Chiming Bells Novels & Stories

Sa gitna ng pagtatalo, isang mahabang dagundong ang narinig mula sa kalayuan. Hindi ito avalanche. Ito ay ang tunog ng mga kampana ng Sanctuary Cathedral na matatagpuan sa kabilang bahagi ng bundok. Ang kampana ay tumutunog ng labindalawang beses. The Midnight Verdict.

Tanging boses ni sir at tunog ng electric fan lang ang maririnig mo. Napasulyap ako sa relos ko at one minute nalang time na. Nang dumaan ang isang minuto biglang tumunog ang bell kasabay ang alarm clock ng phone ng isa sa mga kaklase namin. Sinasadiya talaga nila mag alarm kasi minsan lagpas na sa oras ang mga teacher kong mag klase sa ‘min. Madalas ‘din kasing sira ang bell. “Okay time na. Pwede na kayo lumabas,” sabi ni sir.

Ang tunog ng doorbell ay halos umalingawngaw sa buong hallway. Pero walang sumagot. Muli niya itong pinindot, mas madiin ngayon. Isa. Dalawa. Tatlong beses. Hanggang sa nagpasya siyang tawagan ito pero pawang tunog ng busy signal ang naririnig niya sa linya nito. Bawat tunog ng kabilang linya, parang martilyo na diretsong tumatama sa dibdib niya. “Talia…” bulong niya, halos hindi marinig.

suddenly rang. A wedding bell ring... Turn into a death bell toll. Una ngang tinamaan nang bala ang camera na siyang handang kunan nang larawan ang sandaling yun. Basag nang salamin na parang ilang segundong di nakagalaw ang mga tao. Nagsisigawan ang mga tao dahil pagkatapos umulan ng bulaklak… Inulan sila ng mga bala. The bell continuous it's sound of death.

Ang parehong pabango na pilit hinahanap-hanap ng ilong ni Chozen buong gabi. Kasunod nito ay ang mataginting na tunog ng mga stiletto heels na tumatapak sa makintab na tiles ng munisipyo. Click. Clack. Click. Clack. Bawat tunog ay tila direktang tumatama sa dibdib ng Alkalde.

Tumango lang si Bethany. "Una, ang gising natin ay alas kwatro ng umaga. Hindi ka pwedeng kukupad-kupad. Kapag nag-ring na ang bell ay hudyat na 'yon na magsi-gising na ang mga kasambahay. Ang bell na iyan ay designed lang sa mga kwarto natin nang hindi makabulabog sa mga amo. Nauunawaan mo? Kaya ikaw lang ang gigisingin niyan." "Kaya pala," bulong ng dalaga.

Sigaw ng referee habang sumisigaw naman ang mga tao sa paligid, So, famous. Inikot-ikot ni Chase ang kanyang ulo at walang imosyong tumingin sa paligid. Wag lang sanang pumunta ang tingin mo dito. Iniwas na niya ang kanyang tingin at pumunta sa gilid ng ring para mag handa. "AND WE HAVE ROCCO..."Sigaw ulit ng referee. "Let's do this ring the bell!" They ring the bell and its only means that the fight will begin.

ay tumunog na ang bell kaya tumayo na kami nagsimula nang malakad habang tumutunog ang bell. ~~~~~kkrrriinnnnggggggggg~~~~~ Sa totoo lang ay parang musika sa kin ang tunog ng bell dahil lunch na kainan naaaaa. Habang naglalakad kami ay nakita namin sina Chelle at Cass na kasama ang President at Vice President namin daw kuno. Nang napansin nila kami na lalakad ay agad silang kumaway samin kaya kinawayan din namin sila, kita ko naman ang pagtataka sa mukha ng dalawa nilang lalaking kasama.

Habang papalapit kami sa pinakaunang bahay, may naririnig akong tumutunog, like a chime. And then I realized I was wrong. Ang mga bahay pala rito ay may wind chime na gawa sa seashell. I want to take a closer look at the chime, pero nagpatuloy sa paglalakad si Uncle Nereus kaya sumunod na lang ako. Nanlaki ang mga mata ko nang mapahinto kami. Si Uncle Nereus naman ay napangisi. He was satisfied that I was shocked.

"Mamaya pag natapos na tayo, magpopopcorn pa tayo." Tahimik ang lahat—hanggang sa tumunog ang doorbell. Napahinto si Bella. Napatingin siya sa gate na anim na talampakan ang taas, may design na geometric iron bars. Ang doorbell na iyon, minsan ay parang musika ng kabastusan para sa kanya—ipinilit ng may-ari ng subdivision kahit ayaw niya. Para bang sinasabi ng mundo: “Dapat handa kang may dumating, kahit hindi mo gusto.”