Ending Point Novels & Stories

BEA POV Ang balak kong paglilibot sa buong paligid pagkaglaing ko ng dining area ay hindi na natuloy pa. Ang ending nagkulong ako sa kwarto ko at nagmumuni-muni. Para akong tanga na nakatitig lang sa kawalan. Wala naman kasing mapaglilibangan sa kwartong ito. Ang laki nga sana nitong silid pero wala namang kahit maliit na telibisyon para naman may mapapanooran ako. Wala din akong cellphone kaya ang ending nakahiga ako ng patihaya dito sa kama at tulalang nakatitig sa kisame.

Pagkapasok ko ay puro flash ng camera lang ang nakikita ko, nakakasilaw pero ito na iyon. “Mist Dela Vega,” pagpapakilala ko sa mga naroon, nakikipag shake hands at beso rin ako, kailingan kong mgaing sosyal at sociable, ito ang tanging way para makita ko ang aking target. “How do you know Mr. Kraigner?” tanong noong sopistikadang babae sa tabi ko. “Uh, we’re schoolmates in high school,” pagsisinungaling ko.

Ilang minuto muna akong nagmuni-muni bago tuluyang umalis sa kama at pumasok sa banyo upang maligo. This is the last day of our event and the most exciting part. Hanggang alas-onse ng gabi ang ipinaalam naming end of the event at pinayagan naman kami. Mamayang gabi magaganap ang 'CE-reyna' kaya exicited akong pumasok.

sabi ni Gray, huminga nang malalim, “tara na.” Habang nagbubukas ang huling access point—isang pintong hindi pisikal, kundi digital—isang bagay ang malinaw sa bawat isa sa kanila: Hindi na lang ito misyon. Ito na ang sandaling magpapasya kung sino sila pagkatapos ng digmaan—kung may pagkatapos pa. At sa daliri ni Gray, tahimik na kumikislap ang isang simpleng singsing—

Muli ay sambit ko. "Ang transmission device na ginamit nila ay nagkaroon ng connection sa GPS tracker na ginagamit ni Ms.Quinto,gumagana lang ito kapag malapit siya sa device na yun. Kaya mahihirapan tayong hanapin siya at e-locate ang exact location niya." Paliwanag pa niya. "Wala na ba tayong pag asa pa para mahanap natin siya?" Muli ay tanong ko.

Pagbukas ko ay nahulog ang backpack sa baba kaya napamura ako at napatingin sa ibaba. Mukhang nasa likod ito ng base. Ang ginapangan ko ay papunta sa likod ng gate ng base at ang end point nito ay sa labas ng gate kung saan may mga puno sa may 'di kalayuan. Tiningnan ko ang langit, kung hindi ako nagkakamali ay pass two o'clock na ng hapon ngayon. Binalik ko ulit ang atensiyon ko sa ibaba ko.

LUCY PEARL POINT OF VIEW Akala ko ay happy ending na. yung masasabi ko na nasa punto na ako ng storya ng buhay kung saan ay "They live happiliy ever after." Kasi halos kumpleto na kako. Kinasal na ako sa lalaking pinaka mamahal ko at nagkaayos na kami ng mommy ko. Naisilang ko rin ang anak ko na safe at healthy.

Don't worry I'm not in a hurry, take as much time as you need. To: Ace Saglit susunduin kita diyan. Hindi tayo makaka labas kasi may mga hindi pa pala natatapos so Pres na kailangang tapusin para sa intrams. From; Ace Okay I'll wait for you here. Pinuntahan ko muna siya sa parking lot dahil hindi ako sigurado kung anong oras matatapos ang aming ginagawa. Pero for sure naman na matutuloy pa din ang date namin.

Disappoined Apat na buwan na din simula ng magkita kaming muli ni Tin Tin. Kahit na 'yon na ang huling sayaw niya kasama ang grupo niya masaya naman silang umuwi dahil sila ang nag champion. Para kaming baliw ni Ate na nagche-cheer doon pero wala kaming pake kung may nakatingin ba sa'min. Sa sobrang saya ni Tin Tin nanlibre siya ng hapunan sa isang kilala restaurant dito.

Mukhang malapit na ang pagtatapos ng ating kwento. Perhaps this marks the conclusion of our journey, Diovanni. It seems our shared narrative is drawing to a close. END.