Parched Novels & Stories

How could you do this to me Aiden? Mapakla lang akong ngumiti sabay baling sa kanya. "Sorry? Forgive you? Ayusin natin? Nagpapatawa ka ba? Paano mo gagawin 'yon sige nga! Hindi mo sinasadya? That's bullshit! Sa tingin mo mapapatawad kita sa ginawa mo? Hindi ako tanga! Alam kung ako ang may kasalanan kaya nag away tayo kaya nga ako nandito para kausapin ka at humingi ng tawad sayo pero tangina ako pala ang masusorpresa sayo. Kaya ba hindi mo sinasagot ang mga tawag ko kagabi? Dahil busy ka sa babae mo? "nanggigigil na duro ko sa kanya

Walang damit paitaas. Basang-basa pa ang kaniyang buhok, at may mga butil pa ng tubig na dahan-dahang gumagapang pababa sa kaniyang malapad na dibdib, dadaan sa kaniyang matitigas na six-pack abs, hanggang sa mawala sa garter ng kaniyang pajama.

Na hindi four inches ang sukat ng pagkalalaki nito! Arrg! Kakainis!

Bakit si Michael pa? "Tang ina lang eh! Kakain lang dapat sila ni Petter pero daig pa niya ang namatayan ngayon!" Nanlalabo na ang paningin niya dahil sa walang humpay niyang pag–iiyak. Pinipigil naman niya ang sarili pero hindi niya maawat sa pagmamalabis ang mga luha sa magkabilang sulok ng kanyang mga mata. Pagkuwa’y bigla siyang napahawak sa poste nang muli na naman siyang makaramdam nang matinding pagkahilo at panlalabo ng paningin, marahil ay dahil iyon sa walang tigil niyang pagluha. Kagabi pa kasi siya walang tigil sa pag–iiyak. Akmang ihahakbang niya ang mga paa nang tuluyang magdilim paligid niya kasabay n’yon ang pagbagsak ng kanyang katawan.

“The people who truly loves you are mourning for your absence and living miserably for years. . . Please know that, Zarchx Montenegro.” Gumalaw ang adams apple ni Zarchx at umigting ang panga. Titig na titig sa magandang mukha ni Amary at hindi maiwasang mag-isip; Na para bang isa si Amary sa mga taong nagluksa at namuhay ng miserable sa kaniyang pagkawala.

Kanya kanya din kaming punas ng pawis namin kahit na may Aircon naman ay pinagpawisan parin kami. Kinuha ko ang tubig na nakapatong sa lamesa at uminom rito. " Gutom na ako " reklamo ni Echo. Napatingin naman kami sa kanya. " Palagi ka na lang gutom " saad ni Zarick. Sa Zero naman ay tahimik na nakaupo at umiinom ng tubig hanggang sa maubos ito. " Sorry naman, dude. Kanina pa tayo nagpa-practice at tanghali na rin " sagot niya sabay sandal ng ulo sa pader.