Stress Management Quotes Novels & Stories

"Kung may kailangan ka at may maitutulong naman ako, huwag kang mahihiyang magsabi, ha? Walang magbabago kahit hindi na ikaw ang manager ni Grantt, Yongsann." Napangiti naman ako. Ganito ang bumabalik sa'yo kapag naging mabuti kang katrabaho. "Opo, Ate Pi. Salamat uli. Bye." "Bye." Pinatay ko na ang tawag at naupo na lang muna sa bakanteng couch. Hihintayin ko na lang na magising siya. ["Iwasan na lang po muna ang ma-stress siya nang sobra. Hindi po biro ang magkaroon ng anxiety. Hindi niya maiiwasan ang sucidal thoughts."]

“Totoo ‘yan! Isang beses, imbes na quarterly report ang i-send niya sa group chat, puro memes pa pala ng mga CEO! Sabi niya, ‘stress reliever lang ‘to, guys. Huwag masyadong seryoso.’” Nagpalakpakan sila sa tawa, at hindi ko napigilang mapangiti rin. “Minsan kailangan mo ring mag-relax, ‘di ba? Hindi pwedeng puro trabaho at pera lang ang habol mo sa buhay.”

“Ayos na siya, Danie. Samahan mo si Liam doon. Mas alam mo ang farm.” “Mag-aaway lang kami. Gusto niya lang din naman ang masusunod, ‘di gawin niya.” Bumalik ang inis ko sa binanggit niyang pangalan. “Tinatanong mo ako kung paano mababawasan ang stress ng Don, ‘di ba? Ito na. . . ito ang sagot ko sa ‘yo. Gusto niya na ikaw ang mamahala sa hasyenda. Danie, kasi ang stress— puno ‘yan sa paligid. Buhay ‘yan, wala tayong control kung kailan sila darating at gaano kadaming problema ang darating. Pero ang control-in ito, iyon ang kaya na ‘tin. Nasa tao ang paghawak sa sitwasyon. Ang tao ang magmamaniobra ng problema.”

natatawa kong sabi kaya natawa nalang ng bahagya si Magnus at tumingin kay Kenneth. “Kahit i-share ko sayo hijo, hindi rin gagana lalo na’t ganitong uri ang propesyon mo” natatawang sabi ni Magnus. “E bakit, ano ba kasing secret yan?” tanong ko. “Avoid Stress.” sagot ni Magnus at nagkatinginan kaming dalawa ni Kenneth at bahagyang natawa. “Tama nga ho kayo, hindi nga ho gagana.” natatawang sabi ni Kenneth kaya natawa nalang rin kami ni Magnus.

Bumulong siya sa sarili: “I’ve been running nonstop… it’s time to pause, reflect, and recharge.” Kinuha niya ang journal at sinimulang isulat ang mga saloobin: > “I’ve been through manipulation, jealousy, and professional sabotage… but I am stronger now. I have my focus. I have my mind. I have my skills.” Bawat salita ay parang maliit na sandata, nagpapaalala sa kanya na kahit gaano ka-busy o ka-stressful ang buhay, may karapatan siyang huminga at magpahinga.

I couldn't help myself but to smile. "Don't think too much about what others may think of you. Just be yourself like always." "Hindi naman na madali iyon eh. Sa totoo lang, sobrang hirap ko na ngayong ngumiti. Ewan ko. Siguro na i-stress na ako sa mga nangyayari. Wala ba bang kapayapaan ang buhay ko?" Marahas akong napabuntong hininga.

"'Wag mo nang pansinin 'yon, 'La. Mas lalo ka lang mai-stress." "Talagang mai-stress ako, Theo, lalo na kung malalaman kong hindi ka magseseryoso! 'Wag ka ngang magbuhay binata. May asawa ka nang tao kaya ayusin mo 'yang ginagawa mo sa buhay," pangaral pa ng matanda. Hindi na lang nagsalita pa si Theo, ayaw nang dagdagan pa ang stress ng matanda. Pero ang nas nakatawag ng pansin niya ay huling sinabi nito bago matulog.

Ang isip ko ay puno ng takot at pangamba, pero pilit kong hinawakan ang sarili ko, pinipilit manatiling matatag. Tumawa siya muli, mas mataas at mas malupit ang tawa, halatang tuwang-tuwa sa pang-aalipusta at galit na nadarama ko. “Good luck, Kiara. Tingnan natin kung gaano ka katatag. Panahon na para maranasan mo ang tunay na stress, frustration, at pang-aalipusta.”

Hindi pa ako nangangalahati kaya alam ko kung kailan ako dapat mamahinga. “Pero nakakasama kaya ang magbabad sa trabaho. If you stress yourself, you will get sick. Once you get sick, you will not be able to work. So it’s better if you don't work, then have a free life, and enjoy it every single day,” singit ni Ian na agad nakapagpapikon sa akin. Halos irapan ko siya kung hindi lang ako pinapanood ni Ace. Tumawa na lamang ako ng hilaw sa sinabi niya at nag-iwas ng tingin.

Sagot niyang hindi parin makapaniwala sa mga natuklasan “Kung iyan ang makakapag pagaan ng loob mo susuportahan kita basta't tandaan mo nandito lang ako palagi sa tabi mo.” Sagot nito habang gagap ang kanyang kamay “Tama si Jaycee nandito lang kami palagi para sayo kaya wag kanang mag alala pa. Sa ngayon mag pahinga ka muna alam kong stress ka nitong mga nag daang araw kaya mas mabuting ipahinga mo muna ang isip mo.” Payo nito sa kaibigan