Withered Rose Novels & Stories

Parang papalubog na ngunit hindi. Zeph walks and he finds himself in the Villa. The next scene captured him in a garden full of roses. The roses are on the verge of wilting. Through special effects, we will showcase the petals shredding off. They keep falling but the roses remain whole. Zeph plucked one of those roses and he bled himself with the thorns.

Kasabay 'nun ang pagsabog ng bulaklak na pumoprotekta sa amin dahilan para umulan ng mga malalaki at maliliit na rose petals ang lugar dahilan para magkagulo ang mga tao pati ang mga knights sa kaiiwas sa malalaking petals kaya hindi na nila napansin ang paglipad ni Vayne na kasalukuyang nasa anyo na ng ibong maya. Unti unti akong bumagsak mula sa ere. Ginalaw ko muli ang dalawang kamay ko at may tumubong nga halamang rosas naman sa lupa na pumulupot sa katawan ko para alalayan ako sa pagbagsak sa lupa. Napansin ko namang hinahanap hanap nila sa paligid si Vayne pero nang wala silang makita ay napuno ng pagtataka ang mukha ng mga knights.

What a big germ she was. I gave her a rose with full of thorns, "A rose for a bitch like you with thorns since you're stingy." Matamis na sabi ko at inilagay ang rosas sa kamay niya. I closed her hand. I remain smiling at her sweetly. "O-OUCH! OUCH!" D***g niya at agad na binawi ang kamay niya. Binitawan niya ang rosas. Her hand's bleeding because of the thorns. I smiled even more. You deserve that.

Umawang na lamang ang bibig niya at namamanghang nilibot ang mga mata sa lugar na biglang nag-transform at mistulang indoor garden ng roses at sunflowers. "Roses represents immortality, while sunflower's meaning is loyalty and a bright future. Magandang combi, di ba?" Hinawakan siya ni Martha sa braso at pinauupo sa silyang nasa sulok. "I-check mo kung may kulang pa, para maidagdag natin." Umiling siya. "Naku, wala na. Thank you so much for the effort," naluluha niyang sabi.

Pero bago pa kami makarating doon, pareho kaming napatigil. Sa gitna ng puti naming unan, may nakapatong na isang bagay na hindi dapat nandoon. Isang black rose. Sariwa pa ito, may mga tinik na matatalim, at may malapot na itim na likido sa mga petals nito. Walang sulat. Walang card. Pero sapat na ang presensya nito para mabasag ang katahimikan ng gabi. Dahan-dahang lumapit si Kalix, ang kanyang kamay ay agad na napunta sa baril sa kanyang bewang. Tinitigan niya ang rosas, ang kanyang panga ay nag-igting sa galit.

But for now, gusto ko munang lumayo mula sa mga bagay na makakapagpaalala sakin ng lahat ng sakit. Makulimlim ang panahon ngayong araw, malamig ang hangin at tila kahit anong oras ay uulan. Naupo ako sa tabi ng puntod ni Isabel at inilapag ang dala kong rosas. Hindi ko rin napigilan ang luha na kumuwala sa mata ko, sariwa pa ang lahat kaya sobra parin akong nasasaktan.

Sa pangalawang pagkakataon, pinayagan siya ni Winson—hindi dahil sa kagustuhan nito, kundi dahil sa paulit-ulit na pagnanais ni Meredith na makita at makasama ang binata. Pagdating ni Wade, agad siyang nagtungo sa hardin. Doon niya nakita si Meredith, nakaluhod sa lupa, marahang inaayos at muling binubungkal ang paligid ng mga rosas. Ang mga kamay ay may bahid ng putik, ngunit hindi ito nandidiri, sa halip ang kilos nitong may bahid ng elegante. “You must really love roses,” malumanay na saad ni Wade, may halong kaba at pananabik sa kanyang tinig.

Maging si Chief Knight Lyte, nagbigay na ng senyas na simulan na nila ang pagkilos. “You heard her,” Merlin even said as he wiped the tear that formed on the corner of his eye. Then, he held his staff as if he’s about to cast a spell. “O benedici natura... Terebrare.” After Merlin casted the spell, huge roses stems and branches appeared but no flowers existed. Instead, just the tiny and sharp thorns. It enveloped the entire room but still adjusted so that all of them would be able to move according to their own likings.

sagot naman nito at mabilis na itong naglakad paalis Hindi naman mawala-wala ang ngiti sa labi ni Vanilla nang muli niyang isinara ang gate. Hindi niya mapigilan ang makaramdam ng kilig na naglalakad siya papasok ng bahay. Yakap-yakap niya ang red roses na padala para sa kanya ni Zakari

It was like the world inside the mirror bloomed dramatically after our first time together. Biglang nagkaroon ng buhay ang buong paligid ng mansyon. Pagkagising ko kasi kinaumagahan ay nagulat ako nang makita ang lively atmosphere ng mansyon. May naamoy pa ako na bango ng bulaklak kaya sinundan ko ang pinanggalingan 'nun. Animo itinulos ako sa kinatatayuan ko pagkakita sa hardin. Ang mga bulaklak na nakikita ko ay puro rosas at namumukadkad pa. The conspicuous things I instantly saw were the thorns and petals of the rose. The petals were crimson red like blood and the thorns were not the normal thorns of a rose.