Withered Novels & Stories

Each cough was a desperate plea for air, and she could feel the warmth of tears slipping down her cheeks. The sensation of being overwhelmed made her heart race even faster, and she fought against the suffocating grip of the moment, desperate for a way to escape. "Hmmnnpp... I... I can't... breathe," she choked out, her voice trembling and strained. Panic surged within her more, making her heart race. "Please... I can't... it's too much..." She looked up at him with wide eyes, desperation etched on her face. "I need... I need air," she pleaded, her words coming in gasps as tears streamed down her cheeks.

Hanggang sa tuluyan na siyang mawala. Nanigas ang katawan niya ng may yumakap mula sa likuran niya, pumalibot ang matipuno nitong braso sa baiwang niya. Napapikit siya. Hindi niya mapigilan lalo ang maiyak pagnaaalala na nakakulong na siya sa bahay nito.

Walang kapantay ang atraksyon na dulot ng isip nito, dahilan para tuluyang mawala sa sarili ang propesor. Pumalakpak nang bahagya si Anne nang wala sa kaniyang sarili—isang hindi tipikal na galaw para sa isang striktong Montgomery. "Good job. You may take your seat now, Ms. Jade."

saad ko habang ang mga kamay ko ay mabilis na namilog sa isang kamao. "I will not let these scumbag wealthy spoiled brat get away with what they have done with you. Malaman ko lang talaga na may kinalaman sila sa pagkawala mo, I swear, I will not stop. Not until I saw them crumbling down into pieces."

The flower of sorrow or a hope I’m looking forward. @DeathWish

Kanya kanya din kaming punas ng pawis namin kahit na may Aircon naman ay pinagpawisan parin kami. Kinuha ko ang tubig na nakapatong sa lamesa at uminom rito. " Gutom na ako " reklamo ni Echo. Napatingin naman kami sa kanya. " Palagi ka na lang gutom " saad ni Zarick. Sa Zero naman ay tahimik na nakaupo at umiinom ng tubig hanggang sa maubos ito. " Sorry naman, dude. Kanina pa tayo nagpa-practice at tanghali na rin " sagot niya sabay sandal ng ulo sa pader.