Walk In The Park Mga Nobela at Kwento

“Sapat na ito. Higit pa sa sapat.” Sa mga sumunod na araw, ginugol nila ang kanilang oras sa paglalakad at pagtuklas sa iba’t ibang panig ng lungsod. Pumunta sila sa Burnham Park kung saan sumakay sila sa mga bangka sa malawak na lawa, magkahawak ang kamay habang inililibot ang kanilang sasakyan sa tubig. Doon, nakita nila ang mga pamilyang naglalakad, mga batang nagtatawanan, at mga taong nagpapahinga — isang tanawin na nagpapaalala sa kanila na ang tunay na kaligayahan ay madalas matatagpuan sa mga simpleng sandali.

Nang makita ko siyang papalapit sa puwesto nina Serine ay napangiti ako. Yiee, pumapag-ibig na ang baby ko! Heheh Nang makita ko siyang inaamoy ang sarili niyang hininga maging ang kaniyang damit ay napangiti akong muli. Hindi na talaga siya baby. Ilang sandali pa ay nakita ko siyang naglakad papunta sa pwesto nina Serine. Si Serine kasi ang tindera ngayon, siguro ay dahil may pinuntahan si Aling Sarah.

Third Person's POV "Moon river, wider than a mile..." Pakanta-kanta si Lilith sa isang parke na malayo ng konti sa bahay niya. Ramdam na ramdam niya talaga ang pagkanta kahit pinagtitinginan na siya ng mga nagjo-jogging sa paligid. Pageywang-geywang pa maglakad si Lilith dahil sa kalasingan. Hawak-hawak pa niya ang Johnnie Walker habang pageywang-geywang na naglalakad sa parke.

Nang makarating sila sa isang park. Hindi niya alam kung anong tawag roon. Basta malawak, maganda at maaliwalas. Nauna siyang naglakad at nang makakita ng bermuda grass sumalampak siya ng higa. Animo'y parang kama lang na babagsakan niya. Hindi niya alintana ang basa kaya naman tuwang tuwa si Troy sa kanya..

Isinuot n'ya ang airpod para magamit n'ya sa pakikinig ng music habang tumatakbo. Wearing his running pants and sando he walk out from his unit and went downstairs. May malapit na park sa kan'yang condo kung saan pwedeng mag jogging at mag outdoor exercise dahil may mga gamit sa pag eehersisyo na inilagay ang comittee ng nasabing lugar. Nagsimula na s'yang tumakbo papunta sa park, alas singko pa lang ng umaga pero marami-rami na ang mga tao na tumatakbo.

Napalunok siya dahil sa uri ng titig nito sa kaniya. “Would you like to walk?” Mahinahon ngunit bakas ang lamig sa boses ni Travis. Wala sa sariling napatango si Zane. Naunang naglakad si Travis binuksan nito ang pinto at iginasa ang kamay. Nauna siyang lumabas at nakasunod ito sa kaniya. Mahigpit sampong minuto na silang naglalakad at wala siyang ideya kung saan sila aabutin nito pero laking gulat niya na lang ng makita ang maliit na park sa loob ng village.

sabi niya. Sinundan namin si Irvin na nag-umpisa nang maglakad hanggang sa makarating kami sa parke na tinutukoy niya. Kakaunti lang ang mga tao rito at dahil maganda ang panahon ngayon ay na-re-relax ako sa ganda nang paligid at sa sariwang simoy ng hangin. Huminto kami sa paglalakad at naupong lahat sa ground grass ng parke. Nagpresinta naman sina Irvin at Amir na bibili muna ng makakain kaya sandaling umalis ang mga ito.

I was free. Smiling broadly, I walked away from the hospital. I kept walking until I reached the mall entrance. Just as I was about to enter, I noticed a young woman walking aimlessly, as if out of her mind. I don’t know why, but I stood frozen in place, watching her. She seemed just like me once—drowned in her own problems, unaware of where she was heading.

Success, bulong naman ng isipan ni Dominic. Pagdating nila sa park, malamlam ang ilaw, presko ang hangin, at halos wala nang tao, tulad ng sinabi ni Doña Celestine. Tahimik na naglakad ang dalawa, marahang sabay ang kanilang mga hakbang. Bakas parin kay Mira ang pagka-ilang, tahimik lang siya, hindi niya alam kung saan ibabaling ang paningin. Pero nang marating nila ang dulo ng walkway…

I parked my car at the car park before I went out for a walk. Kahit gabi na ay marami pa ring tao ang nagkalat sa paligid ng New York park, which everyone's are hyping with the loud music. Patuloy lang ako sa paglalakad hanggang sa marating ko ang fence ng riverside. Ginaya ko kung paano umupo ang mga tao habang nakataon sa maliwanag at malawak na ilog na pinalilibutan ng Japanese lanterns. Mapait na ngiti ang sumilay sa aking labi ng maalala kung paano niya ako dalhin sa bridge before to unwind and shout all my pain. I can't do it now, not because I'm shy, but because he's not besides me.