Parched Mga Nobela at Kwento

Walang damit paitaas. Basang-basa pa ang kaniyang buhok, at may mga butil pa ng tubig na dahan-dahang gumagapang pababa sa kaniyang malapad na dibdib, dadaan sa kaniyang matitigas na six-pack abs, hanggang sa mawala sa garter ng kaniyang pajama.

Nanghihina kasi siya sa unang orgasm na dinulot ng dila at daliri nito sa kanya. Kinagat ni Brooke ang ibabang labi ng nag-umpisang naghubad si Seven ng suot nitong damit. Napatitig siya sa well toned nitong katawan, sa six pack abs nito. Nakasunod lang ang tingin niya rito ng tanggalin nito ang suot nitong color gray na pajama. Nanubig ang bagang niya nang makita ang pagkalalaki nitong tayong-tayo dahil sa katigasan. Napatitig siya do’n lalo na nang makitang kumislot-kislot iyon.

“The people who truly loves you are mourning for your absence and living miserably for years. . . Please know that, Zarchx Montenegro.” Gumalaw ang adams apple ni Zarchx at umigting ang panga. Titig na titig sa magandang mukha ni Amary at hindi maiwasang mag-isip; Na para bang isa si Amary sa mga taong nagluksa at namuhay ng miserable sa kaniyang pagkawala.

Kanya kanya din kaming punas ng pawis namin kahit na may Aircon naman ay pinagpawisan parin kami. Kinuha ko ang tubig na nakapatong sa lamesa at uminom rito. " Gutom na ako " reklamo ni Echo. Napatingin naman kami sa kanya. " Palagi ka na lang gutom " saad ni Zarick. Sa Zero naman ay tahimik na nakaupo at umiinom ng tubig hanggang sa maubos ito. " Sorry naman, dude. Kanina pa tayo nagpa-practice at tanghali na rin " sagot niya sabay sandal ng ulo sa pader.