War Freak Tagalog Novels & Stories

Umupo sa harapan ko at nagsandok na ng kanin niya. "Hay naku! Ilang araw na lang magiging baka na tayo. Palaging corn beef na lang ulam natin, kung hindi naman lucky me beef. Jusko naman! Kailan kaya tayo yayaman" sabi niya. Nagsandok na rin ako ng akin. Tama siya! Puro beef kinakain namin kung hindi naman karninas, Sardinas talaga yon. Karninas lang tawag namin para medyo sosyal.

seryosong sagot ng lalaki sa harap ko. Pinilit kong maintindihan ang mga nakasulat sa papel, ngunit ilang salita lamang doon ang naintindihan ko. Sumasakit ang ulo ko na basahin iyon ng buo. Hindi naman kasi ako nakapagaral, at hindi ko masyadong maintindihan ang mga nakalagay doon na nakasulat sa Ingles; hindi ako nakatapos ng highschool dahil maaga akong sumabak sa kung ano-anong trabaho para lang may makain ang mga kapatid ko.

“Unlock it!” “Shit!” I heard him curse. “I forgot the key inside.” My eyes widened. “W-What?!” "Sumilong muna tayo roon!” “What?!” Wala akong nagawa nang lumapit siya sa akin at ginamit ang mga kamay para takpan ang bahaging ulo ko. Tumakbo kami sa waiting shed at doon sumilong. Damang-dama ko ang malamig na tubig ng ulan sa buong katawan ko.

He's so thick and long. "Oh my g" pag-u***l ko then Anthony started slamming hard inside mine. Pinaghalong sakit at sarap ang nararamdaman ko ngayon. He's so magaling talaga. Halimaw sa kama. "Fvck, Anthony" sigaw ko. "I'm going to c*m" dagdag ko pa. Mas lalo niyang binilisan ang paggalaw sa loob ko until I screamed his name so fvcking loud.

Napahilamos ako sa mukha dahil sa sobrang inis at galit‚ hindi ko aakalaing sa isang islang malayo sa sebilisasyon ako dadalhin ng bangkang aking kinalulunan ngayon. When dad said province‚ I thought somewhere in the rural areas like mountains or villages kaya hindi ko lubos maisip ang sitwasyon hinaharap ko ngayon. Just what the hell is this?

nakangiti kong bungad "Himala at hindi mo ako sinigawan ha!" Ani nito sa kabilang linya. "Tss. O napatawag ka?" Tanong ko. "I just want to inform you na pupunta kaming Pilipinas bukas" "O? Paki ko?" Sabi ko dito. "Ulol! Walakanghiya!" Humahakhak na sabi nito sa kabilang linya. Binabaan ko na ito ng tawag. Sayang yun sa oras at sa gwapo ko kaya dapat hindi yun inientertain.

at agad akong nawalan ng malay dahil sa lakas ng pagkakabangga sa akin, laking gulat ko nang mapunta ako sa isang madilim na lugar. Nasan ako bakit andilim? bakit hindi ko maigalaw ang paa ko? Masakit auntie auntie. nasaan ka?kailangan kita ngayon auntie please help me i cant move my foot auntie where are you? Pinalayas kana diba bakit hinahanap mo pa? Sino ka?where are you? I am your savior dapat kang maghigati dapat mo silang PATAYIN.

Baka ay nasa mali siyang katawan? “Hayaan mo na, Francis. I don't know what's with you—taking that girl from nowhere to here. Wala naman iyang ibinigay sa 'yo kung hindi sakit ng ulo, e!” sabat ng isang ginang. Hindi gusto ni Ana ang pananalita nit samantalang natutuwa si Mary Joy sa ginang. “You don't even know when will that freak Nastya come out and torture us all again! Paano kung mapeste ulit tayo ng baliw na 'yan oras na ma-'stress' siya? Damn, that dirty girl even know what's the word 'stress', hmn? Akala ko'y lahat ng nasa putikan na nakatira, hindi maarte at mapagsumikap! Stress, my ass!”

Nag-drive lang ako nang nag-drive habang naiyak. "AHHHHHHH!" sigaw ko habang mabilis na inapakan ang brake. Umiyak lang ako ng umiyak. Hindi ko nalamayan na nakarating na pala ako sa isang park. Bumaba ako doon at naglakad. Panay tulo ng luha ko. Ang sakit! Sobrang sakit. "Mahal na mahal kita Elle!" napaupo na lamang ako sa damuhan habang umiiyak.

hindi pwede, ano siya sinuswerte? "Yeah, why I forgot that you are rich?" sarkastikong wika ko. "It means I am rich too!" ani naman ni Antalia na malaki ang ngiti. "Yeah, because you are the only heir," sagot ko dito. Sana all nag-iisang tagapagmana. Siya na swerte.