Uncle Iroh Quotes Novels & Stories

muling wika ni Uncle Vlad. "Y-Yes, Uncle," nag-aalinlangan kong sambit. "Prepare yourself ihahatid na kita sa inyo," saad ni Uncle. Hindi ko alam kung bakit, ngunit sumilay ang ngiti sa aking labi nang marinig ko ang bagay na iyon. ***

“Naku, huwag mo akong purihin nang sobra. Ginagawa lang din ni Uncle ang lahat para sa alaala ng tatay ko.” “Hmm, modest ka na naman.” Umirap si Nicole na parang nagbibiro. “Kung alam mo lang, ilang beses ka nang pinuri ni Uncle sa harap ko. Lagi niyang sinasabi kung gaano ka kagaling, at pati ako pinapakiusapan niyang matuto sa’yo. Sabi pa niya, kahit daw isang-kapat lang ng kakayahan mo ang makuha ko, malaking bagay na. Kaya naman, saludo talaga ako sa’yo! How can you juggle everything so well?” Napangiti si Karylle, medyo natatawa. “Huwag mo na akong bolahin. O, anong ginagawa mo ngayon?”

“From a wise woman.” “Hmmm teka mukhang nakahanap ka na yata ng i-re-replace kay Lady Saphire ah.” “Shut up or babawiin ko ang sinabi ko.” “Ay si Uncle Ib naman oh hindi na mabiro. Okay I got to go. Got to see my Boo.”

Hinding-hindi ko hahayaan 'yon! "Be strong! I'll help you with your life. Tatapusin ko lang ang trabaho ko rito, pupuntahan kita roon," uncle assured. Tumango ako sa kaniya bago nagpaalam na papasok na ako. "Uncle, hinding-hindi ko makakalimutan na isama ka sa mga panalangin ko. I love you, uncle!" Bahagyang tumigil si uncle sa pagkakataong sabihin ko 'yon.

Binulong niya nang dumaan sa harap ng closet, “Stay. Huwag kang lalabas hangga’t hindi ko sinabing safe.” Tumango ako at agad bumalik sa pagkakaupo. Humigpit ang hawak ko sa kumot. Pati hininga ko ay halos pigilin ko na. “Here you go,” sabi ni Uncle habang iniabot ang tubig kay Mama. “Thank you.” Maikling sagot ni Mama.

pahayag ni Marcia. "Let’s not think about him anymore. Hey, why don’t you just go have some fun at the river with your friends?" Uncle said, trying to lighten the mood. "Pero magluluto pa po tayo ng pananghalian," sagot ko. "Kami na ang bahala ro’n. Sa ngayon, gusto kong mag-enjoy muna kayo at kalimutan ang biglang pagsulpot ng lalaking ’yon dito. Siguradong mahirap para sa inyo na maalala ang mga pinagdaanan ninyo sa kanya. We almost lost you that time, at bilang nakatatanda at magulang, hindi ko na hahayaang mangyari ulit ’yon sa inyo o kahit kanino sa mga kaibigan ninyo," mariing pahayag ni Uncle.

"Hindi na mahalaga kung sino ka. Sinasayang mo lang ang oras mo sa pagpunta dito para magyabang. Hindi ka pwede makigulo sa pamilya namin. Isang salita lang galing sa anak kong babae at baka ikaw at si Yiran ay hindi na makatungtong sa Shen City kahit kailan." Para bang may naalala si First Uncle at Second Uncle, biglang nagbago ang itsura nila at naging arogante. "Oo, may backup na kami!"

"People may be stupid and idiot, but when they need help, don't hesitate to give. This world has a lot of cruelty, Dave. But you can't just separate yourself from others. Instead of doing that, make something that could change them and the situation. Don't ever give up on things. God won't give you a problem that you can't solve. So as long as you stand, as long as you're alive and can fight, don't give up. If you're annoyed by how things work around you, change them." I understand what he's talking about. Nang marinig ko ang mga sinabi niya ay kaagad akong naliwanagan at nagdesisyong maging katulad niya. A good honorable person with a strong principle. "Alright, I will always keep those wor

Tanong ni Uncle. "Oo," sabi ko, at tumango. “Pero parang hindi ko sila matandaan ng buo. Parang may isang malaking kurtina na nakaharang sa aking isip." Napapikit ako. Ang sakit ng ulo ko. Parang sasabog na siya. “Okay lang ‘yan, Serenity,” sabi ni Uncle, at hinawakan niya ang kamay ko. "Magpahinga ka muna. Baka na-overwhelm ka lang dahil sa byahe. .”

Pinakain niya ito nang mabagal, may tiyaga, at may lambing na galing sa puso. Unti-unti, napuno ng luha ang mga mata ng centenarian. Nang malapit nang matapos ang mainit na bird’s nest soup, hindi na napigilan ng matanda ang kanyang damdamin. Sa nanginginig na hikbi, sinabi niya, “Irina… huwag mong sisihin ang pamilyang ito, ha, anak?” Ngumiti si Irina nang banayad at magaan.