Walking With God Mga Nobela at Kwento

Haelyn spoke. Tinignan ko nilalakad namin at napansin ang malaking building sa harap. The field are so open with trees encircling us. Grabe sobrang lapad talaga ng field. I have noticed that we are all girls walking to the main B. Napangiwi ako sa iba, andaya, nakakalipad sila. Some are just running so fast. Andaya talaga, mukhang one hour ako makakaabot nito. Kabanas, ayaw ko pa naman sa lahat maglakad. Char. Arte ko ha.

Nagtataka ko itong tignan ng ayos na ayos ito ang walang hiya balak pa ata akong iwanan rito mag isa hello di kaya ako makalakad dahil sa kagagawan nya! "I have emergency meeting" "At paano ako huh i can't walk you dumbass" "Ohhh that easy woman i have something for you!" Base sa ngisi nya alam kong may kagaguhan nanaman syang gagawin kaya inihanda ko na ang sarili ko and i was so f*cking correct dala dala nito ngayon ang saklay at wheelchair. "This thing can help you walk so paano na mamili kana dyan aalis na ako"

Don't Mess With The Billionaire Chapter 17 “PAGOD KA NA BA?” Sumimangot si April nang mahina na namang binunggo ni Wolf ang kaliwang balikat niya. Her arms are folded against her chest. Damang-dama niya ang pagod sa bawat himaymay ng pagkatao niya. It was like she walked a couple of miles already. No water and probably no rest all troughout their endless walk. Her legs seemed to be numbing up.

Ilang saglit lang ay napunta ang atensyon ng lahat sa exit dahil may isang imahe na lumabas doon at tila chill na chill habang naglalakad, hawak ang isang libro. Hindi ko maiwasang mapangiti dahil sa kayabangang taglay ng awra ni Augustine habang kampanteng naglalakad. Ang isang kamay ay nakahawak ng baril, umuusok pa nga ang nguso nito. He's walking with no emotions. And even bruises on his skin, there's none. Sobrang linis pa rin niyang tignan at hindi man lang ata nahirapan. Pinatunog na ulit ang gong senyales na kumpleto na ang mga libro.

“Kung gayon, ano yung ni-cultivate mo?” Saglit itong pinag-isipan ni Alex at sinabing, “Maaari mong ipagpalagay ito bilang Landas ng Diyos.” Hindi pa rin ito maintindihan ni Waltz. Tumawa ng malakas si Alex. “Ang Landas ng Diyos ay mas mahirap kaysa sa pag-akyat sa Langit. Ang bawat antas ay nangangailangan ng pambihirang tagumpay sa pisikal na limitasyon ng isang tao. Ngunit pagkatapos ng pambihirang tagumpay, maraming benepisyo. Hindi mo maiintindihan kung sasabihin ko sa’yo ngayon. Gayunpaman, nag-iisip na ako ng mga paraan para matulungan kayong lahat na mapunta sa Landas ng Diyos.”