Dito Lang Kami Sa Dilim Novels & Stories

‎At habang hinahabol namin ang dilim— ‎isa lang ang nasa isip ko: ‎Hindi na ako yung babaeng naghihintay iligtas. ‎Ako na yung lalaban— ‎hanggang maibalik namin siya. ‎At hindi na ito basta laban. ‎Ito na— ‎ang digmaan namin. ‎ ‎

Napatingin ako sa pinangagalingan ng boses, napakunot nuo ko, tanghali na eh bakit ang dilim pa? "Ang dilim!" Tili ko at naupo sa kama, teka? Bakit na sa kama na ako? Eh na sa Van ako ah? Teka nasa bahay na ba ako ni Tristan? Hala... Nakakatakot! "Hm..." Napatingin ako sa left side ko at nakita kong may katabi pala ako? "Tristan... Nasaan ba ako? Hoy! Gumising ka! Ang dilim! Brown out ba? Huhu! Natatakot ako... Tristan!" Sabi ko habang inaalog siya sa braso.

“Pagkauwi namin sa Manila, ate. Nasa Pangasinan kasi kami ni Dim ngayon.” “D-Dim? Teka, tama ba ang narinig ko? Si Dim?” mahina akong natawa dahil sa tanong niya. “Oo, ate,” tumayo ako mula sa pagkakaupo tapos at sumenyas ako sa mga kasama ko na lalayo muna ng konti, tumango naman sila at hinayaan ako. “Ang dami atang nangyari. Huli na ako sa balita, bakla ka!” aniya at natawa pa.

--- ### Ang Pag-amin sa Dilim Sa loob ng temporary site office, kami lang dalawa ang naiwan. Basang-basa kami pareho at nanginginig sa lamig. Kinuha ni Liam ang isang tuyong tuwalya at inilagay ito sa aking mga balikat. "Bakit ka ba laging nagmamatigas, Clara?" tanong niya habang pinupunasan ang sarili niyang mukha. "You could have gotten hurt."

usap ko kay Dalo na ngayon palang nagkaroon ng pagkakataong makapaglinis ng katawan dahil inuna nitong linisin ang mga basurang halos bumalot kay Dima. “Hindi pa rin maayos. Sinubukan ko siyang kausapin kanina, pero hindi umiimik,” malungkot na sagot ni Dalo sa akin, doon ko rin naman inikot ang paningin ko para hanapin si Dima. Natanaw ko itong nakaupo sa paanan ng isang puno, hindi kalayuan sa amin. Natanaw ko na roon ang magkapatid na si Asya at Mischa. Pero nang papalapit na ako sa mga ito ay tila buntong hininga na silang lumayo na rin kay Dima.

gigil na sabi niya rito. "Wala nga ako ibabayad sayo." gigil ring sagot niya rito. "Hindi naman kita sisingilin eh alam mo bang kung maghahanap ka sa dilim na ito ay maaaring bukas kapa makauwi at lalo kang malilint*kan sa inyo pag wala kang naiuwing pang ulam. Ano sasama kaba sa akin sa tindahan o hindi?" "S----sasama na sasama na!"

wika naman ni Grayson. Iiling iling na lamang ako. Dali dali naman kaming nag tungo sa loob ng dining area at umupo na kaming Lima, Nag dasal muna kami Bago kami nag hapunan. Tiningnan ko naman Sila Isa isa habang nakapikit Sila. This is what I dreamed of, this kind of family.

"Ayokong makipagtalo sa kahit na sino ngayon lalo na kung duwag ang kaniyang ilong. Para kang tinubuan ng maliit na kalabasa sa iyong mukha" "You," akma n'ya kong sasampalin nang may pumigil sa braso n'ya. Pareho naming tiningnan ang pumigil no'n. Ginoong Ibo. "Just get out here. Ayaw kitang makasama dito" seryosong turan n'ya sa dilag. Tumingin nang masama sa kaniya at sa akin ang dilag bago nagmartsa paalis. Nakarinig kami ng buntong-hininga kaya napatingin kami do'n.

Nagkatinginan kami ni Krim bago siya lumapit sa akin. Hinawakan niya ang kamay ko, saglit na idiniin ang palad niya sa palad ko. "Anuman ang mangyari, huwag kang lalayo sa akin." Tumango ako. At sa isang iglap, nagsimula na kaming kumilos gitna ng dilim. ---

--- Parang nag-blush siya pero hindi ako sure dahil madilim. Lumapit ako ng bahagya, di ko namamalayan. Yung flashlight, hawak pa rin niya pero medyo nakatapat na sa baba namin, kaya mas lumalapit yung mukha namin sa dilim. Konti na lang… konti na lang talaga… --- “Dom…” “Rina…” Ramdam ko ang tibok ng puso ko. Ramdam ko ang init ng hininga niya.