Novel & Cerita Wedding Bells

“By the power vested in me, I now pronounce you husband and wife. Knox, you may kiss your bride.” Knox cupped Elle’s face gently, as though she were the most precious thing he had ever held. Their lips met—soft at first, then deepening, sealing the promise they had carried for years. The crowd erupted in applause, cheers echoing against the cathedral walls. Kieran clapped his hands excitedly. “Yey! Mommy and Daddy are married again!” The choir swelled, the bells tolled, and for a moment, the world outside no longer mattered. ---

Tinignan ni Carter ang oras sa kanyang relo nang walang-bahala at tinawag niya ang mga katulong. Kaagad na pumasok ang mga katulong na naghihintay sa labas. “Mr. Carter.” “Tulungan niyo ang future madam na isuot ang belo niya. Malapit nang magsimula ang wedding ceremony.” “Masusunod, Mr. Carter,” Kaagad na sumagot ang mga katulong. Kalmadong tumayo si Madeline habang hinahayaang malaglag ang puting belo sa mukha niya. Ang talim at tapang sa mga mata niya ay hindi natatakpan ng belo.

Sinasayang lang nila ang oras! Well, the planned wedding was just very simple. Azazel wants it to be shiny kaya lahat ng dekorasyon dito ay may mga diamonds and golds na kahalo. Binilhan rin namin ng mas magarbong chandelier ang simbahan (we donated it wholeheartedly) para mas bumagay sa theme. Our wedding ring costs 207.5 million and that could let us feel each other's heartbeat. No wonder it's that costly. And also, it was made of the most rare stone in the world, with a mix of gold and diamond. Daming kaartehan ng babaeng 'yon. Tsk.

Nakasabit ang malalambot na tela sa magkabilang gilid ng upuan at ang bawat dekorasyon ay sumisigaw ng karangyaan. Dala-dala ko ang bouquet ko at ang veil na nakatakip sa mukha ko. Unti-unting bumukas ang napakalaking pintuan ng simbahan. Kasabay noon ay pumasok ang malamig na hangin habang marahang tumugtog ang wedding march. Isa-isang napalingon ang lahat ng bisita sa direksyon ko. Ang mga usapan ay biglang nawala at napalitan ng katahimikan. Tanging tunog ng musika at ng mabagal kong paghakbang ang maririnig sa buong simbahan.

Ilang sandali ay narinig ko siyang tumawa. 'Nababaliw na ba siya?' "I want you to marry me." saad niya ng may ngiting pilyo bago inalis ang pagkakalagay ng kamay sa bewang ko. " Kasal? Hindi pwede. Ayoko magpakasal saiyo!" pagtataas ng boses ko habang hindi makapaniwala dahil sa sinabi niya. " Wearing a ring or lying on the coffin. You choose." Saad niya habang pina-iikot ang baril sa hintuturo niya.

Hanggang sa gabing iyon ay tuluyan na siyang tumawag. "Kakakita ko lang ng message mo. Medyo nagkaroon ng problema ang kaibigan ko at kakauwi ko lang," Paliwanag niya. "Anong nangyari?" Tanong ko, nag-aalala. "Ex-fiancée niya ito. Ikakasal na sana sila, pero bigla siyang humingi ng mamahaling engagement ring at nagpumilit ng bonggang kasal. Ang kaibigan ko ay karaniwang lalaki—imposible na mabili niya lahat ng iyon. Naghiwalay sila, pero ngayon pinagsisisihan niya ito at nagpakita sa lugar nito, pinagbantaan na saktan ang kanyang sarili."

Ano ba ang nangyayari? Napayuko ako sa bulaklak na aking dala. It's a bouquet of peonies with white ribbons. Nakasuot din ako ng puti. The veil that I am wearing and the reason why I was left alone outside. We're getting married. "What's happening?" I asked. "Lev?" Kumunot yung noo niya. "What do you mean? Hindi mo alam?" Napapikit ako. Lumapit ako sa kanya at hinila siya palabas. I heard everyone whispering. Buti nalang nagpatianod si Lev sa hila ko. I swear, I am not sure what to feel on what's happening right now.

matigas na tanggi nito. Pagkarinig ng pangalang iyon ay agad rumehistro ang inis sa mukha ko. "Eh, ako nga ang asawa niya. Gusto mo pakitaan pa kita ng marriage contract namin? Ito pa. Nandito ang aming wedding ring. Nakalagay diyan ang pangalan ko at ang pangalan ni Jass!" Hinubad ko nga ang singsing para ipakita sa nurse. Ngunit hindi man lang ito nag-abalang sulyapan iyon.

aniya habang pinapasadahan ni Wallace ng tingin ang kalendaryo niya. "I see, you got plenty of time until the following month," sabi naman nitong nakangisi na tiningnan na rin pati ang kasunod na buwan. Mukhang nahulaan na rin naman nito kung bakit. "Ikaw na ang pumili ng date." "Okay then. Exactly a month from now, we'll have a grand garden wedding. I will have my secretary call you after she makes an appointment with suppliers and designers."

“Para maalala mo. Just in case bigla mong makalimutan. This is nothing. We are nothing.” “Matatapos din ito after a hundred days.” “Surely, it would irreplaceable but a very wonderful memory for both of us.” Naging abala ang sampung pares ng bagong kasal sa East Pavilion ng isla. Hindi pamilyar si Gretchen sa tugtog ngunit nakakaindak namang sundan. Mga mariachis daw ang tawag sa kanila. Sila ang kadalasang tumutugtog sa mga kasalan. Sa saliw ng tugtog nila ay sasayaw ang mga bagong kasal dahil magkakaraoon ng wedding parade sa ikalimang araw ng kasal kasama ang iba pang mga ikinasal sa iba’t ibang venue ng isla.