Waiting Shed In Tagalog นิยาย & เรื่องราว

sabi ko "Wow. Ok." "Pero bakit biglaan?" "We have to prioritize something," sabi ni Lou After lunch ay pumasok na kami. May quiz kasi kaya kailangan namin mag attend ng class. Mabilis dumaan ang oras at uwian na namin. Dumeretso ako sa parking lot, as I was starting the engine, napansin kong naka upo si Lou sa waiting shed. "Hatid na kita?" Offer ko

Silvia Pov "San ba tayo pupunta?" Pangungulit ko kay Jane kanina pa kasi kame paikot ikot dahil hanggang ngayon di parin kame nakakarating sa pupuntahan namin, "Malapit na tyo ok .. wag kang mainip." "Anong malapit eh kanina pa tayo pabalik balik dito, gaya nitong waiting shed nato na daanan na natin to eh." Pikong sabi ko.

napakurap ako sa pagkatulala nang muli kong marinig ang boses niya sa kabilang linya. “O-opo…” utal kong sagot at saglit nag-isip. Hindi ko kasi alam ang tawag sa street na ito, ang alam ko lang ay nasa waiting shed ako. “S-sa waiting shed po, dalawang kanto ang layo sa karinderya… Sorry po, Sir Caleb. Hindi ko po alam ang tawag sa street na ito.” “Don’t worry, I got it. Just stay there, I will be there in ten minutes.” wika niya na tipid kong kinatango kahit alam kong hindi naman niya ‘yon makikita.

“Ready?” Nakatangiting tanong ni Wade sa kanya habang binubuhay nito ang makina ng kotse. “Ready.” Binuhay ni Wade ang makina ng kotse at dahan-dahan na nga silang lumalayo sa tarangkahan ng luma nilang tahanan. Ngayon ang araw ng balik nila sa Maynila. Nakapagpaalam na rin siya kay Aling Nenita. Masasabi niya, sulit ang ilang araw na nanatili sila sa lugar na ito.

paalam ko at lumakad na palabas habang mabigat ang dibdib. He seems not satisfied with my answer! Pero umaasa pa rin ang matatanggap ako kahit sa maintenance lang ako. "Proceed to the waiting area, ma'am. Pagkatapos ng last candidate, may result na po," paliwanag ng babae at pina-upo ako.

Third person point of view Kinabukasan... Aligaga sa waiting area sina Joana Mei at Brent habang hinihintay ang mga magulang niya at mga magulang ni Arisson. Ngayong tanghali ang lapag n eroplanong sinasakyan ng mga ito kaya naman nagpresinta na sila na sunduin ang mga ito para sabay sabay na silang magpunta sa mall.

Natawa pa nga si Alyana ng sarkastiko, nasasaktan siya, pero namumuo ang galit sa kanya. "Ako? Naghihintay ako sa waiting shed kahit na maulanan ako kasi sabi niya kakain kami sa labas. Excited pa akong makita siya... pero siya? Ang sabi niya busy siya, tama naman, busy naman siya, oo, busy nga, pero sa ibang babae!"

CHAPTER 62 Umalis na ako sa kompanya at napamura na lang nang biglang maramdaman ang malalakas na patak ng ulan sa labas. Sumilong ako sa ilalim ng maliit na waiting shed. Naghihintay ako ng tricycle na puwedeng marentahan dahil sobrang lakas na talaga ng ulan para takbuhin ko! Mag-isa lang ako sa waiting shed, at mukhang walang may balak sumilong dito dahil panay na ang tulo ng ulan sa bubong!

Maliban na lang kung may misyon talagang dapat pagplanuhan ng mabuti at kailangan ng mga suhesyon ng bawat isa na sasabak. Nakatayo lang siya sa gilid habang hinihintay ang pagdating ng pinsan nito. Sampung minuto? Dalawampung minuto? Lihim siyang nagpakawala ng malalim na paghinga. Iyon ang isa sa ikinaiinis niya. Ano ba ang ibig sabihin ng 'maya-maya lang'?