The Beginning After The End Ln Novels & Stories

Malungkot na ngumiti sa'kin si Ate. I get it what she wants to say. I'm the author of the story and I'm also the leading lady and my leading man is Jay. At this moment I chose to be far away from him just to end the scene, but once I go back we will have our book two. Book two of our love story. "Yeah, how 'bout yours? Tragic or happy ending?" may pang aasar sa tono ko, mapait siyang ngumiti. "Obviously it's not a happy ending." Nagkibit balikat siya at nag iwas ng tingin sa'kin. "He'll be probably happy with his girl."

After all, in the end, love is more powerful than hate. * End.

Habang sina Lena at Adrian ay naglalakad papalayo— Hindi nila alam na ang laban ay hindi natapos. Nagbago lang ito. At sa susunod na pagkakataon— Mas mahirap. Mas personal. Ngunit isang bagay ang sigurado— Magkasama pa rin sila. At sa mundong puno ng anino at kasinungalingan— Iyon ang pinakamalakas nilang sandata. This is not the end. It’s only the beginning.

Chapter 1: Mission Mist’s P.O.V. Slap, kick, turn around, jump then gun click. Ngumisi ako nang makita kong matumba sa harapan ko ang aking kalaban. Hinipan ko ang usok ng baril na ginamit ko, “Be careful next time,” sabi ko saka ko sinipa sa dibdib ang lalaki. Isang misyon nanaman ang natapos ko, nag-inat pa ako, bago tinalon ang building. Dumeretso na ako sa apartment ko at saka naligo. Pagkatapos ay isunuot ko ang isa sa aking mga lucky dress.

Tila'y pumutok sa loob ko ang kalungkutan na pilit kong pinipigilan na kumawala. "Enough! Let's end this conversation. Wala itong patutunguhan." Punu na kalungkutan ang mga mata kong napatingin kay, Ruan. Habang nakatitig siya sa labas ng bintana. Marahan na bumabagsak ang ulan. Ngayon ko lang napansin na sumasabay ang ulan sa lamig kong nararamdaman.

The End. "

See you Pagkapatay ng cellphone ay inilagay ko na iyon sa slig bag na gagamitin ko ngayong gabi. Naglakad ako pabalik ng banyo, at sinimulan nang gawin ang routine ko. I blow-dried my hair. Ilang minuto lang ay tuyo na ito dahil hanggang balikat ko lang naman siya, malayo sa dati nitong haba.

I love you. THE END.

And for the first time… I didn’t think about what came next. I didn’t wonder how things would change. I didn’t question anything. Because I already knew. This wasn’t the end. It never was. It was just Us. The beginning. The End

Tanong ko sa kanila. Minerva blinked several times and looked at the stylish calendar na nakapatong sa bedside table ko, napalunok naman ako dahil sa kahihiyan at katangahan ko. But hindi naman siguro counted na katangahan ko 'yon dahil hindi ko naman alam na nandyan 'yan. Martes. Enero 11, 2022 So, ibig sabihin ay parehas pa rin ng timeline sa mundo ko ang pinagkaiba nga lang ay ang mga events na nangyayari. Sandali, mas lalo lang sumakit yung ulo ko.