Winced Novels & Stories

I was hurt so bad! ***

Every second, it felt like someone was twisting a knife inside me. “Ahhh…” A small, pained moan escaped my lips. I tried to move, pero bawat kilos ko was met with a sharper sting. It was a searing cramp that radiated from my lower back to my abdomen. Biglang lumamig ang buong katawan ko, and I started shivering even under the thick duvet. Kinapa ko ang gilid ng kama, frantically looking for Luca’s hand. "Luca..." I whispered, but my voice was shaking and barely audible.

“I know you’re hurting, but destroying someone’s life… are you sure—” “Yes.” Hindi ko siya hinayaang matapos. Ang tumahimik na sumunod ay mabigat at mahabang tanikala ng saloobin. “You’re darker than before,” mahina niyang bungad. “Pain changes the composition of blood, Gwen. Mine runs different now.” Pinikit ko ang mata ko. Hindi siya sumagot sa loob ng saglit hanggang maramdaman ko ang panginginig sa boses niya, “I’ll come over.”

Her voice pierced through the chaos, laden with fear and concern. I could feel aching all over my body. My glasses had been knocked off earlier, so I couldn't tell if my vision was blurry from the fall or the tears welling in my eyes. I closed them tightly, trying to block out the pain that radiated from my arms, head, and waist. It felt like hot pokers were searing through my skin with every movement. Waist. I froze, instinctively clutching my stomach. The heat of my blood seemed to scorch my skin, igniting every nerve ending in my body with a fiery pain.

Kaya napadaing ito sa sakit. "Ouch wifey, ansakit nun ah," tumatawang reklamo ni Vince na agad hinuli ang kamay niya. Habang siya nag iinit ang pagmumukha sa pinagsasabi nito. Mabuti na lang at nasa dibdib nito ang mukha niya at hindi nito nakikita ang pamumula niya. "Lintik ka hubby, bakit kailangan pang ipaalala," aniya.

sagot ni Wade. Nagbuga siya ng hangin. "I'm not feeling well." aniya, totoong hindi maganda ang pakiramdam niya. Palaging sumasakit ang ulo niya kaya kailangan niyang uminom palagi ng pain killers o madalas kailangan niyang magpakalasing para makatulog siya ng mahimbing. Nilapitan siya ni Wade at inabutan ng baso ng wine. "Nah, just relax, sometimes you need to unwind Eachen," komento nito.

Hindi pa rin klaro ang mukha ng lalaki roon. "Agh! A-aaraay! Shit! Shit!" sunod-sunod na mura ang pinakawalan niya. Napahiwalay si Wren sa kanya at nag-aalalang tiningnan siya. "Zayn darling, what happened? Are you okay?"

Madalas na nga rin itong naka-bedrest dahil sa sobrang panghihina, at nagw-wheelchair kapag hindi na nito kaya maglakad. Mukhang kaunti na nga lang ay bibigay na ito. Malungkot na ngumiti si Vivianne at hinawakan ang kamay ng ina. “Gaano na nga ulit katagal mula nang maging gan’yan ang pakiramdam mo?”

Muntik pa itong matumba kung hindi napahawak sa kanya. "A-ano'ng masakit?" Worried na tanong niya. "I-I'm o-okay." Pinilit nitong bumitaw sa kanya kahit parang nahihirapan. Napapangiwi pa nga ito nang ikilos nang pilit ang isang binti. "Ah, shit!" Sigaw nito na napahawak lang muli sa kanya. Base sa reaksiyon nito ay nakuha niya agad na pinulikat ito kaya't hindi na nakakilos.

damn bakit parang napapadalas na yata ang pananakit ng ulo ko. My body was trembling because of the pain,my knees were getting weak, nanlalambot at nanghihina na ang mga tuhod ko, nahilo ako at tuloyan na sanang babagsak nang siya namang pagsalo sa akin ng mga bisig mula sa aking likuran..