Habang nanonood ako ng 'Avatar: The Last Airbender', ramdam ko agad kung paano ginawang metaphor ni Bryke ang Ba Sing Se para ipakita ang ibang klase ng digmaan — hindi yung tipong sunog-at-bala, kundi digmaang nasa isipan at sistema. Pinapakita nila na ang lungsod ay may matitibay na pader, hindi lang para harangan ang mga kaaway kundi para itago ang katotohanan sa loob. Ang sikat na linya na 'There is no war in Ba Sing Se' ay hindi biro; ito'y propaganda na paulit-ulit na sinasabi ng mga nasa kapangyarihan para manahimik ang masa.
Hindi lang ang pisikal na pagtatanggol ang kanilang inilarawan, kundi ang pagkontrol sa impormasyon: ang Dai Li, ang censorship, ang sinadyang pag-balikwas sa mga balita para maging normal ang hindi normal. Nakita ko kung paanong ang denial ay nagiging sandata — mas mabisa minsan kaysa bomba dahil pinapatay nito ang pagnanais ng mga tao na kumilos.
Bilang manonood, nagustuhan ko na hindi simpleng pagtatanghal lang ang ginawa nila; pinagtuunan nila ng pansin ang moral ambiguity, ang pagkukunwari ng kapayapaan, at ang trahedya ng mga taong nakikinig sa mga kwentong komportable kaysa sa katotohanan. Naiwan akong iniisip kung gaano kalapit ang ganitong sitwasyon sa totoong buhay — nakakalungkot pero napaka-mapang-iyon.