Everywhere At The End Of Time Novels & Stories

Ni hindi ko nga alam kung nasaan ako. I was still around Manila pero hindi ko na alam kung saang lugar ako. 7:30 p.m is the time, 30 minutes before the said time Eris said that night. Ipalalabas na niya iyong photo, and it scares me. 7:49, I was walking to nowhere. 7:53, I am standing near the pedestrian lane where people are waiting for the green signal to walk through it. 7:58, I was still there, and a tear escaped my eyes. My hands were already trembling, and a woman asked me if I am okay. But I don’t know how to respond, but I just cried.

sabi ni Rafael na dinadama ang malamig na hampas ng hangin sa kanyang mukha. Maya maya nag-iba ang paligid biglang bumalik ito sa normal, nawala na ang kakaiba at malamig na malakas na hangin na humampas sa kanyang mukha, ang pakiusap niya na magpakita sa kanya si Angela at yakapin siya nito ay hindi na kailanman mangyayari dahil ang buhay ni Angela ay nagwakas na, binawi na ng Diyos sa kanila, ipinahiram lang ito kay Rafael para matutunan ni Rafael ang kahalagahan ng oras, ng panahon at ng buhay na dapat noon pa man ay pinahalagahan na niya.

Sa katunayan, nagsisimula pa lang ako. Kung ang lahat ng mayroon ako ay kinuha niya sa akin noon, ngayon ay panahon na upang baligtarin ang takbo ng mundo. Ang lalaking itinuturing niyang kanyang tagumpay, ang kanyang yaman, ang kanyang dangal, at ang kanyang kapayapaan... lahat ng ito ay unti-unti kong kukunin. Ang laro ay nagsimula na. At sa pagkakataong ito, hindi ako ang matatalo. TO BE CONTINUE

Everything has it ends, in a not expected way, it all ends in a painful way and painful goodbyes without nothing to say ~mariposa13_V

Sa pagkakataong ito, wala na siyang naramdamang discomfort. Sa River of Time, naramdaman niya ang kaukulang panahon. Sa ngayon, si Thea lang ang iniisip niya. Ayaw niyang makita ang ibang mga panahon. Gusto lang niyang bumalik sa kinabukasan at hanapin si Thea. Hindi nagtagal, dumating ang Apocalypse Age. Lahat ng nasa Apocalypse Age ay nasa loob ng kanyang pandama. Matapos maramdaman ang time frame, umalis siya sa River of Time at bumalik sa Twelfth Universe.

(6:56 pm) Lewis: Oo para hindi sayang sa gas. (6:57 pm) Justin: Kayong bahala. How 'bout u, baby girl? (6:57 pm) Me: Pupunta na lang din ako dyan. (6:57 pm) Justin: Okay. Just let me know kapag malapit na kayo. Abangan namin kayo sa labas. (6:58 pm) Me: Sige. See you

Nasa trabaho na ba sila? Nilibot ko ang buong bahay. Kahit si mommy ay hindi ko nakita. Umalis rin ba siya? Ang hindi ko pa napupuntahan ay sa likod ng bahay kaya agad ko silang hinanap doon. I stopped walking when I saw them happily waving their hands toward me. May hawak pa itong banner na may nakasulat na, 'Congratulations Chef Aisha!' Nagulat pa ako ng biglang may sumabog na confetti sa likod ko at nakita si Athasha na may hawak na party pooper.

Ginusto niya ring madugtungan ang huling eksena sa naalala niya. Sa kasamaang-palad ay wala na talaga. Hanggang doon na lang talaga ang nangyari. Kumbaga ay THE END na dahil nakatulog na talaga sila noon. Everything is clear now; no confusion or uncertainty. Kaya pala n*******d sila paggising ay iyon sa mga kakatwang pangyayari. Kusang hinubad pala ni Yolly ang mga damit nila. What the heck!

Pagkatapos ay pumunta si Esteban sa lugar na ipinagbabawal ng Apocalypse, kung saan matatagpuan ang tunel ng oras. Ang time and space tunnel ay kadalasang binabantayan ng top ten of apocalypse, kaya kapag si Montecillo Sanya, isang estranghero, ay lumitaw dito, agad nitong pinupukaw ang mataas na pagbabantay ng top ten of apocalypse.

“Then I’ll just keep showing up until you finally say yes.” Napapikit si Eva at bahagyang natawa, hindi makapaniwala sa kapal ng mukha ng amo niya. “You’re unbelievable.” “I am,” bulong ni Gideon, bahagyang yumuko para maramdaman niya ang init ng hininga nito. “And tonight, you’ll have no choice but to believe me. Seven o’clock. Wear something that makes me regret every second we’re not alone.” Naglakad siya palabas ng boardroom at iniwan ni Gideon si Eva na hawak ang tablet at parang hindi makahinga.