Novel & Cerita Wala Akong Pake

Tsk, tsk, napaka clingy! "Ayos lang ako, Zak. Hindi naman naalis si Wade." Malambing na sabi ko. "Wade? " "Yes, Waiden. Masyadong mahaba kaya Wade na lang." He groaned. Natawa na lamang ako dahil doon. "Jealous? " "Baby! " "What? " pang aasar ko pa sa kanya.

Wala mo to nasend ha? "Ayoko lang." Sagot nya pa. Ayaw nya? Looking at my picture, it was beautiful. I like it. "Send mo sakin." Umiling sya. "Nope." I pouted. "Sige na...." "Sige, isend ko. Pero." I sighed. "Anong pero nanaman yan?" "Wallpaper mo rin mukha ko." Mabilis akong umiling. "Ayoko nga, papangit ang phone ko." Nope, gagawapo ang phone ko.

Diba wala? Wala akong nakuhang reaksyon sa mukha niya. Mukhang wala naman na doon ang isip niya. Sa halip nakatitig na ito sa akin at sa damit na suot ko. Hindi ko tuloy alam kung tatakbo ba ako sa silid para magpalit o hayaan na lang na ganito.

Hindi pa man nauubos ni Ava ang fish ball na binili ay bigla ba naman nitong hinatak si Wella sa malayo — sa lugar na hindi maririnig ng kasama nitong boylet. “Accla! Ikaw ba talaga ’yan? Paanong—” "Witchikels ko rin ma-knows line. No'ng na-wearsung ko itetchiwang Bekwintas, naging merlat na ako at nagkaroon ng pukelyas at boobelyas! Accla, vuvae na akez!” Proud na proud pa si Wella na iwinasiwas ang dibdib niyang kaunti na lang ay puwede nang gawing bola ng basketball.

wika nito. "Baliw!" "Oo, baliw na baliw sayo. Kong pwede lang kitang i-make out ngayon ginawa ko na. Hindi mo alam kong gaano akong kasabik na maikama ka. Alam mo ba 'yon???"

"W-Wala -" "Wala pala eh. Eh 'di sumama ka. Magpalit ka ng damit mo. 'Yong medyo mahabang short. At huwag ganiyang sando. Mag-jacket ka at medyo malamig do'n." Pagkasabi niyon ay hindi naman siya lumabas ng kuwarto. Naupo lang siyang muli sa gilid ng kama habang nakamasid pa rin sa akin.

Apo pala ha? Kinuha ko na yung isang matalim na bagay at ang tawag doon, itak. Yun ang itak. Marami ka talagang matutunan kapag iba-ibang klase ang makakasama mo. At napangiti na lang ako ng mabali ko yung isang sanga ng maliit na kahoy na tumutubo. This is achievement! “Hoy ikaw na nariyan. Anon g ginagawa mo?”

"Wala kang puso! Can you just go to Pluto and never ever comeback! Earth doesn't need you here! I don't need you, feeling prankster! Just get lost!" "Wala kang puso! Can you just go to Pluto and never ever comeback! Earth doesn't need you here! I don't need you, feeling prankster! Just get lost!" Tumigil ka, utak! Ayaw ko nang maalala pa! Ang t*nga ko kasi, immature, at feeling prankster! Nakakahiya ka, Gara! Sobrang nakakahiya ka!

"Wag kang mag-alala. Ibibili kita. Hintayin mo lang ako sandali." Nakahinga ng maluwag si Akira sa sinabi ng babaeng nasa labas ng pinto. Nang sabihin nitong hindi ito nagdala, hindi niya inaasahan na mag-eeffort pa ang babae na ibili siya ng pads. Bago paman siya makapagsalita, narinig na niya ang mga yabag ng babae palabas ng restroom.

Waka Waka sang by Shakira, ang pangatlo at huli kong bibigyan ng enerhiya. Ilang minuto na lamang ay matatapos na ang papel ko rito sa entablado. Sa ganitong oras, limitado kong masisilayan si Raze. Sa dalawang kantang pagtatanghal ko kanina, tila itoʼy nababagabag. Walang segundong itoʼy hindi sumusulyap sa akin kayaʼt paunti-unti ko nang nararamdaman ang kaba at takot dahil mukhang nanghihinala na ito. Kinakailangan ko rin ibsan ang galawan ko, sapagkat bumibigay na ang aking maskara. Akoʼy nangangamba na baka mahulog ito sa aking pagsayaw.