Uno 1 Romane & Geschichten

Inabot niya sa akin ang lumang-luma pero dekalidad kong Jansport bag. Sinaluduhan ko si Tony bago umakyat sa kabilang bakod ng lote para malapit na lang ang lalakarin ko papunta sa highway. Maiksi na lang ang tulog ko nito dahil apat na oras na lang, start na ang first class ko. Napakamot tuloy ako sa ulo habang naglalakad. Malapit lang ang tinitirhan ko sa subdivision ng ninakawan kong bahay.

“Masikip ka pa rin.” “That’s normal, Thanos.” “Hmmm…” Pinilig ang kanyang ulo. At pinigilang hindi mapaungol. Mahina niyang kinurot si Zeus ngunit ngumiti lang ito sa kanyang at kinabig payakap sa kanya. Binaon niya ang kanyang mukha sa dibdib nito at doon mahina siyang umuungol hanggang sa nilabasan siya.

Sunod-sunod kong tanong sa kanya. Bumuntong-hininga naman ang magaling na lalaki. Itinukod niya ang tuhod sa kahoy na lamesa't pinagdaop ang mga palad sa harapan. Tinitigan ko siya with my hands on my waist. He looked so calm, while me looked so stressed. "Tenement Uno is built for Supernatural beings. Deities, Gods, reapers, witches, fairies and many more." He looked me directly to my eyes. "And I am the Landowner of this place since 1650." Then he let go a half smile.

Adan/Gabriel POv Lumabas muna ako ng bahay upang sagutin ang tawag ng tauhan ko.Baka may importante itong ibabalita sa akin tungkol sa utos ko. "sir Gab!nahulog na sa bitag ang target.Ang hudyat niyo na lang ang hinihintay ko."bungad niya sa kabilang linya. "good!hindi ba sila naghinala kong bakit ganun kalaki ang alok nating investment sa company nila?"

Pagkasabi niyon, pinag-isipan ito ng mga kinauukulan at saka bumoto. Alam ni Johnson na hindi niya masasabi iyon, ngunit gusto niyang makita ang totoong sagot. Noong nakaraan, ang pagiging natatangi ng tagapagsalita ng UNIC ay napakahalaga, upang sila ay maging uso ng panahon. Ito rin ang naging dahilan kung bakit napakaingat na pumili ng tagapagsalita ang UNIC. Pagkatapos ng botohan, kitang-kita ang resulta. Si Vanessa ay may tatlong boto, at si Arya ay may anim na boto.

He got all from me, the expression the eye color and the attitude. Uno and Deuce are wearing the same style as Tressa's outfit, black leather pants and jacket with a white t-shirt inside with a dog tag hanging on their neck. Uno looks more playful and boyish while the other one looks like he's about to eat shit. He's snob and obviously not in the mood for any short talk.

This wine is not something to be taken for granted when it comes to other people but since it is Dos, he doesn't care about the price. "Cease that!" Uno hisses at hinila ang laptop ni Fourth pasara mula sa kandungan niya. Umangat lang ng ulo si Fourth at kahit gustuhin man niyang magprotesta wala siyang magawa, kailangan niyang tanggapin ang pagkatalo. Uno was the first son of our Deluco father and always wears the power as the older brother of Deluco Brothers. We respected him, yes we do, because we are the only ones capable of giving respect and love to each other. We vaguely get it from our father.

Napatingin si Uno kay Mona nang bigla siyang kinulbit nito. “Who are you talking to, hmm?" “I gotta go," paalam ni Uno sa kaniyang kausap. Matapos niyang ibaba ang tawag ay itinago na niya sa bulsa ng kaniyang pantalon ang kaniyang cellphone. “I'm sorry, Miss Mona. Ano nga ulit ‘yong tanong mo kanina?" “Sabi ko, sinong kausap mo kanina sa tawag," pag-uulit ni Mona.

wika niya nang pumasok sa isipan niya ang isang katanungan, bakit kepyas niya ang masakit gayung nagpakalunod siya sa pag inom? "Wala na ko sa ibabaw mo para magsabi ka ng wait," wika ng boses na kilalang-kilala niya kahit super hina iyon. Sapat na ang mala-dj nitong boses para makilala niya ito –si Lorenzo Villarama.

O may iniiwasan. At nang tumunog ang cellphone niya, halos malaglag niya ito kahit hawak pa niya. Numero ng nobyo ang nag-flash sa screen. Isang tawag na sabay nagbigay ng kapanatagan… at kaba. "Are you done?" Mababa, malamig, at demanding ang isang boses na halos ikalaglag ng kanyang kaluluwa. "Oo, pabalik na ako sa unit."