Wolf Warrior 2 Novels & Stories

​“Kawawa naman si Sir. Ano kaya ang totoong nangyari sa kanya?” ​“Oo nga, no? Nakita mo 'yong sugat niya sa may ulo niya? 'Yung naka-bandeha? Sa pagkakaalam ko, it was from a bullet. Tumama raw sa ulo, kaya buti na lang at hindi napuruhan! Kaso ayon... may amnesia daw.”

Napansin ko ang pagdurugo ng ilalim ng kuko ko dahil sa pag ooverthink. "Sorry... I just..." Fuck, i don't know what to say. "Calm down, you bitch. Nasasaktan mo na naman ang sarili mo." She hissed. Lumipas pa ang kalahating oras at lumabas na ang dalawa. Nakahawak pa sa braso ni Martin si Ate Xyler habang nagtatawanan pa sila. " Fuck. They are cheating on you, Xanthia!"

When he was almost there, he got to witness how normal folks destroyed the werewolf-built home. He hears the baby wolf's cries as well as a mother's wailing and gnashing of teeth over the unexpected death of her child. Wolves' dead bodies are scattered all over the place. He also observed how the other remaining werewolves are all desperately trying to survive despite the fact that they are all seriously hurt. The kid believed that if ordinary people fought fairly, they could win. The poison gas has spread throughout the forest. The normies have protective gear, meanwhile the werewolves are fighting when their bodies are almost giving up.

Kaya lalong nanikip ang d****b ko. 'Yung dalawang tao na hindi ko nagawang bigyan ng hustisya.. pero payapa ang kalooban ko na finally, tapos na rin ang mission nila sa mundo. Paalam.. Ally Sean Villafuerte Lewis-Warrior.. and Great Grand Emperor -- "Namumutla ka na, ano ang gusto mong kainin?" diretsang tanong ni Kieffer nang dalhin niya ako sa chamber ko. Umiling lamang ako habang nakaupo sa kama at nasa ibaba ang paningin

Hindi na niya nakikilala pa ang mismong sarili niya, basta ang alam niya lang ay gusto niya ring ibalik sa dalaga ang ibinigay nitong kaligayahan sa kaniya. Igagalaw na sana niya ang dalawang daliri nito papasok sa loob ng hiyas ngunit natigilan siya nang makitang mahimbing na palang natutulog si Aurelia. Ayaw naman niyang may mangyari sa dalaga nang wala itong kamalay-malay kaya sa huli ay tinanggal niya ang daliri nito bago buhatin ang boss niya papalabas.

But as for me. "Scappa e libera la mia La Tigra," I whispered to myself while smiling from ear to ear. Yes, she can now run wild and free. Because I know and I'm sure, that she'll come back to me... Always. I'm Matt Theodore Vitale and on behalf of my wife Laira Alastair Vitale... We would like to thank you all for having you all through our journey. And again... "Grazie e dio benedica" [THANK YOU AND GOD BLESS] ~THE END~ 09-23-22

Excited na tinanong ito ni Lukas. "Oo!" Pumikit-pikit ang Lieutenant General at tiningnan ang paligid bago sabihin, "Dalawang araw na ang nakakaraan, mayroong Wolfire na pumunta sa kampo at nanatili sa harap ng tindahan ng Heneral. Pagkatapos nito, nanatili itong kasama ng Heneral at ayaw nang umalis. "Lahat ay alam na ang Wolfire ay totem ng ating tribu. Ano ang ibig sabihin kapag kasama ito ng Heneral? Ito ay nagpapatunay na ikaw ang pinili!"

Kung dati— nasa panaginip ko lang ang lugar na ito, ngayon— magiging totoo na. "The goddess of moon, shall— Shield us with her power and presence." bulong ko sa hangin, at iyon narin ang hudyat nang biglang pagtakbo ng lobong sinasakyan ko. Ang sinasakyan kong Guardian Wolves ay hindi isang shape-shifting werewolves, hindi. Isa lamang siyang wolf na may tangkad nang isang dalawang tao— May armor na siya parang kagaya sa isang— makikipaglaban sa isang giyera.

Binaba ko ang aparato at ini-mute ang call at pinindot ang loudspeaker para marinig ko kung paano magpanic ang demonyong iyon. Pumuwesto ako kung saan nakalagay ang aking sniper rifles ang knights SR-25 Mnd XM110 SAS na siyang gagamitin ko, nasa harap rin iyon ng bintana at nakatayo sa ibabaw ng maliit na lamisa nakaharap ang barrel nito sa BL Empire building. Hinawakan ko na ang sniper Rifles at nagsimulang itutok ang mga mata ko sa sniper scopes hinanap ng mga mata ko ang mga tauhan ni Bernardo.

Baliw siya at ganoon din naman ako sa kanya. We are no longer worried about whatever the world will give us because we are covered with whatever we have and contented in life. We just have to keep fighting into the wilds with our wildfire romance. And together with our kids, we will survive. . THE END