What Lies At The End Novels & Stories

Nanatili akong nakatayo sa madilim na lugar, habang kinakausap ang boses na walang katawan, ngunit nararamdaman kong makapangyarihan. "May pagkakataon kang mamili kung gusto mo pang mabuhay at itama ang lahat o manatili na lamang tahimik kasabay ng pagkabura ng iyong mga alaala." Kumunot ang noo ko. Ganito ba ang nararanasan ng lahat ng taong namamatay sa mundo? Pinapapili sila?

And in that quiet, isolated life they built together in Switzerland, that was all that remained. That was all that mattered. Because in Felix’s world, there was no place for anything or anyone that could take Lia away from him. Not the past. Not the truth. Not even herself. THE END.

Agad siyang lumayo sa bata nang tumakbo ito papunta sa babaeng tumawag. End of Flashback.

Malinaw pa rin ang lahat sa kanya, ang batang umiiyak na pumasok sa kwarto ng lola niya, ang pagbabago ng kanyang paligid, ang lalaking gwapo at mestizo na may mahabang buhok na lumapit sa kanya ngunit hindi niya maalala ang sinabi nito, at ang babaeng kamukhang-kamukha ni nurse Sarah na pumatay rito. Hindi maaaring sa isang iglap nawala ang bangkay ni nurse Sarah at wala nang nakaka-alala sa existence niya. At ang totoong nurse Sarah ay wala pang asawa, bukod doon hindi ito mayaman. Hindi niya rin alam kung saan nanggaling ang babaeng kamukha ni nurse Sarah. At sa totoo lang ay gulong-gulo siya sa mga pangyayari, patuloy niyang iniisip kung nasa realidad ba siya o nananaginip lamang.

Nag- aalala ding sabi ni Rhiane at umalis na sa coffee shop. Hindi na mahihintay pa ni Quinette ang kanyang betfriend kaya nauna na siyang umalis para puntahan ang kanyang asawa na si Randell. Ibinilin na lamang niya ang anak na si Klyde sa kanilang kasambahay. Pag- karating niya sa ospital na binigay ng mga pulis ay agad siyang nagtungo sa information desk para malaman ang room number ni Randell.

“Fake things don't last. Uwi na ako. If you need something, just call me.” He leaves. No more pretending. We end the lie…by ending us. Napahagulhol naman ako. Ang sakit-sakit pala. KINABUKASAN. Ramdam ko pa din ang sakit, sakit na hindi ako pinatulog magdamag pero kailangan ko pa din magpatuloy sa buhay. Maaga ako pumasok pero sa coffee shop ako dumiretso. “Hey, good morning. What do you want? Macchiato and chocolate cake?” nakangiting bungad ni Gold sa akin.

paalala ni Dieosh. "Ano ba kasi ang trip nila at bakit may ganito?" reklamo ni Louise. "Dead end," saad ko nang makitang walang dadaanan. "Teka, baka may secret door din dito," saad ni Louise saka dahan-dahang lumapit sa pader kaya sumunod ako para hawakan at tingnan din ang mga pader. "Meron dito," saad ko saka dahan-dahang pinindot ang nakausling bato dahilan para unti-unting bumukas ang pader na nasa harapan naming lahat.

Everret's Morris Mondragon Yes, I have reached the end of my love journey, and am now facing my greatest downfall. -The End-

|Flashback| Hinila niya ako papalapit sa kaniya, napakurap pa ako ng ilang beses ng walang ano ano'y hinila niya ako papahiga sa kama. At ang ending- "k-klent*lunok*"- halos hindi ko na maramdaman ang buong katawan ko, dahil sa pagkabigla idagdag mo pa ang naging posisyon namin, nasa ibabaw ko siya sa diko malamang dahilan kung gano kabilis niya akung nahila ng ganun ganun lang, tapos medyo madilim sa loob ng kwarto dahil patay ang ilaw tanging liwanag lang mula sa labas ng bintana ang nagsisilbing liwanag sa kabuuan ng kwarto.

biro ni Monique. "Iyon na ang katapusan ng mundo," sabi ni Aling Tess at sabay-sabay na nagtawanan ang mga taong kumakain na yun sa lugawan. "Diyos ko huwag ka sanang magdilang anghel Niknik tinaman ng lintek," sabi naman ng isang driver na alam niyang ka-close ng kanyang. Kabanata 2: Ang Pagsubok "Ate Niknik... Ate Niknik...!" sigaw ng batang si Torong na pawisang at hinihingal pa.