Unrequited Crush Novels & Stories

“Kailangan ko ng alak, hindi ako crinushback.” Natawa na lang ako sa sinabi niya. Alam ko naman na hindi niya dinibdib ang sinabi ni Yohan. Masyadong madaming listahan ng crush niya si Chantal kaya alam kong hindi siya seryoso kay Yohan. Matapos ang ilang shot ay nagpaalam na naman siya sa akin. “Hahanap ako ng bagong crush, ayaw kasi ni Yohan,” pagpaparinig pa niya bago tuluyang umalis.

Feeling ko tuloy kasalanan ko na nagkakacrush ako sa kanya. At Hindi ko Naman alam na sila na Pala ni Jasmine. Hindi mo Naman kasalanan na magkagusto ka Kay Arnel Kasi matagal din kayo magkasama. Pero friend Hindi ko Naman gustong maging kami ni Arnel. Crush oo...pero masama bang magkacrush? Mali ba Ang humanga sa Isang lalaki? Pero wala akong balak na agawin siya Kay Jasmine.saad ko Kay Gemma. Alam ko Naman iyon Kasi Hindi ka Naman ganoon saad ni Gemma.

"First meet namin nun is dun sa gym. Saktong may gumagamit ng gym para maglaro ng volleyball nung napadaan ako dun. Ang dami kong dalang libro nun and then hindi inaasahan na natamaan ako sa ulo ng bola kaya naman nahulog ko yung pitong librong dala ko. Aligaga kong kinuha yun tapos bigla siyang dumating at tinulungan niya akong bitbitin yun hanggang makarating sa library. Magmula ng pangyayaring yun, naging crush ko na siya. Lagi ko siyang sinusulyapan sa malayo at hindi magawang lapitan dahil sino ba naman ako diba? Anong karapatan kong lapitan ang isang kagaya niya.

"Ako? Crush?" hindi makapaniwalang tanong ko kay Atacia. "Yes! And that's why I also wanted to thank you. Mabuti na lang at ikaw ang ginawa naming bride dahil aminado naman kaming sobrang ganda mo." Sabagay, it is called a crush because it lacks information. Kapag nakilala nila ako ay katulad ni Ismael, sasakit din ang ulo nila.

napabuntong hininga na lang ako at napa oo sa kanya. Hinaplos niya ang pisngi ko bago ako bigyan ng isang ngiting napakaganda. Stop Frost! Unti unti ko nang kinakain ang sinabi kong hanggang crush lang dapat kita cause right now I don't think crush lang ang nararamdaman ko.....

Kaya nga ang unfair ng mundo! Pero sa totoo nga lang wala naman akong pakialam sa kahit na sinong guwapo ang makabanggaan ko o makita ko. Ang akin lang... Sana kahit minsan... Sana kahit isang beses lang... Sana makabanggaan ko naman yung crush ko na si Connor. Siya lang talaga sapat na at buo na talaga ang araw ko. Promise! Napailing ako sa mga iniisip ko habang naglalakad ako. Grabe kasi talaga mag-isip 'yong utak ko pagpatungkol sa long time crush ko.

Siguro ganito lang talaga ako kahina para hindi matanggap na unti-unti nang nakukuha ni Gabriela ang kaniyang gusto at nagtatagumpay na ang kaniyang mga plano. "Huwag mong sabihing ang gagong 'yun ang nagpaiyak sa'yo? Sus, 'yan kasi, nag-boyfriend ng isang napakamayaman, g'wapo at business-minded na lalaki. Ayan tuloy, paiyak-iyak ka riyan. Kaya nga ako tinigil ko na ang pagkakaroon ng crush sa mga ganiyang klase ng lalaki, ayaw ko na, 'cause they'll might end up as your beautiful daydream or your worst nightmare. Or ang mas malalala, baka one day you'll find out na pinsan mo na pala ang hinahanganan mo. Yuck!" tili ni Marian na siyang aking nginitian at ako'y mahinang tumawa.

natatawa ko pang hamon sa kanya. Ang isang stick to one, hinding-hindi susugal sa relasyong walang kasiguraduhan at iyon ang ugali ni Lovimer. Naisip ko lang din na siguro ay plano lang talaga niya na pagselosin o asarin ang kanyang pinsan kaya siya pumayag na maging instant 'boy friend' ko. Alam ko namang crush niya talaga ako pero hanggang sa paghanga lang ang kaya niyang ibigay sa akin.

Into my eyes as if he's trying to petrify in me. "Do you ever think, when you're all alone All that we could be, where this thing could go? Am I crazy or falling in love? Is it real or just another crush? Do you catch your breath when I look at you? Are you holding back, like the way I do? 'Cause I've tried and tried to walk away But I know this crush ain't goin' away, yeah, yeah. Goin' away, yeah, yeah, yeah~

Parang hindi siya makahinga ng mga oras na iyon at tila sumisikip ang kinalalagyan niya. Napahinga siya ng malalim upang kalmahin ang sarili niya, hindi na nagbago ang pintig ng puso niya na tila mas bumilis pa yata ang pagpintig. Hindi niya maintindihan ang sarili niya at sa reaksyon ng puso niya sa paglapit nito. Hindi normal ang nagiging pagtibok nito at isa pa ay tila siya bata na nakita ang kanyang crush.