Walking In The Wind One Direction Mga Nobela at Kwento

Pasado alas kuwatro ng umaga ay nag paalam na ako upang umuwi. Ngunit dahil walang tricycle na nakaparada ay naglakad lakad pa ako. The cold wind touches my skin as I walking down the street. The street looks empty too. There were some street lights that still on because it was still dark. Pakiramdam ko tuloy ay isa ako sa mga characters na naglalakad sa gitna ng tahimik at medyo may kadilimang daan, sa palabas na walking dead. Nakadama tuloy ako ng bahagyang takot.

Hindi kagaya nang una na parang hindi ko kilala ang sarili. Nang matapos ay nagpasya akong kunin ang mga nilabhan na damit na nakasampay sa labas. Tanghali na at mataas ang tirik ng araw kaya medyo mahapdi iyon sa balat. Buti na lang ay hindi mainit ang simoy ng hangin. While doing so, the wind brushed my skin harshly like someone had passed through it. Mabilis kong sinundan iyon ng tingin hanggang sa tumigil sa direksyon ng bahay ni Ravus.

I wanna be free. Sinunod ko lang ang pakiramdam ko. Dire-diretso lang akong naglakad sa gubat. Ni hindi ako nakaramdam ng takot na baka may maamong o ligaw na hayop na biglang sumulpot. Masyado akong maraming iniisip para isipin pa iyon. I want to unwind for real. And walking without knowing where to go helps me a lot. Nakaramdam ako ng pagod matapos ang isang oras na paglalakad. At doon lang ako tumingin-tingin sa paligid habang pilit na naghahabol ng hininga.