Uno Dos Tres Kwatro นิยาย & เรื่องราว

Pangunguna ko at tinuro ang lalaking nasa pinakadulo. "2! 3! 4! 5! 6! 7!" "LOUDER!" "34! 35! 36! 37! 38! 39!..." And so on. Hanggang sa huling nagsalita ang nasa pinakahuli. Hindi kami ganoon karami. We are only fourty-nine. Ang iba pala ay sumuko na at umalis sa school na 'to dahil sa sobrang kahihiyan at dusa.

Sumunod ako kina mommy papunta sa aming room. Pagkarating doon ay agad kong nilibot. 4 ang kwarto dito, mag kasama sa isang kwarto si Kuya vidd at ang jowa nito at ganon din si Kuya Zidd at ang jowa niya. Si mommy at daddy ay mag kasama sa isang kwarto, mag kakasama na sana kaming tatlo pero ako na nagsabi na ihawalay ako. Pumayag na lamang sila.

Makakalaya na ako. Ten... Nine... Eight... Seven... Six... Five... Four.. Three... Two... One.... "Please, stay."

sabit rin ni Anthonne. Ngumiti lang ito sa apat at isa isang kinamayan. ____________________________________

at hinagis niya ang phone ko kay Prince Justine! Mabuti na lang nasalo niya. “ ‘ 7- end 4- end 9- before last 1- first 6- second row 1- first’ ‘ 4- first 6- last 5- last 3- last 9- last’ … okay? Ano ‘to? tanong sa’kin ni Prince Justine.

"Boss, wala na tayong budget, 'wag ka na makipag--" "Three million and one hundred fifty thousand!"

paliwanag nito kaya nakinig lang kame. " And kung kayo naman ay apat pataas sa third floor kayo sa kwarto na yun ay may dalawang cr if may kailangan kayo pwede namn kayo tumawag anjan yung number sa binigay naming papel.." mahabang sambit nito nakatingin ako sa papel na binigay nito samin

Winidraw ko lahat ito. "Whats the problem?"sabi nya saakin sa likod at binilang ko ito ng husto habang naglalakad kami sa gilid ng kalsada. "1,2,3,4,5,6,7,8,9--"

Una ay napakatahimik na tila paghinga mo lang ang ‘yong maririnig at pangalawa lubos na mas malaki ang lugar na ‘to dahil meron lang ‘tong tatlong k'warto ibig sabihin bawat k'warto ay kompletos rekados na. Puti lang ang buong paligid at iilang ilaw lang ang pinapagana dahil wala naman masyadong nagro-round dito at base sa narinig ko ang pasyente ko lang ang nandito sa palapag na ‘to ngayon. Walang laman ang dalawa pang mga k'warto malamang ay magaling na sila. Muli na naman tuloy akong ginapangan ng kaba.

, pananakot nito. "As if you can. Made in metal kaya 'to, kaya masyadong mabigat.", turan ko bilang panghahamon. "One.", panimulang bilang ni David. Hindi ko ito pinansin at nagsulat-sulat na lamang ako. "Two.", he count again. "Three.", patuloy nito. But still, I don't have care. "Four.", muli n'yang bigkas.