What The Hell In Tagalog Novels & Stories

PSYC21 “Alam mo ikaw bumalik ka lang dito nag kanda-gulo-gulo nanaman! Wala kang ibang ginawa dito kundi ang manggulo. Bakit hindi ka nalang umalis dito nang matahimik na ang lahat?!” hesterikal na sigaw ni Mae sa loob nang room.

Parang naramdaman kaagad ni Miguel ang emosyon ng dalaga kaya nag-alala ito. "Please, honey... stop your tears from crying. Ang layo mo sa akin ngayon para yakapin kita at aluin." pakiusap ni Miguel. "Promise... after the event, I'll find ways to be with you, just don't cry. Please?" nag-alala ang boses nito sa kabilang linya.

Napa sobra ata ako sa alak at lasing na lasing ako. Bigla naman akong napapikit dahil kumirot naman ang ulo ko sa sakit. At biglang may pumasok sa isip ko na salitang "I love you mahal ko. At patawad." "Huh?" Bigla ko nalang sabi saakin sarili. Bakit naman nya sasabihin saakin yun? Bakit wala na akong maalala masyado?!

Rinig ko parin kasi ang ulan sa labas at ramdam ko pa rin ang malamig na nanunuot sa balat ko. I know he’s not talking to the place Belize because there is no such place as Belize in Maharlika. I think he wants to convey something beyond my knowledge. Maybe, that’s a figure of speech or an idiomatic expression. Pero teka, parang may naalala ako. I have read something. Belize, Belize, Belize anong klaseng lugar kaya ito? Bilis, Bilis, Bilis, saan kaya itong lugar na ito?

"What the hell?" "Oo! What the hell talaga!" sigaw niya dito at muling nanariwa ang akala niya ay isang panaginip lamang. Ang mga halikan nila. Ang mga ungol, mga daing, mga halinghing. "Shit!" Hindi na niya napigilang hindi takpan ang mukha ng mga kamay sa kahihiyan. Totoo ngang may nangyari ulit sa kanila ng lalaking ito! Ngunit paano? Paano nangyaring napunta siya dito sa mga Lopez?

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

Ilang word count din yun ah. Lumalim ang gatla sa noo niya. "What the hell is wrong with you? Do you even understand what I said?" "Oo syempre. Mukha lang akong engot pero nakakaintindi ako ng ingles, kaya sige na I do." "What?!" Woah! Ang taas nung pagka-what niya ah! "I do nga sabi!" "The fuck, kid?"

you have a job tomorrow, do you want tobe fired? "ba-bakit ba lage monalang sinasabe yan Mr.montaire mukang bang gusto kung ma fired sa trabaho. Atsyaka mag tagalog ka nga nandito ka sa pilipinas kaya mag tagalog ka para mas lalo kitang maintindihan para hindi nako mahirapan kaka translate sa utak ko alam mo bayun. "sumakay kana sa kotse ko ihahatid nakita sa bahay mo.

Dahil sa pagkabigla ay hindi na nakapalag ang dalaga ay hinayaan na lang na mapahiga siya dito. Mabilis na pinatong ng lalake ang tuhod niya sa ibabaw ng sofa sa tapat ng nakabukang hita ng dalaga, “tell me, Danica… Did you know what sponsor means sa isang katulad mo na artista na kailangan na kailangan ng tulong?” Mahina ang boses nito na para siyang inaakit. “You offering yourself as their prostitute, now tell me, are you going to accept my sponsorship and willing to be my prostitute hm?”

Alam niyang hindi na dapat siya nagtanong patungkol dito. Napakurap na lamang siya nang muli itong lumingon sa kanya. Tinaasan siya nito ng kilay. “Ayos lang naman, friend,” may katapatang-loob nitong saad. [ katapatang-loob - confident ] Naguguluhan siya sa naging sagot nito. Ayos lang? “A-Ano’ng ibig mong s-sabihin noong . . .”