Novel & Cerita Wedding Dress Lyrics

"May kulang eh. Ian what if suotin mo din 'yong dress ko? Tamang-tama may dress ako sa bag ko!" Mas lalong na-excite si Ian kaya walang pagdadalwang isip at agad niyang sinuot ang Red Long dress ni Roxan kaya nag mukha itong pupunta sa isang malaking event. Kaso sa laki ng braso ni Ian, mas lalo siyang gumawapo. Mas nangibabaw din ang kapatuan ng balat nito. Sa gitna ng kasiyahan nila, maya-maya ay tumigil sa paglalakad si Ian. Tumulo ang luha nito sabay tingin kay Roxan.

"Umalis ka sa bahay ko ngayon din. Huwag na huwag ka nang tatapak pa rito!" Naikuyom ni Adrian ang kanyang kamao nang napakahigpit, parang may sumasakal sa kanyang lalamunan nang magsalita siya. "Lia... maniwala ka man o sa hindi, ang wedding dress na 'yan ay hindi ko ipinagawa para kay Wendy. Ipinatabi ko 'yan... dahil gusto kong ikaw ang magsuot niyan sa mismong kasal natin."

I'm not done yet with the makeup kaya hindi ko alam kung binobola lang niya ako o gumaganda na ako sa ayos ko. I just let out a chuckle as my response. Kalaunan ay lumabas din siya para tingnan ang labas. At nang matapos ang lahat ng pag-aayos sa akin, sinuot ko na rin ang wedding gown ko. Pagkatapos ay namangha ako sa nakikita ko sa salamin, sa sarili ko. I am wearing an elegant ivory wedding dress made of soft lace. The dress has long, sheer sleeves with delicate floral patterns. The back is open, showing a deep V shape, with small buttons running down the center. The skirt is full and flowing, giving me a graceful and classic look.

" Tinitigan niya ito sa mata as he said those words. Kitang-kita niya ang galak sa buong mukha nito. Ang mga mata ay tinalo ang kinang ng wedding dress nito. Lutang na lutang ang kagandahan sa pure white wedding dress with a gold laces down. In any part of the dress has a crystals that makes her more radiant. He may not rich as the Mondragon but he did his best to give his future wife best wedding.

Hindi na niya pinansin si Jessa na naupo sa recieving area at pinagmamasdan lang siya habang sinusukat ang wedding dress niya. Nawala na rin sa isip niya ang tampuhan nilang magkaibigan nang malibang siya sa pagsusukat. Isinukat niya ang wedding gown. Pinatayo siya sa isang maliit na stage sa harap ng isang napakalaking salamin. Offshoulder ang wedding gown niya na napapalamutian ng mga swarovski stone. Hapit sa dibdib at balakang pero bolga na sa ibaba. Para siyang prinsesa. Nakalugay ang buhok niya na inipitan lang ang side para hindi tumabing sa mukha niya.

"Alright, the day after the wedding we'll come back." "Okay. We need to find you a new place." *** The day of the wedding. Sinuot niya ang long dress na emerald green ang color. Off-shoulder iyon na may high slit revealing her long leg. Na-emphasized din ng dress ang dxbdib niya at ang kurba ng beywang niya. Pagkatapos ay pinartneran niya ng simpleng heels ang suot. Emerald green ang color ng wedding. Not that her opinion was needed but it was a surprising choice of color but she loved it anyways. It was classy, sophisticated and elegant.

I could hear the soft hum of music from the courtyard, a prelude to the ceremony that would seal our promise. I stood before the mirror in my wedding dress, feeling the weight and beauty of the moment settle on my shoulders. The dress was exquisite, delicate lace tracing my curves, the long train pooling gracefully behind me. I barely recognized myself transformed not just by fabric, but by the woman I had become: confident, loved, and ready. My mother appeared beside me, tears glistening in her eyes. “You look… breathtaking,” she said, her voice choked with emotion. “Thank you,” I whispered, my heart fluttering.

“Deal. But I get to pick your second dress.” She arched a brow. “Second?” “Wedding gown for the ceremony. Red for the reception,” he whispered. “Something bold and something unforgettable.” Cinderella rolled her eyes but felt the flutter in her chest. “Vergara Island, huh?” she murmured. “Mm-hmm.” She stared at the ceiling. “Better make it worth it.” “Oh, it will be,” he promised. “I’ll make sure of it.” Cinderella leaned back, brushing her hair behind her ear. “Noted. That’s one hell of a week.”

“Ang main goal ng Wedding Palace namin ay gawing most beautiful bride in the world ang bawat babae. Wala na kaming ibang magagawa kundi pasayahin ang mga guests namin.” Lumapit si Nollace kay Daisie, sumandal siya at paos ang boses nang sinabi, “Hindi na ako makapaghintay na makita kang nakasuot ng wedding dress.” Namula ang tainga ni Daisie. Kinuha niya ang isa sa mga wedding dress at tumakbo papuntang fitting room. Tiningnan siya ni Nollace at may ngiti na nagtatago sa sulok ng kaniyang labi.

“I love you, my Lunnie. My Honey.” I'm so tired of responding, I just nodded so he wouldn't be upset. He kissed me on my lips, of course he did before I fell into my sleep. I even hugged him tight, he did, too. I didn't know what happened. But I woke up already have a dress on my body. Malinis na rin ang katawan ko at may saplot na sa pangloob. Hindi pamilyar sa akin ang dress, parang kakabili lang. Even Rowan weren't at my side. Basta nagising akong ako lang ang mag-isa sa kama.