Trauma In Tagalog Novels & Stories

Napahagulhol ako sa takot, nanginginig ako sa kaba at parang nagtri-trigger na naman ang trauma ko. "Hu-huwag Gio, parang awa mo na. Huwag namang gan'to please. Huwag ngayon dahil pagod ako at masakit pa ang katawan ko,” nagmamakaawang sabi ko. Ngunit tumawa lang ito.

“Yah! You’re right ma’am.” “Maiba tayo Ate Luz, yang ka chat mo nakita mo na ang mukha.” “Not yet ma’am oi! I am traumatizing ma’am-” “I was Traumatized.” “Traumatized! Dat’s what I men to say ma’am!.” “At bakit?”

nagtataka kong tanong sa kaniya “Sweetie, i think malinaw na sayo ang lahat magmula ng makita mo ang kaganapan kagabi?! Honestly, hindi ako masaya sa ganitong mundo na ginagalawan ko! Pero wala akong choice, ang mundo ay puno ng trahedya. Puno ng panganib, hindi naman dahil sa may baril ako ay nasa peligro na ako. Pero sana naiintindihan mo na dahil sa klase ng buhay na mayroon ako kaya kailangan kong palaging handa sa kung anuman ang kakaharapin ko. Lalo na sa mga nangyari kay Lolo! Ang trauma na inabot ko ay dala ko pa rin hanggang ngayon!”

Takbo bilis bilis pa Nabalik ako sa ulirat ko sumakit ng subra ang aking ulo. ahhhh ansakit ng ulo ko ahhhhhh. "Miss okay kalang ba?" Ahhh ansakit ng ulo ko. "Miss gusto mo bang dalhin kita sa ospital?" Hindi na kaya ko na ito sige aalis na ako. Sa takot ko at kaba na nararamdaman ko agad akong tumakbo palayo sa lalaki. Ahhhhhh ano ba itong nagawa ko?patawarin nyo po ako hindi ko po alam.

Those memories of Zandro and her is making her heart broke into pieces. Ang sakit! “You are the worst person I knew! Ikaw ang dahilan kung bakit simula ng magdalaga ako ay nagkaroon ako ng trauma!” Itinuro niya ang dibdib. “Ikaw din ang dahilan kung wasak ito. Sana hindi na lang kita minahal!”

“Si Quentin dahilan niyan. I grew up in Manila, and I went to an international school, but Quentin’s very good at Tagalog. Napulot ko na lang.” I nodded. “Dr. Perez is good in Tagalog.” Tinuloy ko lang ang pag-kain ng sinerve niyang brunch. “And he’s in trauma. Trauma is all about the gore-y stuff. It’s not trauma if it’s not gore-y.” Sumandal ako sa upuan and I smirked. “Nag-trauma rotation ‘din ako, do you want to hear about it?” Armando’s smile disappeared. “Bahala ka sa buhay mo.”

sagot nung driver at mabilis na pinaandar ang sasakyan. "Tama na po, baka mas lalo pa pong sumakit ang ulo niyo." Nabigla ako nang bigla niyang hinawakan ng mahigpit ang kamay ko. Sa pagkakataong ito ay parang naramdaman ko talaga na, na siya ang Mama ko. Hindi kaya tama si Jairus? Baka may Amnesia si Miss Yenny? Sumasakit ang ulo niya baka na-ti-trigger ito sa mga nalalaman niya. Sana pero paano na kami ni Jairus? Hindi, paano na 'to?

I heard my voice cracked, and shred my tears away. "Tigil na tayo ha? at baka magka-iyakan pa tayo nakakahiya at maraming tao." sabi sa amin ni Ana, sumunod ang tawanan lang sa amin. Nang may tricycle na ay nakisabay na rin ako sa kanila dahil madadaanan naman namin ang mansion bago makapunta sa kanilang tirahan, naging maingay ang byahe dahil sa kwentuhan at tawanan namin. Nang malapit na ako sa mansion ay nagpaalam na ako sakanila at bumaba na.

paliwanag niya naman. Napatango naman ako. "Ahhh, baka noong..." Napatingin ako kay Uncle Troy bago dugtungan ang sasabihin. "The breakup that happened. Limang buwan din akong umiiyak—" "When I say trauma, it's something deeper, tragic, and scary." Napatulala naman ako sa doktor. "W-Wala naman po akong natatandaang may nangyaring sobrang lala sa akin, dok."

A lady I tried so hard to remember but I can’t. I was a kid noong una kong mapanaginipan ang babaeng ito. I tried to ask my mother about this pero she said that I have a certain trauma sa isang palabas noong bata pa ako. That’s what she said and I believed her. But as I grew older, I started to have a feeling that the lady in my dreams is not just a part of a childhood phobia. There's something more. Kung trauma lang 'to sa palabas bakit nahihirapan ako huminga kapag napapaginipan ko siya? Bakit parang totoo siya? There must be something at 'yon ang kailangan kong malaman.