Virgilio S Almario Novels & Stories

May infinity pool rin iyon at tanaw mula dito ang magandang tanawin sa buong lungsod. Mataas na bahagi ang kinahahantungon ng mansiyon ng mga Villega. Mrs. Cara Villega is my mom’s best friend. They were separated when my mom went to study abroad. Tita Cara is married to Mr. Sancho Villega, a businessman. They do have one child, who is Alkaid Villega. Matanda raw si Alkaid sa aking isang taon at nkasalukuyang nasa business meeting abroad.

At hindi rin naman um-attend ng graduation ceremony. Almario, Franco I. January 15, 1984 "To be rich." To be rich... Napalunok siya sa simpleng nakasulat sa ambition nito. To be rich... Franco Villanueva is known as the bastard son of Don Marco Villanueva. And he is fvcking rich at his age right now! How could it be possible that Franco Almario and Franco Villanueva were...the same person? "No it couldn't be. Nagkataon lang ang lahat. Sa itsura ni Franco na kilala niya noon ay malayong-malayo para maging katulad ni Franco Villanueva.

Nang nakababa sila, ang family driver nila ang unang nakita ni Almirah. "Fratello!" Almirah ran towards their driver to give him a hug. Abot tainga ang ngiti nito dahil ngayon lang ulit sila nagkita matapos ang ilang buwan. Buwan na rin kasi simula nang umuwi si Almirah sa Pilipinas dahil may balak na magpatayo ang kaniyang Papa ng negosyo roon at siya ang gusto nitong mamahala. Dahil hindi pa naman tapos ang bahay na ipinatatayo nila sa Pilipinas ay doon muna siya nakitira kina Arthur— ang anak ng kasosyo ng kaniyang ama.

Ang mukha niyang perpekto, tila hinulma ng sining ay may kakaibang lamig— nakakatakot na para bang manginginig ang mga buto mo sa isang sulyap niya lang. Siya si Vicento Victorillo—ang bunga ng isang gabing pagkakamali ni Don Arnulfo sa ibang bansa. Namana niya ang mala-anghel na ganda ng kanyang ina na may lahing banyaga blonde at asul na mga mata. Isang kagandahan na may kasamang panganib.

kuro-kuro ni Mario Ariano. Pinandilatan ni Donald Villar si Mario Ariano na hindi nasisiyahan ngunit hindi niya pinabulaanan ang kanyang mga salita dahil ito ang katotohanan. Ang pamilyang Villar ang pinakamataas sa Laguna ngunit nangangahulugan din ito na ang pamilyang Villar ay walang karagdagang posibilidad ngunit kung magpapa-under ito sa pamilyang Montecillo ay bagama't magkakaroon ng ilang mga hadlang, ang mga benepisyong maidudulot nito sa pamilyang Villar ay mas hindi maisip.

Inisa-isa ko silang lahat na tingnan kasi ngayon lang ako nagkaroon ng pagkatataon na makita sila nang malapitan. Hindi ko alam kung paano ko sila kauusapin kung gayon na hindi ko naman sila kilala. Kung sabagay ay kilala naman nila ako, dahil ako ang fiancée ni Saverio na General nila. “I’m Luciano Ravello Cursoti, the Lieutenant General of the Vendetta.” Vendetta? It’s an Italian word, right? Ang ibig sabihin no’n ay Revenge if I’m not mistaken.

King hijdi lang talaga dahil sa kapatid niya. Nang maalala ang kapatid ay napasulyap si Almira sa doctor na kasama. Ang h*******k na lalaking sanhi ng kasawian ng kapatid niya. Gusto na niyang matapos ang misyun sa mga Del Valle para maisagawa na niya ang sariling misyon.Humanda ka Doctor Phillip Del Valle Santibanez. Nalalapit ng mawala ang mga ngiti mong yan at ang ka arogantihan mo. "Tse!mabulunan ka sana" sabini Almira na sumulyap sa lalaking nasa dulong lamesa na tahimik na kumakain.

Lumayas si Simon at naiwan kami ni Vera sa Pampanga, wala kaming maisip noon kung ano ang gagawin upang mabuhay. Magkokolehiyo na sana ako noon pero hindi ko ito ipinagpatuloy, inuna kong patapusin si Vera sa nalalabi nitong level sa hayskul. Naging serbedora ako sa pamilyang Bienvenido, hanggang inirekomenda nila ako sa kanilang malapit na kaibigan na si Alfonso Robertson, ang ama ni Damian at Delfino. Mas kilala sa palayaw na 'Bong'.

Matangkad, maganda at may napakagandang tindig. Narinig nito ang pagbukas ng p***o. Dahan-dahan itong lumingon. Lumawak ang ngiti nito ng makita ako. "You must be President Villarreal." Lumapit ito at magalang na iniabot ang kamay. "I'm Chef Carmie Ortega. It's a pleasure to meet you." Magalang ko ring tinanggap ang pakikipagkamay. "The pleasure is mine."

Alam ko na ang sagot, pero kailangan kong marinig ito mula sa kanya. Tiningnan niya ako nang naguguluhan, ang kanyang mga mata ay nanliit. "Alarico Valencia." "Magkalaban kayo?" tanong ko, nakaramdam ng pangamba at anxiety na dumaloy sa akin. "Matagal na, Pao. Siya ang Colombian Cartel Boss at ang pinakamalaking hadlang sa mga deal ko. Ngayon, please, Pao. Pwede mo bang sabihin sa akin kung anong nangyayari? Anong kinalaman mo kay Lucas at kay Alarico?"