Unrequited Crush Novels & Stories

Parang mga kinikiliti sa kilig ang mga may crush sa mga kaibigan ko ng sabay-sabay na pumasok sa classroom. Sino ba ang hindi e, pwede maging model ang mga ito sa kakisigan at gandang lalaki. Pero walang tatalo sa crush ko, mali mahal ko na. Maliban sa tangkad ni Kuya Rowan na abot sa lampas anim na talampakan ay daig ang artista sa taglay nitong kagwapuhan.

Parang paraan niya upang pigilan ang namumuong panibagong bugso ng damdamin. Sandali! Ano iyon? Mannerism ng gwapong nilalang na ‘to? Este maligno pala! And yeah. That's another crap inside this Playboy's head. Just in his damn head. Ano kaya sa pagkakaalam nito ang ibig sabihin ng crush? Babaeng nais niyang ihagis sa ibabaw ng kama niya at pagsasawaan hanggang sa masatisfied ang pagkalalaki niya? Lakas maka-alta presyon ang demonyong ito. Kahit kailan naman talaga!

Unti-unti nang dumadaloy ang luha ko habang binabagtas pababa ang bawat baitang ng hagdan. Tototohanin ko na talaga ang sinabi kong quit! Hindi na magbabago ang isip ko. Mula ngayong mga oras na 'to, iwawaksi ko na siya sa isipan ko. Hindi na ako papadala sa mga tingin niya. Hindi na ako magpapa-hypnotized! Kakalimutan ko na ang nangyari sa amin noon at hindi na mangangarap na mangyari ulit iyon. Tarantado siya! Kung may crush din siya sa akin at trip niyang magpapansin, huwag naman sa ganitong paraan. Tine-take advantage niya ang kahinaan ko. Hah! Crush? Gago ka! Hindi na kita crush! Si Carlo na lang ang crush ko.

Sabi niya. “Wow ha, desisyon ka rin eh.” “I’m just trying to make you avoid being hurt.” “Bakit kasi?” “Basta,” “Sabihin mo na ang mga nalalaman mo para alam ko saka ako madedesisyon kung i-uncrush ko o hindi.” “He’s…he had a long time crush with Ysabelle okay. So, stop crushing on him and turn that button into uncrush. Maghanap ka na lang ng ibang crush mo.” he said and even suggested that I should just find another crush.

Bumalik na sa dati ang tinig at kilos nito. “Ako naman ang mai-issue nito.” Pumalatak siya pero hinayaan na lang niya ito. Ikinuwento niya rito ang lahat ng gusto nitong malaman. “Huwag mong ipagkakalat ang tungkol doon dahil ipapaalam ko sa lahat na crush mo sina—” Tinakpan nito ang bibig aniya gamit ang palad nito. “I’ll zip my mouth,” anito bago tinanggal ang kamay sa bibig niya.

Isang lihim na crush, at hindi na ito lalampas pa. Araw ng pahinga ni Lara mula sa trabaho ngayon, at tulad ng dati, mag-isa siyang nasa maliit niyang apartment. Tinutukoy niya ang mga liham na natanggap, at natisod siya sa isang imbitasyon mula sa isa sa kanyang mga kaklase noong high school. Isang imbitasyon sa kasal, at inimbita siya para dumalo sa seremonya at salo-salo. Sa kaloob-looban, lihim na naiinggit si Lara dahil ang dating kaklase niya ay nakatagpo ng kanyang prinsipe, magpapakasal at mamumuhay nang masaya. Hindi niya maiwasang aminin na nakakaramdam siya ng kalungkutan dahil gusto niyang may tawaging boyfriend o asawa, magtayo ng maganda at maligayang pamilya. Pero tila imposib

Alam naman niyang kahit umiwas siya ay wala parin namang maitutulong iyon. Gustong iumpog ni Monique ang kaniyang ulo sa inis, heto nanaman kasi siyab at nag iisip tungkol kay Samuel, pakiramdam niya tuloy ay isa siyang teen ager na hindi pinansin ng kaniyang crush at sa sobrang inis ay napag disiyonang kalimmutan na ang lalaking hinahangaan pag katapos kinabukasan isang ngiti lamang sakaniya ay crush niya na ulit at mag uumpisa nanaman na umasang mapapansin.

Halatang gustong makipag bati sa kanya dahil alam nitong na badtrip siya dito kanina. Ang bilis naman ng tibok ng puso niya. Halos mabingi na siya sa lakas ng pag tibok non. Hindi niya alam kung aatras ba siya o lalagpasan ito o ngingiti ng pag katamis tamis dito dahil sa totoo lang gusto niya ng tumili at mag lulundag sa sobrang kilig na nararamdaman niya. Iba pala talaga kapag nalalaman mong may pag asa ka rin kay crush daig mo pa nakakuha ng 90 sa math!

That alone is enough to make me dislike him. And last but not least, there's Draven Reil Monticello—the infamous campus crush. He's the type of guy who turns heads wherever he goes, effortlessly charming yet completely unattainable. But beneath that perfect image lies a cold-hearted player, someone who loves the thrill of the game more than the people caught in it. He's distant, unreadable, and dangerously irresistible to those who don't know better. But I do. And I know better than to fall for someone like him.

I’m screwed, Aren’t I? When you find yourself doing the things you once swore you'd never do, caught between denial and a feeling you can’t explain. You begin to question yourself. Is it love? Or just the fleeting spark of infatuation? The hardest part is not knowing the difference, yet feeling it all the same. “Nahihiya ka bang magsabi dahil akala mo magagalit ako sa’yo, dahil crush ko noon si Isla?” Asher asked with concern.