Novel & Cerita Wedding Bells

Usal niya habang hinahaplos ang napakaganda niyang wedding gown. Hindi pa man nakaparada ang wedding car sa tapat ng simbahan. Naririnig na ni Zephanie ang ringing of bells. Ang mahinang tugtog pangkasal habang kumakanta ang inarkilahan ng pamilya niya bilang singer sa naturang seremonya. Sus! Masyadong nagpapa-bongga. Kaya ay umismid siya.

Finally, after few months of preparation here they are infront of the church to have a blessings on their love. Today is their wedding day! The bell rang! And as the bell rang, a very meaningful music was aired and it was played by the groom's auntie. The great Whitney Pearl Harden Aguillar with her companions, the Mondragon twins. They are the one who personally perform the live band for the wedding of Aries Dale and Leonora. They played the music that it's meaningful to the couples. And as the music ends, Leonora and his father reach the place where Aries Dale's patiently waiting to them.

“This is your day, don’t think so much with my silver hair. I love you” Tumawa naman ito at tinulak na ako palabas. “Walk slowly”. I said before walking out. The wedding theme is gold and silver very Yuhan and Chimuel. Garden wedding is Chimuel’s dream wedding while Yuhan wants beach wedding. Guess, they had a long conversation about this. Thinking of that, napangiti ako. Chimuel won judging the theme and setting. We are now waiting behind the long silver curtain. Music aired and we get ready to get out and start the wedding march.

Tinignan ni Carter ang oras sa kanyang relo nang walang-bahala at tinawag niya ang mga katulong. Kaagad na pumasok ang mga katulong na naghihintay sa labas. “Mr. Carter.” “Tulungan niyo ang future madam na isuot ang belo niya. Malapit nang magsimula ang wedding ceremony.” “Masusunod, Mr. Carter,” Kaagad na sumagot ang mga katulong. Kalmadong tumayo si Madeline habang hinahayaang malaglag ang puting belo sa mukha niya. Ang talim at tapang sa mga mata niya ay hindi natatakpan ng belo.

Nakasabit ang malalambot na tela sa magkabilang gilid ng upuan at ang bawat dekorasyon ay sumisigaw ng karangyaan. Dala-dala ko ang bouquet ko at ang veil na nakatakip sa mukha ko. Unti-unting bumukas ang napakalaking pintuan ng simbahan. Kasabay noon ay pumasok ang malamig na hangin habang marahang tumugtog ang wedding march. Isa-isang napalingon ang lahat ng bisita sa direksyon ko. Ang mga usapan ay biglang nawala at napalitan ng katahimikan. Tanging tunog ng musika at ng mabagal kong paghakbang ang maririnig sa buong simbahan.

Ilang sandali ay narinig ko siyang tumawa. 'Nababaliw na ba siya?' "I want you to marry me." saad niya ng may ngiting pilyo bago inalis ang pagkakalagay ng kamay sa bewang ko. " Kasal? Hindi pwede. Ayoko magpakasal saiyo!" pagtataas ng boses ko habang hindi makapaniwala dahil sa sinabi niya. " Wearing a ring or lying on the coffin. You choose." Saad niya habang pina-iikot ang baril sa hintuturo niya.

Ang aking isip ay manhid habang ako ay nag type pabalik ng mekanikal: "Ngunit kapag ito ay nabayaran, ang bahay ay magiging kanya at ito ay wala itong ugnayan sayo." "Hindi mo gets," Sagot niya. "Kapag kasal na kami, kukumbinsihin ko siya na ibenta ito at bumuli ng mas malaking lugar. Tapos magiging marital property na ito. Nagpa-check up na ako sa abogado—kung gagawin natin 'yon, kalahati na lang ang magiging akin!"

Ano ba ang nangyayari? Napayuko ako sa bulaklak na aking dala. It's a bouquet of peonies with white ribbons. Nakasuot din ako ng puti. The veil that I am wearing and the reason why I was left alone outside. We're getting married. "What's happening?" I asked. "Lev?" Kumunot yung noo niya. "What do you mean? Hindi mo alam?" Napapikit ako. Lumapit ako sa kanya at hinila siya palabas. I heard everyone whispering. Buti nalang nagpatianod si Lev sa hila ko. I swear, I am not sure what to feel on what's happening right now.

matigas na tanggi nito. Pagkarinig ng pangalang iyon ay agad rumehistro ang inis sa mukha ko. "Eh, ako nga ang asawa niya. Gusto mo pakitaan pa kita ng marriage contract namin? Ito pa. Nandito ang aming wedding ring. Nakalagay diyan ang pangalan ko at ang pangalan ni Jass!" Hinubad ko nga ang singsing para ipakita sa nurse. Ngunit hindi man lang ito nag-abalang sulyapan iyon.

aniya habang pinapasadahan ni Wallace ng tingin ang kalendaryo niya. "I see, you got plenty of time until the following month," sabi naman nitong nakangisi na tiningnan na rin pati ang kasunod na buwan. Mukhang nahulaan na rin naman nito kung bakit. "Ikaw na ang pumili ng date." "Okay then. Exactly a month from now, we'll have a grand garden wedding. I will have my secretary call you after she makes an appointment with suppliers and designers."