Wicked In Tagalog Novels & Stories

I can't help but feel my heart warming up and my cheeks reddening as he continues, And this time, he looked proud to sing. At mahal, mamahalin kita hanggang 70 tayo At baby, ang puso ko ay maaaring mahulog nang kasing lakas ng 23 At iniisip ko ‘yung kung paano umibig ang mga tao sa mahiwagang paraan Dampi lang siguro ng kamay Well, ako-nahuhulog ako sa iyo araw-araw At gusto ko lang sabihin sa iyo na ako

Dugtong nito. Elegante itong naglakad papunta sa akin saka b****o. Nagtawanan pa ang mga tao sa paligid namin dahil maarte nitong pinunasan ang kaniyang pisngi na alam namang naming lahat na joke ito. "Gabbi anak, ang laki-laki mo na. Noon, umiiyak ka pa kapag wala ako sa tabi mo, tapos ngayon pakiramdam ko kaya mo nang wala ako..."

Napaliyad ako ng pasadahan ng daliri nito ang aking hiwa. Bumigat ang aking hininga, dahil sa ginagawa nito sa akin. Di ito nakuntento ay ipinasok nito ang isang daliri sa aking lagusan at mabilis na naglabas masok. Napaawang ang aking labi dahil sa sarap na ginagawa nito. Dahil nakaharap ako sa may tiles ay agad nitong ipinasok ang pagkalalaki nito sa aking lagusan at mabilis na gumalaw.

Halata ang nang-gagalaiting mukha mula sa nag-iigting nitong mga panga. How did he find me? Paano niya nalaman dito? May nagsabi ba? Atsaka, bakit ganito asta niya? Dapat umaasta siyang di ako kilala kasi wala namang nakakaalam na magkakilala kami! "Why are you here?" mahina at mariing tanong sakin ni Fiandro. "Sinama ako ng pinsan mo dito!" mahinang sagot ko pero mariin din ang pagkakasabi ko.

Namiss ko ko ang oras na yun kahit napakakulit nya! Isang napakakulit na playgirl ang unang expression ko sa kanya. Paano naman kasi pag magkasama kami at may dumadaang lalaki ay tinatawag n'yang 'Hi honey? Whats your name?' Tapos may iba din na kapag pogi ay 'Hi Babe'. Kahit hindi nya naman kilala yung dumaan sa harap namin. Tsk! Pag tatanungin ko naman siya kung kilala nya ba ang mga yun ay alam nyo ba ano sinagot nya?

“Gaga ka talaga!” Napailing na lang ako bago tumingin sa ibang direksyon. Hindi ko alam kung bakit may parte sa akin ang nasasabik. Ngunit may parte sa akin ang natatakot. Ayoko ng magmahal pa ulit. Ayoko ng masaktan. Parang ang gusto ko na lang…walang commitment pero napapaligaya ang isa't isa. “Naku, day! Mukhang mababaliw ng husto si Azrael sa pudày mo. Kaya hayaan mo lang siyang kainin iyan nang kainin. Vitamins iyan! Pampaganda!”

ani Stacey, na siyang pinakamatino sa kanila. Kumuha ito ng wipes sa bag at pinunasan ang mukha ng dalaga. Nang maramdaman niya ang malamig na bagay na nakadampi sa mukha niya, medyo nawala ang pagkalasing niya. "Okay, sige. Ganito na lang, maglaro na lang tayo. Girls, come on!" ani Aiya. "Mila, you okay?" nag-aalalang tanong ni Stacey.

Dahil minsan, ang katahimikan ay mas masakit kaysa sa lantad na akusasyon. “You have no say on this,” malamig na sabi ni Sir Kiko, dahilan upang mapalingon sa kanya ang anak. “Kung hindi mo pakakasalan si Georgina, iyon lang ang naisip kong paraan to compensate her.” Parang sinampal ako ng salitang compensate.