Uncle Iroh Quotes Novels & Stories

Hindi ba't nasa nakaraan kami. "Alam ko na kung anong iyong iniisip. Kagaya nang iyong, Uncle. Nakakabalik rin ako sa nakaraan. Hangga't may tubig, makakapunta ako, ano mang panahon iyan!" sabi niya sakin. Mukhang sinagot ang katanungang sa isipan ko lamang tinanong.

Doon namin naabutan sina Jiro at Jasper na binabantayan pa rin si Zea. “Kami naman magbabantay. Magpahinga na kayo.” Sabi ko at tumango lang si Jasper, habang si Jiro naman ay agad akong nilapitan. Hindi pa man siya nakakapagsalita ay inunahan ko na siya. “Wag mo muna akong kausapin, please.” Lumayo siya ng bahagya at tinuon ang atensyon kay Thunder. “Pupunta rito si Uncle at Dad mamaya, ikaw nang bahala.”

“Hindi po ako masamang tao. At mas lalong ayokong yumaman sa hindi ko pinaghihirapan.” Sandaling natahimik si Donya Ester, saka ngumiti, hindi umabot sa mata. “Warning lang, hija. Maraming nasusunog kapag masyadong lumalapit sa apoy.” Tumayo ito. “Ayokong masunog ka. Pero mas ayokong masunog ang pamilya ko.” “Mom,” pigil ni Iris, “I’ll handle it from here.”

mataas ang boses na turan ko sa kanya. Hindi pa nakuntento ay patuloy akong nagsalita. Sinamantala ang mga sandaling hindi siya sumagot. "He deserves it for manipulating me." "Isn't he one of the people who understands you? The one who value you? Your grandpa is so proud of you, Monsieur Atlas!" Ichiro said in his deep, croaky voice. "Oh, crap! Look! Didn't you see this?" Pasinghal kong tugon kay Ichiro, extending my arms wide to show him the iron bars that have been put down to cage me.

singhal sa akin ni Athena at kaagad naman akong naalarma, saka bumalik sa kuwarto. Hindi ko naman sinarado ang pinto ng tuluyan kaya kitang-kita ko sila at rinig na rinig ko pa rin ang kanilang pinag-uusapan. “Kadarating ko lang ay galit na itsura mo kaagad ang ipinakita mo sa akin.” naiiling na sambit ng matandang lalaki at saka umupo ito sa upuan. “Eh, kasi naman, Uncle kukupad-kupad ang isang ’yon! By the way, long time no see, Uncle! Are you ready to rock their world?!” malawak ang ngiti ni Athena.

Seryosong sabi ni Utol. "HAHAHAHAHAHAHA!" Nagulat kaming dalawa ni Utol Zik nang umalingaw-ngaw sa Buong living room ang tawa ni Uncle Yu. Ano'ng nakakatawa? Isip ko. He shrugged at saka nagsalita, "Who am I to hinder my daughter's happiness? I would love to spend my life with my grandchildren as well." Sabi niya at saka ngumiti.

Naroon ang mga naka preserve na lumang pang-araro sa bukid, lumang kubo, lumang kalan, mga lutuan at kung anu-ano pang mga lumang kagamitan. "Uncle," ngumiti na bati niya sa tiyuhin na nakangiti na rin sa kanya. "How do you feel now, anak? Wala ba sa iyong sumasakit?" "Wala naman, Uncle. Everything's going back to normal. Minsan nahihilo ako pero not to the extent na umiikot na ang paligid." "Magsabi ka kaagad kapag may hindi ka magandang pakiramdam para makapagpagamot kaagad. You've been through worst, honey."

napupoot ang dibdib na pangako ko sa aking sarili. "Mabuti naman at naliwanagan na ang iyong pag-iisip. Natutuwa ako dahil sa wakas ay makakapaghiganti na tayo sa pamilya ng taong-lobo na pumatay sa pinakamamahal kong kapatid at pamangkin," naluluhang wika ni uncle. "Patawad na hindi agad kita pinaniwalaan, Uncle."

“Ang aking titulo bilang Lord Commander ay nagbigay sa’yo ng ligtas, marangal na buhay sa loob ng maraming taon. Kung ano ang maaari mong matamasa, nasiyahan ka sa lahat. Dapat na isaalang-alang na ito bilang sapat sa iyong Lolo.” “Huh? Uncle, anong ibig mong sabihin?” “Ang ibig kong sabihin, ang mga tao ay maaaring gumawa ng mga maling bagay, ngunit hindi nila ito maaaring gawin sa lahat ng oras. Kung hindi, anong saysay ng pamumuhay? Hindi ba ganoon din ang iniisip mo? Gill, mas mabuti kung ipikit mo ang iyong mga mata!”

Sa pananalita ng kanyang ama ay tila malapit din siya sa anak ng kaibigan. “Panyero aanhin ko ang talent talent nayan kung hindi naman niya mapapangatawanan ang aming negosyp, di tulad nitong si Wolverine kayang kaya na niyang pangalagaan ang lahat”, tila disappointed na pahayag ng kanyang uncle at napangiti na lamang siya dito. May pakiramdam siyang happy go-lucky ang anak ng kanyang uncle Eduardo at hindi niya maiwasang tubuan ng inis dito.