Wala Akong Pake นิยาย & เรื่องราว

"Kung isasaalang-alang ang kanyang katayuan, paano siya maaaring magsuot ng imitasyon na relo?" "Nabalitaan ko na nag-load siya pabalik noong nag-aaral kami. Kung gayon, hindi siya maaaring magsuot ng knock-off!" "Naaawa ako sa iyo, ngunit dapat ka ring magsumikap na gumawa ng isang bagay para sa iyong sarili! Hindi mo masasabing may ibang tao na nagsusuot ng imitasyon dahil lamang sa wala ka! Anong uri ng pag-iisip iyan?"

Akala yata nito matatagalan sila porket may dala siyang backpack. “Oa. Hindi naman mabigat 'yan. Laptop ko lang 'yan at ibang essentials,” angal niya pero hindi na ito nakinig. “Come on, let's go.” Hinila na siya nito bago pa man siya makapagsalita. “Hey, wait. Teka lang. Hindi naman ako matutulog sa daan kaya no need mo na akong hilahin,” giit niya.

Is this still normal? “Wade, hindi ko akalaing kakain ka ng gano'n karami,” sabi niya, halos namumula na ang kaniyang mukha sa katatawa. “Tatlong isaw, dalawang tokneneng, fishball, kalamares…parang sanay na sanay ka na, ha.” Napailing ako at bahagyang napatawa. “You make it sound like a record-breaking event.”

wika ko HINDI ! AYOKOOO! pabulol nyang sagot pero Lasing kana kira, natatawa kong sabi di mo sinabi na mahina ka pala mag inum, isang bote lang bangenge ka na . dagdag ko pa na natatawa ang pagbikas niyon nabigla ako ng Bigla syang tumingala saakin, nagtama ang mata namin. ang mga mata nya na mapungay na nakatitig saakin ay talaga namang nakakaakit.

patuloy ng dalaga "Ah...ganon ba? Wallet. Siguro. Kasi diba mayaman yun? Bigyan mo ng wallet baka kasi wala nang mapaglagyan ng yaman niya" tatawa-tawa namang tugon ni JM "Gagi" natatawang sagot naman ni Ayra, "pero pwede naman wallet. Napansin ko kasi na parang luma na yung wallet na gamit niya" patango-tangong aniya

Usapan nila, walang tanungan. Walang pakialaman. Sa kama lang sila may pakialam. Napalingon siya kay Wade na mahimbing na natutulog sa tabi niya. ‘Nababahala ako, kung alam mo lang.’ Inalis niya ang braso ni Wade na nakapatong sa sikmura niya. Pinulot niya ang mga damit na hinubad nito sa kanya kanina at

UNKNOWN P.O.V Akala ko nakatakas na ako sa karahasan na pwede kong pagdaanan. Pero hindi pa rin pala... Hindi mapakaling naglakad ako pabalik-balik, paikot sa maliit na kwarto kung nasaan ako. Kailangan ko nang makaalis dito sa lalong madaling panahon. Nagmamadaling kinuha ko ang isang maliit na bag. Nilagay ko na rin doon ang ilang damit at mahahalagang gamit ko.

Wala sa sariling kaagad akong napatayo at lumayo sa kanya. "Pwede na po ba akong umuwi?" kaagad kong tanong. Nakakunot ang noo nito at parang wala sa mood. Huwag niyang sabihin na hindi siya nag enjoy sa babaeng iyun? Ah baka nabitin!

wala e, ulila na akong lubos, wala akong pag sasabian, si lucas nalang ang meron ako pero. HINDI AKO MAALALA. D*MN!

saad ko naman. "Oh ayan wala na masikip na!" Wika nito sa akin na kina laki ng akin mata sa ginawa nito nilagyan lang naman nito ng bag ang dapat na mauupoan ko. haist napaka ano mo talaga. bakla ka.