Well-intended Love 2 の小説・ストーリー

pilyong tugon ni Zedic sa asawa nito. "I love you, prof." "I love you too." Ipinagpatuloy nito ang paghalik sa asawa, ang init ng katawan ay pinagsaluhan nila sa umagang iyon, init at alab ng dalawag pusong nagmamahalan na mas mainit pa sa umusok na isang tasa ng kape. I LOVE YOU, PROF IS NOW OFFICIALLY ENDED!!!

I love you. THE END.

Halos hindi nga ito makapasok sa makipot niyang kweba. "Yes, Hon... I'll be gentle.." tugon nito sa kanya.. ramdam naman ni Mike ang masikip na kweba nito. Basang basa ito at madulas ngunit parang hirap pa rin siyang maipasok lahat dahil sa makipot ang pagkababae ni Tess. Sabay silang nagpalitan sa pagindayog na parang nagsasayaw sa isang ma- romansang tugtugin.

the punish word send shiver down to my spine and feeling ko anytime babagsak ako “aww ang sweet nyo! Kung di ko kayo kilala iisipin ko mag jowa kayo!” gianna said cheerfully saka umupo sa lap ni ej “right babe?” she ask saka hinalik-halikan sa leeg si ej at para namang naiilang si ej sa ginawa ng asawa nya “y-yeah they look good together” halata kong galing sa ilong ang sinabi ni ej saka nya pinipigilan si gianna na halikan sya and I look away

tumango tango lang ako at naupo sa tinuro niyang sofa. Nakita kung tumayo ito at inayos ang sarili, papunta na sana ito sa akin ng bumukas ang pinto ng opisina at iniluwa noon ang magandang babae, parang model ang dating niya dahil sa gandang taglay nito. Humalik ito sa labi ng binata na ikinagulat ko, hindi lang kasi ako sanay makakita ng ganun. "Hon, i miss you," Saad ng babae, ngayon ay natukoy ko ng ito ang kasintahan ni sir Tyron. Ngumiti naman si sir Tyron dito, "I miss you too hon," tila kinilig naman ang babae. Hindi ko namalayan na napabuntong hininga ako ng malakas, naagaw ko ang atensyon nila lalo na nung girlfriend ni sir, si sir naman ay tila nagulat pa, nakalimutan na atang nar

Bakit ganito ang isinukli mo sa pagmamahal ko sa'yo noon. I love you. I really do sweetheart. Please hear me. Please, magpalakas ka? Maghihintay lang ako hanggang sa paggising mo. Just please, huwag mo kaming takutin, huwag mo akong takutin. Please, I'm begging you to still hold on sweetheart. I know you'll survive all this. Sabay nating hilingin sa diyos ang paggaling mo ngayon. I Promise you, sa paggising mo hindi na ako hihiwalay pa sa tabi mo. Magpapakasal tayo, tutuparin natin ‘yong mga plano natin noon na bubuo tayo ng isa at masayang pamilya. You're not even my bedwarmer and mistress anymore. Bubuo pa tayo ng pamilya natin. You will be my wife, my treasure and my life. Please back to

As the tendrils of destiny weave through the fabric of their lives, the silent yearnings of two hearts echo in the distance. In this prologue, explore the delicate dance of forgotten emotions and the mysterious allure that binds Luke and Jia. Unveil the layers of a love story entwined with sacrifice, as the echoes of their shared past whisper the promise of a second chance at happiness. Little do they realize, the symphony of their love is poised for a poignant encore, and the unraveling of their tale has only just begun.

singhal nito na bahagyang tinulak pa siya. Walang nagawa si Bonie kundi lapitan ang major na akbay-akbay sa malaswang haplos ang babaeng mujer na napili nito. Iginaya na niya ang dalawa palabas ng pub, nangunguna siya sa dalawa at naririnig niya ang mahalay na mga salitang binibitawan ng major sa napili nitong mujer. Gustong sapakin ni Bonie ang maduming bibig ng major pero pinipigilan niya lang ang kaniyang sarili, binalewala nalang niya ang mga naririnig niya hanggang maihatid niya ang dalawa sa inn ng mga ito, na deretsong pumasok.

Paano ko siya mapapaibig kung pareho naming kinamumuhian ang isa’t isa? Napapikit nalang ako at naalala si Kian, ang ka-love team ko. Sa loob ng apat na taon, nagawa ko siyang pagtiisan at nagawa kong papaniwalain ang mga taong mayroong special na pagtingin sa aming dalawa. “Dalawang buwan lang, Lucky, dalawang buwan mo lang siyang pagtitiisan at makakalaya ka na. Sisiw lang ang lahat.” Bulong ko sa sarili ko at kinolekta ang natitira kong pasensya sa katawan para bumalik sa kanila.

I hugged him back. In the first place, he did not intentionally dumped me. It’s too complicated to understand the situation, it’s hard to accept everything, but what else we could do? Life is all about love and pain. In this life, pain coexist with love, sadness coexist with happiness, hardships coexist with blessings. All of these is what makes life difficult to live. I only wish that restarting with him will help me understand everything I am confused about.