Work Pressure Quotes の小説・ストーリー

Naningkit ang mga mata ni Marcus at inayos niya ang pwesto niya upang tumingin kay Cordelia ng nakangiti. “Una, hindi mo dapat ipressure ang sarili mo. Hindi ako yung klase ng tao na naghahangad yumaman. Hindi mahalaga kung magkano ang kinikita mo basta’t sapat ito para mabuhay tayo. Ang mahalaga ay masaya ka sa trabaho mo, naiintindihan mo?”

“Baka mamaya—hindi mo kayanin. Hindi lahat kaya ang pressure dito. Hindi ito simpleng trabaho.” May tumikhim na empleyado. Halata ang tensyon. Iba’t ibang mata ang nakatingin—may nanonood, may nahihiya, may intrigued. Tumigil si Lexus sa likod niya, saka nagsalita. Malumanay… pero may halong pait. “Baka naman… napilitan ka lang? Dahil—wala ka nang choice?” Doon siya nainis. Parang sinadya nitong tirahin ang mga insecurities na pinakatago-tago niya.

nakangiti kong sagot! "Naiinitindihan ko naman ang tungkol sa bagay na iyan, Ate! Tsaka, wala namang ibang makikinabang sa mga negosyo namin kundi kami lang din na mga anak! Kaya lang hindi ko din talaga maiwasan na makaramdam ng pressure! Alam niyo po iyun, ang laki na ng expectation ng mga magulang ko sa akin samantalang ang isip ko hindi pa handa!" seryoso niyang sagot!