Up Karina Lyrics Novels & Stories

Matalim ang tingin na ipinukol ko sa kanya. "Hindi ikaw ang kausap ko.” “Huwag kayong mag-away dito. Kung gusto mo akong makausap sasama ako sa’yo.” Wika ni Karina na ikinagulat. Hinarap niya si Hugo na ngayon ay masama na rin ang tingin sa akin.

"Happy Anniversary! I w-will do—" "Fuck you, dude. Come on!" sigaw ni Carson na tawang-tawa sa pagkautal niya. Mabilis itong tumayo at inagaw ang microphone sa Kanya. "Ako muna ang magsasalita." Tumingin ito kay Maya sabay ngiti, "Maya, my message for both of you, we're just here if you need us. Thank you, Maya, for—ano ba, dude?" Inis itong napabaling sa kakambal.

"Mahal Kita Karina please just tell me that you love me" "Hindi Kita Mahal" Pumikit na Naman siya at kinuyom Ang kamao umiigting na Rin Ang bagang nito. "Ang sakit Karina ako dapat Yun eh ako dapat Yung magiging asawa mo pero mahina din ako Ang Hina ko pagdating sayo" May parte sa puso ko na gusto siyang yakapin habang naghihinagpis siya sa harap ko. "P-please Tristan wag mo na akong pahirapan"

My heart lied while you cried, hindi ko pa rin matanggap na wala ka na talaga. But I was too blind to see... Everything we've been through before Now it means so much more. Only you... So, come back to me, but I know imposibble... I'm down on my knees. Niyakap ko ulit si daddy sa likod niya. How could I ever let you go Is it too late to let you know You, you It only reminds me of you... Humagulgol na siya nang iyak bumalik ang alaala na masaya at okay pa buong pamilya namin.

Tinaas pa ni tatay ang hawak na baston na tila nagbabanta kaya lalong umugong ang tawanan. "O sige na ganda kanta ka na." Nilingon ko ang banda at sinenyasan. Unang pumailanlang sa ere ang keyboard. Tumingin ako kay ate Mikay at kuya Austin. Nakangiti silang dalawa na nakatingin din sa akin. Tinapat ko sa bibig ang mic. "If there were no words, no way to speak I would still hear you. If there were no tears, no way to feel inside, I'd still feel for you.."

Napangiti ako habang kumakanta ng magsipalakpakan ang tao sa paligid namin ni Lindon. "I know that I should get on with my life But a life lived without you could never be right" "As long as the stars Shine down from the Heavens Long as the rivers run to the sea I'll never get over, you getting over me..." Wala sa aking gunita nang mapadako at lumagpas ang mga mata ko diretsyo sa direksiyon nila Karinna. And there again, nagtagpo muli ang mga mata namin ni Zayn. Hindi ko binawi ang mga mata ko rito at nagpatuloy pa rin ako sa liriko ng kanta.

I am relieved when I’m with her and knowing she didn’t leave, holding my hand ‘till I open my eyes again, makes my heart filled with joy and excitement. “Iniisip mo bang mawawala ako sa tabi mo?” Tumayo siya at kinuha ang soup. Umuusok na uli iyon, marahil ay lumabas siya para magsandok ng bago hanggang magising ako. Umiling ako. “Alam ko namang hindi mo ako iiwan, Karina. You are the only one who can understand me. All the things I’ve done through. Pagod na akong lumaban. Gusto ko nang sumuko.”

Uupo sana siya sa tabi ko, pero pinigilan ko siya, at tumayo na ako. “Hindi ko alam kung saan ka humuhugot ng lakas na lumapit pa rin sa akin kahit na pinagtatabuyan naman kita.” Humakbang siya palapit sa akin. “Mark, I’m sorry. Hindi ko na uulitin ‘yon.” Napabuga ako ng hangin nang mapansin ang pangingilid ng mga luha ni Karina.

Ngunit si Kara ay nanatiling matatag, ang kanyang determinasyon ay hindi natitinag gaya ng apoy sa mga whisky shot. Sa kanyang ikahuling shot, ang mundo sa paligid niya ay naging malabo, ang mga ilaw ng club ay umiikot na parang kaleidoscope. Ang musika ay tumunog sa malayo at muffled, na parang naririnig sa ilalim ng tubig. Humagikgik si Kara, ang tunog na banyaga sa sariling pandinig. "Bad man will give money,"turan nito, habang nakaturo kay Gio

Doon na napahagulgol si Karina habang takip-takip ang kanyang bibig. "Matagal ko nang pangarap na dumating ang araw na ito, baby. Araw na wala nang hadlang, araw na masasabi kong malaya na tayo, at maayos na ang lahat. When you came into my life, akala ko, isa ka lang sa mga maids na darating at aalis, pero nang umalis ka, dinala mo ang puso ko ang hindi mo na ibinalik. Didn't you know how hard my life was because of what you did?"