Virgilio Enriquez Novels & Stories

Ang mukha niya ay pagod, at ang mga mata niya, punong-puno ng hinanakit. “Gusto mo talagang marinig Pa?! Sige ang pangalan niya ay Enrique Salvador,, nagpapatakbo ng mga illegal na gawain dito sa Pinas. ” sigaw niya, malakas at puno ng sakit. “Wala na siyang pakialam sa akin, Pa! Naiintindihan mo ba ‘yon? Iniwan niya ako! Wala siyang kwenta! I hate him! that bullsh*t tinakasan akong bigla ng malaman niyang nabuntis niya ako.”

Marahang hinaplos ang likuran ni Aloe nang malakas na itong umiiyak sa bisig niya. "Hindi ko akalain na matigas pala ang puso nang nag-iisang tagapagmana ng Marquez." Nang-uuyam ang tingin ang ipinukol nito sa dalaga. "Hindi na ako magtataka kung bakit hanggang ngayon ay wala ka pa ring kapares."

Masama ba talaga siya kung siya ngayon ang nagmamay-ari nito, at hindi ang kaisa-isang lehitimong apo ng namayapang Don Renato Escobar? Pero walang nangahas na magsabing siya ay isang magnanakaw o mang-aagaw. Tuwang-tuwa ang mga tao na siya ang pumalit kay Geronimo dahil tulad ng isang natural na haciendero, yumaman at gumanda ang kabuhayan ng mga nasasakupan niya. Tanyag siya sa buong probinsya at kilala siya saan mang panig ng mundo. He is the face of Hacienda Escobar and he made it the sole living paradise on Earth.

“Remember Dela Vega? Siya ang piloto ng flight ni Cleopatra at sa pagkakaalam ko dating professor ni Dela Vega ang ungas na ‘to. So magtataka ka pa ba?” “The fuck Villareal?” Silas gave Hugo a deadly stare pero tumawa lang ang huli. “Bakit di ba totoo? Pati nga si RN eh dinamay mo pa. Tsaka madami pa kami dito kagabi brute sa totoo lang. Nandito pa ang kabilang tropa sina Montnegro, Villegas at iba pa.” “Is that true Atticus?” Kuya Gustavo asked pero di pa nakasagot si Silas muli na namang nagsalita si Hugo.

Montero ay may nakasabit na manila paper sa katawan na may sulat na hindi ko masyadong mabasa mula sa kinatatayuan ko. I've hungered, hungered for your touch A long, lonely time And time goes by so slowly And time can do so much Are you still mine? I need your love I, I need your love Godspeed your love to me Biglang nagliwanag pa ang paligid nang sumulpot si Virgil dala ang isang bouquet. Lumapit ito sa papa niya na may halong kaba at ngiti. Nakita ko kung paano nanginginig na kinuha ito ni Virgo at lumapit kay Enia, kahit na alam niyang may galit pa ito sa kanya. Sinubukan niyang iabot ang bulaklak habang umaawit, na para bang ang bawat liriko ay pakiusap na patawarin siya.

Dagdag pa ng kanyang pinsan na ang tinutukoy ay si Mia. “What's up? New plan?” Mirko entered the conversation. Mirko Gonzales. Someone who knows Jondray well. He epitomizes the word “womanizer.” He is an expert with weapons and the supplier of weapons and equipment to the entire Philippines. He is a dangerous man as well.

tanong ni Vilmie na parang wala lang. Renese stopped pacing. “What do you mean ‘and’? Vilmie, it’s a Voss! He’s a well-known businessman!” “I know, okay?” Narinig ni Renese ang malakas na buntong hininga ni Vilmis sa kabilang linya. “But, Rera, ilang beses na rin namang may malaking pangalan na na-link sa’yo before, right? Do you remember Senator Burgos? Pati ‘yong sikat na athlete na nanalo ng gold medal sa Olympic? May mga leaked photos and videos pa nga noon na kita ang buong pagmumukha mo pero hindi ka naman nag-react ng ganito.”

"Catalina..." This man! Is he crazy? He's gonna lower himself like this?! Hindi naman siya basta kung sino lang at alam ko na marami rin ang mga babaeng naghahangad sa kaniya 'no! I mean, again, he is Luther Rico Valleje, napi-feature sa mga bachelor magazine, may mga TV interviews pa, all in nga siya kasi magaling rin siya na magluto, magaling sa sports, a-at wala ata siyang hindi kayang gawin. Then here he is, telling me that he's willing to accept anything I can offer.

he fired back while his playful smirk was still plastered on his lips. Ito. Ito ang tunay na Virgil na nakilala ko. Ang mga nakakainis niyang ngisi na kahit hindi ko man aminin sa sarili ko pero alam ko... alam ko na hindi siya ang nasa likod ng pagpatay sa mga magulang ko. "Kung hindi ikaw.. s-sino?" "The Dela Fuentes."

Biglang lumingon sa akin si “Sino?” “Siya?” Tinuro ko ang portrait. “Si Ma’am Victoria ‘yan.” Ngiti pa lang ni Ma’am Victoria, halatang siya na ‘yan. “Kilala mo siya?” “Oo, siya si Maria Victoria Cervantes-Navarroza, ang first lady ni President Alejandro Lucas Navarroza. Alam mo bang sila ang nagpapaaral sa akin ngayon? Kahit na parehong galing sa pamilya ng mayaman at politiko, tumutulong pa rin sila sa kababayanan nila gamit ang sariling pera. Never silang nagnakaw ng kaban ng bayan.” Huminga ako ng malalim at naisip ko na imposibleng si Ma’am Victoria ito. Magkamukha lang siguro sila pero magkaibang tao. “Sino pala siya? Nobya mo?”