Wilted Mga Nobela at Kwento

Ngumiti siya rito. Pinagdikit nito ang mga labi at saka nahihiya na ngumiti kaya lumitaw ang biloy nito sa pisngi. Lalo itong naging gwapo. Umupo ito sa silyang nasa harapan niya. "Kain na tayo! Mamaya na ang titigan, makakapaghintay naman 'yan. Ang tiyan ko 'hindi!" Malakas na sabi ni Wilma.

Wilk ay paulit-ulit na umiling, ngunit hinawakan ni Kat ang kanyang ulo, pinilit siyang manood habang pinaputol ni Frank ang kanyang anak gamit ang mga pilak na karayom at walang ibinigay na pampamanhid. Pinadaan niya ang kanyang pure vigor sa katawan ni Patek, isinara niya ang kanyang mga ugat at inalis ang isang kidney na puno ng dugo sa pamamagitan ng isang hiwa sa kanyang likod. Nakita iyon, pumikit si Wilk at nawalan ng malay. Si Patek ay hysterical din dahil nararamdaman niyang hinihiwa ang kanyang katawan, kahit na sobrang sakit din ang nararamdaman niya kaya hindi siya nawawalan ng malay.

The flower of sorrow or a hope I’m looking forward. @DeathWish

Ang kanyang mga kamay, na nagmamadaling sinusubukang pigilan ang tuluy-tuloy na pag-agos ng aking dugo, ay hindi nagtagal ay nabahiran ng matingkad na pula. Sa sandaling iyon ng ganap na kawalan ng lakas, ang boses ni Wilbert na karaniwang matatag at puno ng kumpiyansa—ay naging isang mahinang anino ng dating sigla nito. Nanginginig ito sa matinding pagkabalisa habang siya’y bumubulong malapit sa aking tainga. “Huwag… huwag naman… mahal, manatili ka sa tabi ko… paumanhin… paumanhin…”

Each cough was a desperate plea for air, and she could feel the warmth of tears slipping down her cheeks. The sensation of being overwhelmed made her heart race even faster, and she fought against the suffocating grip of the moment, desperate for a way to escape. "Hmmnnpp... I... I can't... breathe," she choked out, her voice trembling and strained. Panic surged within her more, making her heart race. "Please... I can't... it's too much..." She looked up at him with wide eyes, desperation etched on her face. "I need... I need air," she pleaded, her words coming in gasps as tears streamed down her cheeks.

Bati nito sa huli at mabilis akong sinulyapan bago ibinalik ang tingin kay Real at umiling. Ano ang ibig sabihin nun? Bakit ako sinulyapan at biglang umiling. Narinig ba nito ang pagtunog ng tiyan ko kaya siya umiiling. Nakakahiya yun but gutom na ako at wala ng hiya hiya sa akin kapag ganun. Bahala na sila kung ano ang iisipin nila basta ako kakain at magpapaka busog. Hindi ko na lang ito pinagtuonan ng pansin at naupo na lang sa pwesto ko. Ganun rin ang ginawa ng iba matapos ilapag ni Real ang ulam sa lamesa. Nagdasal muna kami bago nagsimulang kumain.

saad ko habang ang mga kamay ko ay mabilis na namilog sa isang kamao. "I will not let these scumbag wealthy spoiled brat get away with what they have done with you. Malaman ko lang talaga na may kinalaman sila sa pagkawala mo, I swear, I will not stop. Not until I saw them crumbling down into pieces."