Two Sentence Horror Stories 소설 & 이야기

Hindi pwedeng malaman nila at kailangan niyang manatili sa grupo dahil may malaki siyang utang na dapat bayaran dito . Hating gabi nang napasyahan nilang itapon sa bangin ang bangkay ng dalawang namatay sa basement .Hinayaan nilang walang saplot ang mga ito . Napalunok siya ng inihagis na nila ang bangkay ng babae na parang manika kung ihagis lang nila ito . Nang naihagis na nila ang lalaki ay agad agad silang umalis at hindi na niya nilingon pa ang tulay .Nakaramdam siya ng kunsensya at takot .

nahindik din si August na ngayon ay nakatingin sa likuran ko. Hindi ko na napigilan ang sarili ko at agad na akong lumingon para tingnan ang nangyayari. Horror filled my body when I saw August..... my August..... nakatarak ang espada sa may tiyan nito tagos hanggang likod. Pakiramdam ko ay biglang tumigil ang pag-ikot ng mundo. Parang tumigil ang oras. My August is coughing and slowly breathing. Parang nawala ako sa sarili ko at agad akong lumapit sa kanya. I saw how pale her face is. Blood is dripping from her mouth. The amount of fear of losing her is unimaginable. Nanginginig ang kalamnan ko. I wanted to scream.

Halos magsabay lang sila. [MARIA DENNISE TRINIDAD] Hindi pa man nangangalahati ang buong araw ko sira na. Panay ang rinig ko sa bunny na yan. Gusto ko ng lagyan ng bulak ang tenga ko sa kakornihan nilang dalawa. Nakuha pa talagang sumama samen nila Lei kahit na alam naming dalawa na ayaw nya ng horror movies. Ayoko din naman kasi manood ng kadramahan. Masyadong boring yun para saken.

Ilang segundo lang ang lumipas ay naupo rin si Rafael sa kabilang gilid. Sa labas ay patuloy pa ring bumubuhos ang ulan. Paminsan-minsan ay sinasabayan pa iyon ng malalakas na kulog. "Daddy CEO!" tawag ni Brix. "Yes?" "Can you tell us a scary story?" Napakamot ng batok si Rafael. "A scary story?" Tumango ang kambal. "Yes!" Bahagya siyang natawa. "I'm sorry... but I don't know any horror stories."

“Hindi namimili ang masasamang tao.” May punto siya. Pero hindi ko ipinahalata. “Eh sa sinehan?” “Wala bang panganib doon?” Napakurap siya. “Ha?” “Madilim doon.” “Mas madaling makakilos ang killer.” “Baka habang nanonood tayo ng pelikula... tayo pala ang bida sa totoong horror movie.” Nanlaki ang mga mata niya. “Ay naku!”