Wedding Vows Tagalog Novels & Stories

Gustong-gusto na niyang marinig ang sasabihin ng babaeng pinakamamahal. Iniabot ni Veron ang kaniyang kamay habang hawak nito ang singsing na isusuot sa kaniya. Ngumiti muna ang babae kay Ynzo at tinitigan siya sa kaniyang nga mata. “I, Veron Stacey Santibañez, take you, Ynzo Abraham Tolledo, to be my husband, to have and to hold from this day forward, for better, for worse, for richer, for poorer, in sickness, and in health, to love and to cherish and obey, till death do us part, according to God’s Holy Law. In the presence of God, I make this vow.” Dahan-dahang isinuot ni Veron ang singsing na para sa kaniya bilang simbolo ng kanilang pangako para sa isa’t isa. “I give you this ring as a s

Pagkatapos, ang vows ay nagsimula. Si Fernan ay unang nagsalita, ang tinig ay mahina pero puno ng emosyon na sumasabog. “Lorie mula noong unang nakita kita noong bata pa tayo mula noong binigyan mo ako ng red ribbon na yon alam ko na na ikaw ang buhay ko. Sa lahat ng sakit na pinagdaanan mo ang pagkabulag, ang pagkawala ng magulang mo, ang pagtataksil hindi kita iniwan. At ngayon sa harap ng Diyos at ng mga saksi rito ipinapangako ko ikaw lang ang mahal ko. Ikaw ang protektahan ko. Ikaw ang lahat sa akin. Sa hirap at ginhawa sa sakit at kaligayahan hanggang sa huling hininga ko ikaw ang asawa ko.”

Marahil ay iniisip nito na tears of joy ang mga luha ko katulad ng iniisip ng iba. "Lovinia... " ani Sergio para pukawin ang atensiyon ko. We still need to make vows to each other. How pathetic, we don’t even know where what we’re saying came from. Pati ba naman wedding speech namin ay scripted? Tangina. "I now solemnly declare you husband and wife..." anunsiyo ng nagpapakasal sa’ min. "You may now kiss the bride." We heard some whispers and screams as Sergio gently removed the veil from my head.

sagot ko habang nakatingin kay Ava. Biglang bumalik sa isip ko ang una naming kasal ilang buwan na ang nakalipas. The same church. The same vows. But everything back then felt empty. Parang simpleng papel lang na kailangang pirmahan. Ngunit ngayon, bawat salita ay puno ng pagmamahal, commitment, at responsibilidad. “Ms. Ava Santos, do you accept Mr. Alexander Valderamos as your husband?”

Napatingin ulit ako kay Arc at nakatitig pa rin siya sa akin. I winked at him. He suddenly smiled without looking away. “We all gathered here today to witness the wedding of Rayver and Annika...” Wedding. A holy sacrament where two people vow to love each other until the rest of their lives. Isang sakramento na magtatali sa dalawang puso habang pinapangalagaan ang pangako nila sa isa’t isa. Ang pangako na hindi sila maghihiwalay. Pangako na habambuhay silang magsasama.

sagot ni Travis at nagpatuloy na kami sa paglalakad papunta sa pari. Nakangiti kaming lahat sa seremonya. Hindi ko maipaliwana ang sayang nararamdaman ko ngayon. May halo mang takot ang nararamdaman ko ngayon, pero siguro ay dahil lang ito sa kaba na baka ay may mangyaring masama. "In the name of the Holy Spirit, I now solemnly declare you husband and wife. Let no one put asunder those that have been joined together today in the presence of almighty God. You may now kiss the bride."

Kinuha ko ang mikropono mula sa coordinator para simulan ang aking wedding vows. "Shanaia, our story started with a bet, a foolish game that I thought I could control because of my pride and my money," panimula ko, dahan-dahang gumaralgal ang boses ko. "I made so many mistakes, and I hurt you in ways that I will always regret. Pero sa kabila ng lahat ng gulo ng mundo ko, hindi mo ako binitawan. You taught me how to love without a contract, and you became my only home. Today, in front of everyone, I promise to choose you every single day. No more games, no more secrets. It's just you and me against whatever storm comes next. I love you, my wife."

Izekiel glanced sideways and then closed his eyes. "Gosh, Izekiel bakit ko gagawin yun, we vow to each other in our wedding day To have and to hold from this day forward., For better, for worse, for richer, for poorer, in sickness and in health.,To love and to cherish. ...--" "Till death us do part. To have and to hold from this day forward. ..."Izekiel continue the vow at nangilid ang mga luha niya. Izekiel open his eyes.

Thanks for being a blessing in my life, my honey, I love you to the moon and back. I, Kimberly Reyes, take you, Marco Chavez, for my lawful husband, I promise to be true to you in good times and in bad, in sickness and in health. I will love you and honor you all the days of my life. This is my solemn vow." Naramdaman niya ang paghaplos ni Marc sa kamay niya habang nilalahad niya ang wedding vow niya hanggang sa matapos yun. Kapwa sila nakangiti at walang pagsidlan ang kaligayahang nararamdaman nila sa isa't isa nang marinig ang pang-habambuhay na pangako nila sa isa't isa bilang mag asawa.