Ultimate Crush In Tagalog Novels & Stories

Chapter 19.2: Ang Sakit ng Unang Pagkabigo Written By: Cristina de Leon PUMUNTA SILA sa batis at naupo roon kung saan may isang malaking bato sa gilid. Pinakalma muna niya ang sarili niya bago tuluyang magsalita. "MASTER WAYNE—" Mag-uumpisa pa lang ng sasabihin si Lana ay hindi na agad iyon natuloy dahil sinugod na ng yakap ni Wayne ang babae.

Baket? Kailangan kong kumalma. Kailangan kong bumalik sa 'hate Timothy Blythe' mood. Stop all this nonsense, it means nothing, it's just- Now the bet has entered my twisted brain and freaked me out! Paano naman ako mananalo? Paano ko siya mapapa-ibig? Hate na hate ko ang bawat hibla ng pagkatao niya! Hinding-hindi ko isusuko ang precious pouty lips ko sa kanya! Never!

Hinugasan ko ang mukha ko at pinunasan ang mantsang dulot ng sauce. Bago pa ako makalabas ng CR ay pumasok si Trisha at sinara ang pinto. "Give up? You still have time to transfer bitch." Humalikipkip itong nakangisi sa akin. I leveled her stare. I smirked too. "Takot ka bang malamangan? Takot ka bang may mas magaling pa sayo? Takot ka bang mas makikilala pa ang iba kesa sayo?" Nilapitan ko ito. "Akala ko mas kawawa pa ako, pero mas kawawa ka pa pala."

Hindi na lamang niya ito pinansin at nagpatuloy na lamang na pumasok sa loob. Pero dahil sadyang mapang asar ang mga ka klase nito, may muli na namang bumangga sa kaniya dahilan para matapon sa kaniya ang kape nito. "YOU'RE SUCH A STUPID JERK?! ARRRGH! LOOK! TATANGA-TANGA KA KASI!" Pero mas lalo siyang nagulat ng ibuhos ito ng tuluyan sa kaniya ang kapeng mainit-init pa.

nataranta, sinusubukang kaladkarin siya sa likod ng van nanginginig ang kanyang nakalantad na balat sa malamig na hangin. Kahit na sa estadong kinaroroonan niya, nakikita ni Alex na napakaganda niya, at alam niyang kailangan niya itong tulungan, kaya humakbang siya paharap sa kanya at sumigaw, "Umalis ka na!" Lumingon din ang apat na kasama niya at sinimangutan si Alex. Inilabas ng isa sa kanila ang isang kutsilyo, at binantaan ang batang lalaki, "Winagayway ito." nagliwanag ang kanyang mga mata sa pag-asa, at tumawag siya, “Tulungan mo ako, pakiusap tulungan mo ako!” Hinawakan siya ng isa sa mga lalaki sa braso at sinabing, “Tumahimik ka! We're not done with you.” Nagpupumiglas siya pero m

Thirty-three KRYSTAL Ang pinakamahirap gawin lalo na kung naranasan mo ng masaktan dahil sa pagmamahal na binibigay mo sa iba ay ang magmahal ulit at sumagal. Sobrang hirap lalo na kung ang pagmamahal na ibinibigay mo ay sobra, at hindi ka na nagtira pa ng iba para sa sarili mo.

paliwanag pa ng gaga. "WOW, JUST WOW! Ang bait mo namang tangina ka! Ang bilis mong tumulong sa pghubad ng damit ng gagong ‘yan!" sarcastic na turan ko pa sa Faith na iyan. "ENOUGH, NICA! MAGDAHAN-DAHAN KA SA PANANALITA MO. Hindi ganoong babae si Faith. So use your words well," pagtatanggol pa ng hayop na Daniel sa babae niya.

"Waltermart." Agad naman kaming natawa sa sinabi ni Kuya James. "Oh mga gago bakit? Ang mahalaga, may gano'n na lugar hmp. Judger kayo hays." Wala na kaming nagawa kung hindi ang tanggapin na lamang ito. "Yung isa nga Wa, Ghana eh. Malay ko ba kung merong gano'n! Gawa gawa ka lang yata Kuya Lance eh." Patuloy pang reklamo neto. "Kahit search mo pa ngayon. Dami mong reklamo bilisan niyo na nagagalit si Leia."

Bahagya ring lumuwag ang pagkakahapit niya sa akin. “Wrong, Mayor... SML stands for Sorry Maharot Lang,” aniko. Kinindatan ko pa siya para mas lalo siyang mainis. At di nga ako nagkamali base sa pagkakadilim ng mukha nito halatang napipikon na sa akin. Sige lang, mainis ka lang ng ikaw na ang kusang umatras sa kasal...

Duda nitong tanong "Well ako lang naman ang nakabili ng last cake kaya naubos na pag pasok mo." "You know what your something." At ngumiti na rin sa wakas ang M ko. Kumaway pa ng sumakay ito ng kotse nila. Ang sarap talaga sa pakiramdam kahit ulit ulitin pa ang buhay ko kahit mahirap at masakit basta makasama ko lang sya uli. Nag flying kiss ako sa kanya at bumulong sa hangin ng I love you.