Undoing In Tagalog Novels & Stories

Ungol ko “Faster, Misis ko.” Aniya “oh—h” Mabilis n’yang napagpalit ang posisyon naming dalawa ngunit hindi pahiga kun’di patayo at nakatalikod ako sa kanya habang nakapulupot ang isa kong hita sa balakang n’ya. Nakaalalay naman ang kanang kamay n’ya dahil nakahawak ito sa legs ko. At ang kaliwang kamay naman n’ya ay nasa kaliawang balakang ko. Maingat n’yang ipinasok ang kaniyang santadat sa loob ko mula sa likuran. Mabilis at madiin na umuulos.

*gulp* bakit ganito siya makatingin? "If I give you a chance, mamahalin mo na ba ako?" inulit niya yung sinabi niya and still... SPEECHLESS! ///////////

Napatingin naman ako kay Antimony na nakatutok sa gadget niya. Alam ko kung ano ginagawa niya. Nagtatranslate ng tagalog to English ‘yan. “Oroa dig inte! (Don’t worry!) I will translate that later, okej? (okay?) “ sabi ko na ikiningiti naman nila. “Tack, jag mar bra (Fine, Thank you)”

"Oh. Matulog ka nalang mamaya sa byahe." "Okay guys!! Punta na tayo sa bus." Tawag ni si Rico. Agad naming binitbit lahat ng gamit namin at dinala sa bus. Naghanap ng mauupuan at pumwesto na. Nasa pag-iiscroll ako sa newsfeed sa social media nang mapansin ko ang isang kalalabas na balita.

I stated while shaking my head repeatedly and tears streaming down my cheeks. --- Terms used: -Rine, dine: same with roon and dito -Ike: Ikaw ay -palusong/pauwi: pabayan -paahon: pauwi na ng bahay

Ang babae naman ay nginitian lamang ako. "Magandang hapon din po." Sagot ko. Sa ilang araw na pananatili ko dito ay may ilang bisaya words na din naman akong naiintindihan. Bisaya words like what the old man just said, as well as Maayong Buntag which means Good Morning and Maayong Udto which means Good Noon. I was about to ask them kung ano ang kailangan nila when I felt Deolino's presence behind me. I even flinch when he spoke.

--- Pero bago matapos ang lahat. --- Kailangan muna naming balikan ang pinakaunang kasalanan. --- Ang unang desisyon. --- Ang unang pagpili. --- --- TO BE CONTINUED...

"i can't forget that day when she said that the game was finally over and it's time for her to let you go coz you are finally happy with your family..that she already lost you.,masaya kana daw sa lalaking mahal mo, masaya kana daw sa pamilya mo" Umiling iling na ako. Ang lakas na ng iyak ko. Pinagtitinginan na kami ng mga tao. Nasasaktan na ako at hindi ko na kayang pakinggan pa ang iba pa niyang sasabihin. Baka tuloyan ko ng hindi mapatawad ang sarili ko kapag may narinig pa ako. Ayaw ko na..

Mababanaag ang inis sa tinig ng kanyang ama. "Sorry daddy." Aniyang napapangiwi dahil talagang hindi ito napakali hangang hindi siya napapagalitan. "Umuwi kana at baka lamigin kapa sa suot mo. Now!" Mahigpit na utos ng ama, tumango nalang siya sa ama tsaka na ito umalis, napapakamot sa ulo na napatingin siya kay tasia na nagkibit-balikat.

Hinipo niya ang ulo ko bago nag salita. “Hon, Kong mangyayari man iyun, alam Kong babalik at babalik ka sakin pero Kong mali ako ng hinala Tadhana na ang bahala Kong pano Tayo pagtatagpuin muli.” nakangiti niyang Sabi sakin bago ako bigyan ng isang halik sa Nuo. Napangiti na lang ako dahil sa kanyang sinabi.