Wala Akong Pake の小説・ストーリー

Wala man lang siyang Twitter, I*******m at F******k. Bumukas ang pintuan kaya’y agad kong tiniklop ang aking laptop. Pumasok si Aki at galit na galit siyang tumungo sa akin. “Ano iyon?” tanong niya sa akin. “Anong ano?”

I was horrified and freaking out! Shit, wala pa akong toothbrush! ©️charmaineglorymae

wika neto " Sana nga Malakas " Seryosong sagot neto at nag patuloy na silang nag lalakad *******

Tila gusto ko s'yang pugpugin ng halik. /W.W/

Lahat ay nag-aalala. "Mas masahol pa. Walang sinumang nakakakuha ng mas maaga ngunit ngayon, hindi ko na matugunan ang tawag! " sabi ni Zack habang nakasimangot.

Wala pa talaga akong ganang magsalita ngayon. "How's your feeling?" Nag-aalala nitong sa tanong. "I'm ok!" Sagot ko sa kan'ya. Umayos ako ng hinga at pinikit ang mata ko. "Wala pa naman ako d'yan para alagaan ka. Kailangan ko na bang umuwi?"

Naaakit ako. Wahhhh! ************************************

Wag kana mag-worry ok! ABANGAN..

Gigil na gigil kong daing dito. *Pack* Isang malakas na sapak na naman ang ibinadya ko sa kanyang mukha. Hindi pa ako na kuntento at tinadyakan ito sa tyan ng dalawang beses. Wala akong pake kung mang hiram pa siya ng mukha sa pwet ng baboy dahil na bugbog sarado ko siya.

Gosh, wala bang mas mura? "Hey, I think, iyung una mong nahawakan ay mas bagay sa gown na napili ko para sa iyo, Hon. Iyan na lang ang gamitin mo." narinig niyang wika ni Zakari. Hindi na naman siya nakakilos at para na naman siyang ipinako sa kanyang kinatatayuan nang maramdaman niya ang bigla na lang nitong pagyapos mula sa kanyang likuran.