- isip sandali at sinabing dahan- dahan, "Noong bata pa ako, minsan akong nakakuha ng isang sinaunang aklat na may rekord tungkol sa Dugo na lumalamon sa Kaluluwa. Ang uod ay nagmula sa kapangyarihan ng masamang kaluluwa, at walang paraan. upang gamutin ito sa Mundo ng Tao."

Tama, lalabas siya. Pagkalabas niya ng bahay, naglakad lang siya ng diretso. Dire-diresto lang hanggang sa makakita siya ng isang matandang lalaki na may hawak-hawak na malaki at matabang uri ng aso, kagat-kagat nito ang binti nang isang binatilyo. Nagsilabasan na rin ang ibang taong nakakita. Nangangalit ang aso at tila ay bitiwan sa pagkagat ang binti ng binatilyo.

"Sawa na s'ya sa dog food. Pero hindi spaghetti ang ipapakain ko sa kanya. Itong bulalo na lang." Tila naiintindihan ng aso, inangat nito ang ulo at inamoy ang bowl namay sabaw at nag-hummed kay Sandra. "My ghad! This is too much," naasar pero tumatawang wika nito, "naging proxy pa ako ng aso ngayon. Susmaryusep! Maswerte nga si Tomato dahil may pagkain siya. Malala pa ang buhay ko sa kanya."