Wala Na Akong Pera

Tahimik ang mansyon. Tahimik… maliban sa mahinang iyak ni Princess sa bisig ko—isang buwang gulang, walang alam, walang kasalanan. Pero siya ang unang nasaktan sa lahat ng ‘to. Siya ang naiipit sa pagitan ng dalawang taong hindi na alam kung paano magmahal nang sabay. Nakaluhod ako sa harap ni Elise. Mahigpit ang hawak ko sa laylayan ng bestida niya, parang batang takot na maiwan sa dilim. Nanginginig ang labi ko, pinipigilan ang mga luhang ayaw na sanang lumabas—pero hindi ko na kayang kontrolin. “Please, Elise…” garalgal kong pakiusap. “’Wag mo kaming iwan. Hindi ko alam kung paano palalakihin si Princess nang wala ka. Hindi ko alam kung paano mamuhay kung wala kayo…” Pero wala. Wala siyang emosyon. Wala siyang luha. Matigas ang titig niya, parang ako pa ang mali. Bitbit niya ang maleta niya—hindi lang punô ng damit, kundi punô ng lahat ng alaala namin. Lahat ng pangarap. Lahat ng ‘akala ko tayo.’ “Hindi ko ‘to pinlano, Levi,” mahina niyang sagot. “Pero kailangan kong piliin ang sarili ko. Pagod na akong umasa. Pagod na akong maging pangalawa sa trabaho mo, sa mundo mo. Hindi ko kayang maging ina habang ako mismo’y hindi buo.” Gumuho ako. Literal. Napayuko ako habang yakap ko si Princess, habang nararamdaman ko ang init ng iyak niya sa dibdib ko. Halik ako nang halik sa noo niya, para bang kaya kong takpan ng pagmamahal ang kawalan ng ina niya. “Anak mo ‘to, Elise. Anak natin…” pabulong kong daing. “Kung hindi mo na ako kayang mahalin… kahit siya na lang. Kahit siya. ‘Wag mong iwan ang anak mo…” Pero wala. Ni hindi siya lumapit. Ni hindi siya tumingin. Tumalikod siya, dala ang katahimikang mas malakas pa sa kahit anong sigaw ng pagtanggi. "Ayoko na" mahina niyang sabi at hinila ang maleta palabas ng mansion.

Pag may edad na mas masarap. Lalo na kung mayaman. Ihihiga ka sa kama hindi sa tambakan. Hindi ko alam kung saan nagsimula, nong araw na iyon biglang nagbago ang lahat. Nagkasakit si Auntie at tanging pagbabar ang naisip kong trabaho. Nag-apply ako biglang tagahugas ng pinggan pero di sapat ang pera roon para sa operasyon ni Auntie. Nagtry ako pumasok bilang crew sa jollibee, mcdo, at mang inasal hindi rin natanggap. Hanggang sa may nag-alok sa akin, na sasayaw lang daw ako. Pagtapos ng sayaw, tatabi sa mga guest at bibigyan na ako ng mga tip. Hanggang sa may nga bisitang gusto na akong ikama. Hanggang sa pag-agawan ako at mapanalunan ng isang lalaking kailanman ay di ko pa nakikita. Sa halagang 1 Million, kapalit ang katawan ko, dignidad ko, at kalayaan ko. Sapat na iyon, pampaopera kay Auntie.

Sa loob ng tatlong taong pagsasama ay tunay na pagmamahal ang ipinaramdam ni Agatha Dela Cruz-Ibañez sa asawa niyang si Daniel Ibañez. They were childhood friends kaya nang sinabi ng mga magulang nila na sila ay magpapakasal ay hindi siya tumutol doon. Bagkus ay tinanggap niya iyon ng buong puso dahil umaasa siya na mamahalin din siya ng kaniyang kaibigan. Nawasak ang ilusyon niya nang direktang sinabi sa kaniya ni Daniel na wala siyang maaasahan dahil may iba nang nagmamay-ari sa puso nito. Ang mas masakit ay gagamitin ni Daniel ang arranged marriage nila upang pagselosin ang first love nito. Agatha tried everything to make him fall for her. She became the best housewife for him by giving up her booming career. She stayed by his side kahit na ilang beses pa siya nitong ipagtabuyan. “Hinding-hindi ako papayag na magkaanak tayong dalawa. You are free to choose kung anong uri ng abort10n ang gagawin mo. Ang mahalaga lang sa akin ay hindi iyan mabubuhay upang tawagin akong ama,” iyon ang katagang binitawan ni Daniel noong nalaman nito na sinabi niya na siya ay buntis. Labis na nasaktan si Agatha sa sinabi ni Daniel. Sapat na iyon para tuluyan niyang bitawan ang kasal na siya lang ang may gusto. Isang mapait na ngiti ang ibinigay niya sa asawa, “Kung ayaw mo sa bata ay wala na akong magagawa. Tapos na ako sa responsibilidad ko sa iyo bilang iyong asawa,” sabi niya bago pa man niya hinubad ang wedding ring na matagal din niyang iningatan.

𝗣𝗥𝗢𝗟𝗢𝗚𝗨𝗘 Agad akong nagbihis nang makaalis si Damian, narinig kong mamayang alas syete ng gabi pa ang uwi nito. Pagkakataon kona ito para makatakas Matapos kong magbihis ay sumilip muna ako sa labas ng kwarto. Alam kong maraming bantay ang nandito pero kailangan kong gawan ng paraan 'to. Gustong gusto ko nang makatakas sakanya “ pst! ” sitsit ko sa isang bantay “ Ano po 'yun señorita? ” “ Nauuhaw ako, Gusto ko ng tubig. ” saad ko. “ Sandali lang po. ” Nilibot ko ang aking paningin. Ang ibang bantay ay abala sa paglilinis ng mga armas nila. Kaya naman dahan dahan akong naglakad, halos hindi na ako makahinga dahil sa ginagawa kong ito. Konti nalang ay malapit na rin ako sa pinto Makakatakas rin ako rito.. Makakasama kona ulit sina mama at papa Bubuksan kona sana ang pinto ngunit agad 'yong bumukas at bumungad saakin ang madilim na mukha ni Damian “ trying to escape again? ” “ damian.. ” umatras ako dahil sa takot. dahan-dahan itong lumapit sakin “ you can't escape from here, Avril. ” matigas na sabi nito “ damian, pakawalan mona ako please.. ” nagmamakaawang sabi ko “ Why would i? You're now my wife. ” Umiling ako, “ Nahihibang kana Damian. Kahit kailan hindi ko papatulan ang isang demónyong gaya mo! ” lakas loob na sigaw ko Oo nga't asawa niya ako. Asawa niya lang ako sa papel. mula nang kidnapin ako nito ay naging impyerno na ang buhay ko. Wala na akong ibang naramdaman kundi puro takot at pangungulila sa mga magulang ko “ So this is the evil you're talking about. ” matigas na aniya at pinutukan ang isa sa mga katulong rito. napaiyak ako sa takot. Wala nang buhay ang inosenteng katulong Ito ba talaga ang nakatadhanang buhay para saakin? Ang pang habang buhay na maitali sa isang demònyong kagaya niya? Ang maging isang asawa ng demònyong 'to

"Help me tighten this?" Her voice trembles as she turns her bare back to the doorway. Calloused fingers brush her spine – but it’s not her stepmother. It’s Asher Voss, SU’s star quarterback and her new stepbrother, smirking in the mirror， "Next time you mistake me for Mom..." His breath scorches her ear. "...I’ll leave a real mark." To survive the sweltering New York summer before college, Wendy Wu makes a deal with Asher: Act like strangers once school starts. He’ll remain the untouchable quarterback; she’ll be just another exchange student. No eye contact. No acknowledgement. Ever. But when her father’s long hauls and her stepmother’s busy schedule force Asher into babysitting duty, the lines blur: In the kitchen, he catches her weeping over a shelter documentary and lifts her against his sweat-drenched chest. Garage doors rattle open – his grip tightens: "Hold on. Unless you want them to see you like this." At a party, her friend spots a cherry hair tie on his wrist before he drags her into a dark hallway: "You didn’t want to see me?" His whiskey-laced kiss brands her lips. "Yet your eyes undressed me all night." In a restaurant, a rival girl glares through the window. He traps Wendy’s thigh under the table， "Call me ‘brother’ and I’ll save you."  Their secret collapses. Wendy ends it, and he freezes her out in public， "Do I know you?" Until a rain-lashed night when Ahser, drenched and desperate, pins her to the wall， "Don’t tell me you do not regret the breakup" His teeth find her collarbone. "I have to admit it-- I miss you." Can a love forged in stolen touches survive the spotlight? Or will their step-sibling bond shatter them both?

"Pabigat ka Maya! Kinuha na ng bangko ang bahay na ito at ginamit ko na ang savings natin para sa bagong condo ni Chloe. Lumayas ka na!" Itinapon ako ng asawa ko sa gitna ng malakas na ulan pinalitan ng sarili kong best friend at iniwang walang wala habang nag aagaw buhay ang nanay ko sa ospital. I thought my life was completely over. Handa na sana akong sumuko. Hanggang sa huminto ang isang itim na Rolls Royce sa harap ko at bumaba ang lalaking magbabago ng buong mundo ko. "I need a wife to inherit my empire. You need money and a reason to live. Marry me and I will give you the power to crush everyone who put you in the mud. Deal?" Maya gave everything to her husband Anton only to be betrayed in the most painful way possible. Walang pera walang bahay at kailangang magbayad ng dalawang milyong piso para sa hospital bill ng kanyang ina. Naiwan siyang nag iisa sa madilim na kalsada. n Enter Heinrich Feldway. A cold ruthless and devastatingly handsome billionaire who rarely speaks but commands absolute power. Inalok niya si Maya ng isang marriage contract. Babayaran niya ang ospital at bibigyan niya ito ng yaman para maghiganti. Ang kapalit? Kailangan nitong magpanggap na tunay niyang asawa magbigay ng tagapagmana at sumunod sa nag iisang mahigpit na rule nila. Mandatory physical contact. Now Maya is back. Hindi na siya ang kaawa awang asawa na madaling tapakan. With the most powerful billionaire strictly holding her waist she is ready to make her ex husband and her traitor best friend beg on their knees. She is ready to become the queen of his dark empire. Pero paano kung sa kalagitnaan ay silay magkahulugan. Can they live up to it?

Para kay Ayen Ramirez, simple lang dapat ang buhay—trabaho bilang secretary sa isang malaking kompanya at isang matinong relasyon na inakala niyang pangmatagalan. Pero nang biglang maospital ang kapatid niya at mangailangan ng malaking halaga, agad siyang lumapit sa boyfriend niya para humingi ng tulong. Ang akala niya, maiintindihan siya nito. Pero sa halip, iniwan siya nito na parang wala lang. In her desperation, isang hindi inaasahang alok ang dumating. Mula mismo sa boss niyang si Justin Berkeley. Mayaman, makapangyarihan, at kilala sa pagiging istrikto, pero may isang bagay siyang wala: isang asawa. Kailangan niya ng kasal para makuha ang mamanahin niya, at kailangan ni Ayen ng pera para sa kapatid niya. Isang pirma lang sa kontrata, at magiging Mrs. Berkeley siya. Walang love, walang intimacy... isang kasunduan lang. Pero paano kung habang tumatagal, unti-unting nagbabago ang lahat? Paano kung ang dating malamig at prangkang boss niya ay may mga tingin at hawak na hindi kasama sa usapan? At paano kung sa isang kasal na peke, isang tunay na puso ang mahulog?

Hoy baboy! Tabatchoy! Piggy ,oinky. Itawag na sa akin lahat. WALA AKONG PAKI! Spell that out! 'E so what kung mataba ako. I'm beautiful and sexy. Sexy on my own way! Ako si Diozza. Diyosa ng ganda, diyosa ng kaseksihan. Diyosa ng kakapalan ng mukha! I'm confidently beautiful. So walang kokontra! Samahan niyo ako sa aking mundo. At ang paghahanap ko sa magiging prince charming ko

"Whether you like it or not! You need to abort the baby! I don't need your fucking mercy Iris! You don't have to project yourself as a victim!" Nanlilisik ang mga mata ni Lucas habang nakatitig sa akin. Gusto niya akong burahin sa kaniyang mga mata. Isang basura ang tingin niya sa'kin. Isang maruming asawa. "Pagkatapos mong makuha ang lahat? Ito ang gagawin mo? Ipapalaglag mo ang bata? Wala kang puso. Wala kang awa. Hayop." Hinampas ko si Lucas sa dibdib ng aking mga kamay. Galit ang nararamdaman ko sa kaniya. Niloko niya ako. Ginawa niya akong tanga. Pinaglaruan niya ang nararamdaman ko. Umiiyak lamang ako habang pinapalo ko siya sa dibdib. Gusto siyang saktan. Gusto ko siyang paluin ng mga kamay ko para magising siya sa katotohanan. Wala akong magawa kundi ang hampasin si Lucas sa dibdib habang umiiyak ako. Ang sakit-sakit ng ginawa niya. Isang bagay ang tingin niya sa'kin, na pagkatapos niyang gamitin at pagsawaan ay itapon na lamang. Walang halaga ang pagkababae ko para sa kaniya. Marahas niyang pinigilan ang mga kamay ko. Nangingilid lamang ang mga luha ko. Parang pinipiga ang puso ko nang mga sandaling ito. I thought he is my happily ever after? But I was wrong! The man I adored was hurted me. He broke my heart after all. "Stop being fool Iris. Nothing can blame but you. Dahil ginusto mo ang nangyari sa atin. Ikaw ang may kagustuhan ng lahat," Nanlaki ang mga mata ni Lucas sa akin dahil sa galit. Pagkamuhi ang nararamdaman ng puso niya para sa akin. Agad akong sinakal ni Lucas sa leeg. Napahawak ako sa braso niya. Nakatingala lamang ako sa kaniya, hindi makahinga. Pumapatak ang mga luha ko. "You need to abort the baby. You will do it to protect my identity Iris."

Para kay Kasumi, si Aslan ang pinaka-perpektong asawa sa lahat. Binigay niya buong-buo pati sarili't pangarap niya para sa lalaki ngunit ang nakuha niya? Isang folder na naglalaman ng annlument nila. "Kasumi, Na-injure ang binti ni Margareth dahil sa pagligtas nito sa akin at dahil doon, hindi na siya muling makaka-perform sa stage ulit. Kung hindi ko siya pakakasalan, magpapakamatay siya. Wala akong choice kung ‘di ang makipaghiwalay sa’yo.” Ang kanyang mahal na asawa'y biglang nagbago pati na nga ang kanyang anak ay kinamumuhian na rin siya. Subalit apat na taon ang lumipas, bumalik ito sa kanya dala-dala ang anak nila. "Kasumi, please give me a second chance... " pagmamakaawa nito.